Concoram
Tabletki, 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy zawiera bisoprolol fumaran oraz amlodypinę w różnych dawkach, które są składnikami aktywnymi. Skład ten pozwala na skuteczne leczenie nadciśnienia tętniczego. Lek stosuje się u pacjentów, którzy uzyskali kontrolę ciśnienia podczas terapii obydwiema substancjami podawanymi oddzielnie. Tabletki dostępne są w różnych kombinacjach dawek, co umożliwia indywidualne dopasowanie leczenia.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Produkt leczniczy Concoram jest wskazany do kontynuacji terapii u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których ciśnienie jest skutecznie kontrolowane przez bisoprolol i amlodypinę podawane w oddzielnych dawkach. Dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie leczenia. Zalecana dawka to jedna tabletka dziennie, odpowiadająca dotychczas stosowanym dawkom. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, zwłaszcza w ciężkich postaciach, gdzie dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. U osób starszych zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki ze względu na zmiany farmakokinetyczne. Produkt nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
Concoram należy przyjmować rano, niezależnie od posiłków, tabletki połykać w całości, nie żuć; linia podziału ułatwia jedynie rozkruszenie, a nie dzielenie na równe dawki. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ze względu na ryzyko zaostrzenia choroby; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza. W przypadku zaburzeń czynności wątroby farmakokinetyka amlodypiny może ulec wydłużeniu, a w ciężkiej niewydolności wątroby i nerek konieczne jest ograniczenie dawki bisoprololu do maksymalnie 10 mg/dobę. Nie ma konieczności modyfikacji dawkowania u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem funkcji nerek.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Concoram 5 mg + 5 mg
bisoprolol i amlodypina, choroba niedokrwienna serca, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, dializa, farmakokinetyka, farmakokinetyka amlodypiny, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, produkt złożony, stężenie amlodypiny w osoczu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Interakcje leku
Lek Concoram zawiera bisoprolol, selektywny beta-adrenolityk, oraz amlodypinę, antagonistę wapnia z grupy dihydropirydyn. Interakcje farmakologiczne obu składników należy rozpatrywać zarówno indywidualnie, jak i łącznie. Amlodypina jest metabolizowana przez enzymy CYP3A4, dlatego inhibitory CYP3A4 (np. inhibitory proteazy: indynawir, sakwinawir, rytonawir; azole przeciwgrzybicze: flukonazol, itrakonazol; makrolidy: erytromycyna, klarytromycyna; oraz werapamil i diltiazem) mogą znacząco zwiększać jej stężenie w osoczu, co podnosi ryzyko niedociśnienia tętniczego. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, osłabiając efekt hipotensyjny. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego i dostosowanie dawki Concoramu. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie amlodypiny z takrolimusem, cyklosporyną czy symwastatyną wymaga kontroli stężeń tych leków, gdyż obserwuje się wzrost ich ekspozycji (np. wzrost stężenia symwastatyny o 77% przy dawce 10 mg amlodypiny i 80 mg symwastatyny). Grejpfrut i sok grejpfrutowy zwiększają biodostępność amlodypiny, co może nasilać działanie hipotensyjne, dlatego ich spożycie jest niewskazane.
Bisoprolol wykazuje liczne interakcje, zwłaszcza z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy i przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu jest niezalecane ze względu na ryzyko bradykardii, bloku AV i znacznego niedociśnienia, szczególnie przy dożylnym podaniu werapamilu. Leki ośrodkowo działające przeciwnadciśnieniowo (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) mogą powodować zwolnienie czynności serca i ryzyko nadciśnienia z odbicia po nagłym odstawieniu. Bisoprolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga regularnego monitorowania glikemii. Ponadto, stosowanie bisoprololu z glikozydami naparstnicy, lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, NLPZ, beta-sympatykomimetykami czy lekami sympatykomimetycznymi alfa/beta wymaga ostrożności i monitorowania klinicznego. Spożycie alkoholu podczas terapii Concoram może nasilać działanie hipotensyjne i sedatywne, zwiększając ryzyko omdleń, dlatego zaleca się jego ograniczenie lub unikanie.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Concoram 5 mg + 5 mg
amlodypina, antagonista wapnia, azol przeciwgrzybiczny, beta-adrenolityk miejscowy, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, cyklosporyna, cytochrom P450, dantrolen, dihydropirydyna, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-sympatykomimetyczny, lek hipotensyjny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, migotanie komór, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia odruchowa, takrolimus, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zapaść sercowo-naczyniowa, znieczulenie ogólne -
Profil bezpieczeństwa leku
Produkt Concoram, zawierający bisoprolol i amlodypinę, wymaga zachowania ostrożności w określonych grupach pacjentów. U kobiet karmiących nie zaleca się stosowania ze względu na przenikanie amlodypiny do mleka matki i potencjalne narażenie niemowląt na dawkę do 15% dawki matki. U seniorów oraz pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek wskazana jest ostrożność, zwłaszcza przy zwiększaniu dawki. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) i ciężkich zaburzeń czynności wątroby dobowa dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg. Amlodypina u pacjentów z niewydolnością nerek może być stosowana w zwykłych dawkach, jednak u pacjentów z zaburzeniami wątroby jej okres półtrwania i AUC są wydłużone, co wymaga szczególnej ostrożności.
Podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn należy zachować ostrożność, gdyż amlodypina może powodować zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie lub nudności, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Bisoprolol nie wykazał istotnego wpływu na tę zdolność, jednak indywidualna reakcja pacjenta, zwłaszcza na początku terapii lub w połączeniu z alkoholem, może wymagać ostrożności. Interakcje z alkoholem nie zostały bezpośrednio opisane, ale ze względu na możliwe osłabienie zdolności reakcji zaleca się unikanie jednoczesnego spożycia alkoholu podczas terapii Concoram.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Concoram 5 mg + 5 mg
-
Przedawkowanie
Concoram, zawierający bisoprolol (antagonista receptorów beta-adrenergicznych) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych), dostępny jest w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do rozszerzenia naczyń obwodowych, skutkującego znacznym niedociśnieniem tętniczym, odruchową tachykardią oraz ryzykiem niekardiogennego obrzęku płuc pojawiającego się 24-48 godzin po ekspozycji, wymagającego wsparcia oddechowego. Przedawkowanie bisoprololu manifestuje się bradykardią, niedociśnieniem, skurczem oskrzeli, ostrą niewydolnością serca oraz hipoglikemią, z dużą zmiennością indywidualnej wrażliwości, szczególnie u pacjentów z chorobami serca.
Leczenie przedawkowania Concoramu wymaga intensywnego monitorowania funkcji sercowo-oddechowych, kontroli objętości krwi krążącej i diurezy oraz stosowania leków obkurczających naczynia, takich jak dożylny glukonian wapnia (antagonista amlodypiny). W przypadku bisoprololu wskazane jest przerwanie podawania leku i leczenie objawowe: atropina i.v. przy bradykardii, izoprenalina lub stymulacja serca w ciężkich przypadkach, dożylne płyny i glukagon przy niedociśnieniu, leki rozszerzające oskrzela przy skurczu oskrzeli oraz glukoza i.v. przy hipoglikemii. Niekardiogenny obrzęk płuc wymaga wsparcia oddechowego i ostrożnej płynoterapii. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego i obturacyjnymi schorzeniami układu oddechowego są szczególnie narażeni na powikłania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Concoram 5 mg + 5 mg
aminofilina, amlodypina, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, czynność serca, diureza, duszność, glukagon, glukonian wapnia, hemodializa, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy dodatni, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający naczynia, niedociśnienie ogólnoustrojowe, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, odruchowa tachykardia, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, płynoterapia, przedawkowanie amlodypiny, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulacja serca, stymulator serca, węgiel aktywny, wspomaganie oddychania, wstrząs -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Concoram, zawierającego bisoprolol fumaran i amlodypinę (w postaci bezylanu), wskazują na różne profile toksyczności obu składników. Amlodypina w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna zalecana dawka u ludzi (10 mg, przeliczone na mg/kg masy ciała) powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa u szczurów i myszy. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych niż u ludzi, przeliczone na mg/m²) nie wpływała na płodność, jednak w dawkach porównywalnych do stosowanych u ludzi zaobserwowano u samców szczurów zmniejszenie stężenia hormonu folikulotropowego i testosteronu, a także obniżenie jakości nasienia. Badania długoterminowe (2 lata) nie wykazały działania rakotwórczego ani mutagennego amlodypiny w dawkach do 2,5 mg/kg/dobę, co odpowiada dawkom zbliżonym lub dwukrotnie wyższym niż maksymalna dawka u ludzi (10 mg, przeliczone na mg/m²).
Bisoprolol nie wykazywał wpływu na płodność ani zdolności reprodukcyjne zwierząt, jednak wykazał toksyczny wpływ na samice, objawiający się zmniejszonym apetytem i niedostatecznym przyrostem masy ciała. Ponadto bisoprolol zwiększał ryzyko resorpcji płodu, zmniejszał masę urodzeniową potomstwa oraz opóźniał jego rozwój fizyczny, nie wykazując jednak działania teratogennego. Zarówno bisoprolol, jak i amlodypina nie wykazały działania teratogennego ani rakotwórczego w badaniach przedklinicznych. Podsumowując, oba składniki Concoramu mają odmienny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa, co należy uwzględnić przy ocenie bezpieczeństwa stosowania leku u kobiet w ciąży i planujących ciążę.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Concoram 5 mg + 5 mg
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprolol fumaran, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, komórki Sertoliego, lek beta-adrenolityczny, przeżywalność potomstwa, resorpcja płodu, testosteron, toksyczność po podaniu, toksyczny wpływ na reprodukcję, wada rozwojowa, wpływ na rozród -
Skład i postać leku
Produkt leczniczy Concoram dostępny jest w czterech wariantach dawkowania, umożliwiających indywidualne dostosowanie terapii: 5 mg bisoprololu fumaranu + 5 mg amlodypiny, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, wszystkie w formie tabletek. Substancje pomocnicze obejmują krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, karboksymetyloskrobię sodową (typ A) oraz celulozę mikrokrystaliczną, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami oraz obecnością linii podziału, która służy wyłącznie ułatwieniu połykania, a nie podziałowi dawki.
Concoram charakteryzuje się stabilnością farmaceutyczną i okresem ważności wynoszącym 5 lat od daty produkcji, pod warunkiem przechowywania w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem. Nie istnieją specjalne wymagania dotyczące temperatury przechowywania ani szczególne zalecenia dotyczące usuwania produktu. Lek dostępny jest w blistrach OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, pakowanych w opakowania kartonowe o wielkości 28, 30, 56 lub 90 tabletek, z możliwością ograniczonej dostępności poszczególnych opakowań na rynku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Concoram 5 mg + 5 mg
amlodypina, amlodypina bezylan, bisoprololu fumaran, blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, linia podziału, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, środki ostrożności przechowywania, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, zawartość opakowania -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Concoram, zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk selektywny beta1) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży i podczas laktacji. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierci wewnątrzmacicznej, poronienia samoistnego oraz porodu przedwczesnego. U noworodków obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii w pierwszych 72 godzinach po porodzie. Amlodypina wykazuje toksyczność reprodukcyjną w badaniach na zwierzętach, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie potwierdzone. Zaleca się unikanie stosowania Concoramu w ciąży, a w przypadku konieczności leczenia – ścisłe monitorowanie przepływu maciczno-łożyskowego (badania dopplerowskie), rozwoju płodu (USG z oceną biometrii i dobrostanu) oraz obserwację noworodka pod kątem hipoglikemii i bradykardii.
W okresie laktacji bisoprolol przenika do mleka kobiecego w nieokreślonym stopniu, natomiast amlodypina przenika w ilości od 3% do 7% dawki matczynej (maksymalnie do 15%), co może wiązać się z potencjalnym ryzykiem dla niemowląt. Z tego powodu stosowanie Concoramu u kobiet karmiących piersią nie jest zalecane, a w razie konieczności leczenia należy rozważyć przerwanie karmienia lub alternatywne metody terapii. W zakresie płodności, amlodypina może powodować odwracalne zmiany biochemiczne plemników i potencjalnie negatywnie wpływać na płodność męską, podczas gdy bisoprolol nie wykazuje takiego wpływu w badaniach na zwierzętach. Brak jest kompleksowych danych dotyczących wpływu kombinacji obu substancji na płodność u ludzi, dlatego lekarz powinien informować pacjentów o ograniczonych danych i rozważyć alternatywne schematy leczenia u osób planujących potomstwo.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Concoram 5 mg + 5 mg
amlodypina, antagonista wapnia, badanie dopplerowskie, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, farmakoterapia w laktacji, hipoglikemia, karmienie piersią, nadciśnienie tętnicze, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poród przedwczesny, poronienie samoistne, przepływ łożyskowy, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta1-adrenergiczny, śmierć wewnątrzmaciczna, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie płodności, zdolność reprodukcyjna, zmiany biochemiczne plemników -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol fumaranu (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg), może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, głównie za sprawą amlodypiny. Działania niepożądane takie jak zawroty głowy, ból głowy, zmęczenie oraz nudności mogą upośledzać koordynację ruchową, koncentrację i czas reakcji, co stanowi istotne ryzyko podczas wykonywania czynności wymagających wzmożonej uwagi. Bisoprolol, mimo braku wykazanego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów w badaniach klinicznych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, może indywidualnie wpływać na pacjentów, dlatego nie można całkowicie wykluczyć jego oddziaływania na sprawność psychomotoryczną.
Wskazane jest szczególne monitorowanie pacjentów w początkowym okresie leczenia, przy zmianie dawkowania lub terapii oraz w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu, który nasila działania niepożądane i upośledza zdolności psychomotoryczne. Lekarz powinien szczegółowo informować pacjentów o ryzyku związanym z zawrotami głowy, bólem głowy, zmęczeniem i nudnościami oraz zalecać powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn do czasu oceny indywidualnej tolerancji leku. Ponadto, konieczne jest indywidualne dostosowanie zaleceń uwzględniające wiek, choroby współistniejące i inne przyjmowane leki, a także wyraźne ostrzeżenie przed spożywaniem alkoholu podczas terapii preparatem Concoram.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Concoram 5 mg + 5 mg
adaptacja do działania leku, amlodypina, bisoprolol fumaran, ból głowy, choroba niedokrwienna serca, Concoram, działania niepożądane leku, indywidualna tolerancja leku, indywidualna zmienność reakcji, jednoczesne spożywanie alkoholu, nudności, początkowy okres leczenia, schorzenia współistniejące, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie, zmiana terapii -
Wskazania do stosowania
Concoram to preparat złożony zawierający bisoprolol (fumaranu) oraz amlodypinę (bezylanu) w dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Lek jest wskazany do leczenia substytucyjnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, którzy wcześniej osiągnęli stabilną kontrolę ciśnienia tętniczego stosując te same substancje czynne w oddzielnych preparatach. Preparat umożliwia uproszczenie schematu dawkowania, co może poprawić adherencję pacjenta i skuteczność terapii. Tabletki posiadają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie służy ona do dzielenia dawki na pół.
Połączenie bisoprololu, beta-adrenolityku, z amlodypiną, antagonistą kanałów wapniowych, wykorzystuje synergistyczne mechanizmy działania w kontroli nadciśnienia tętniczego. Concoram powinien być stosowany wyłącznie u pacjentów, którzy uprzednio byli leczeni oboma lekami osobno i uzyskali stabilną kontrolę ciśnienia. W przypadku konieczności zmiany dawki którejkolwiek substancji czynnej, najpierw należy przeprowadzić miareczkowanie dawki za pomocą pojedynczych preparatów, a dopiero po stabilizacji przejść na odpowiednią dawkę preparatu złożonego. Preparat nie jest wskazany do inicjowania terapii nadciśnienia tętniczego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Concoram 5 mg + 5 mg
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bisoprolol, ciśnienie tętnicze, fumaran, kontrola ciśnienia tętniczego, leczenie nadciśnienia tętniczego, leczenie substytucyjne, miareczkowanie dawki, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, preparat złożony, przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, terapia skojarzona