Przedawkowanie
Concoram 5 mg + 5 mg

Przedawkowanie leku Concoram

Concoram jest produktem leczniczym zawierającym dwie substancje czynne: bisoprolol (antagonista receptorów beta-adrenergicznych) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych). Dostępny jest w czterech wariantach dawek: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Przedawkowanie tego produktu leczniczego może prowadzić do poważnych konsekwencji związanych z sumowaniem się efektów obu składników aktywnych.¹

Objawy przedawkowania amlodypiny

Przedawkowanie amlodypiny prowadzi do nadmiernego rozszerzenia naczyń obwodowych, co może skutkować znacznym i długotrwałym niedociśnieniem ogólnoustrojowym. W skrajnych przypadkach może rozwinąć się wstrząs prowadzący do zgonu. Ponadto, jako kompensacyjny mechanizm fizjologiczny, może wystąpić odruchowa tachykardia.²

Szczególnym powikłaniem przedawkowania amlodypiny jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem 24-48 godzin po zażyciu zbyt dużej dawki leku. Stan ten wymaga wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi do jego wystąpienia mogą być wczesne działania resuscytacyjne, w tym przeciążenie płynami stosowane w celu utrzymania perfuzji i pojemności minutowej serca.³

Objawy przedawkowania bisoprololu

W przypadku przedawkowania bisoprololu najczęściej obserwuje się następujące objawy:⁴

• Bradykardia – znaczne spowolnienie czynności serca
• Niedociśnienie tętnicze – patologicznie niskie wartości ciśnienia krwi
• Skurcz oskrzeli – zwężenie dróg oddechowych utrudniające oddychanie
• Ostra niewydolność serca – nagłe upośledzenie funkcji pompy sercowej
• Hipoglikemia – obniżenie stężenia glukozy we krwi poniżej wartości prawidłowych

Istotną informacją kliniczną jest duża zmienność osobnicza w zakresie wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu. Pacjenci z chorobami serca wykazują większą podatność na toksyczne działanie tego leku.⁵

Postępowanie w przedawkowaniu amlodypiny

W przypadku klinicznie istotnego niedociśnienia wywołanego przedawkowaniem amlodypiny, konieczne jest wdrożenie aktywnego leczenia podtrzymującego funkcje układu sercowo-naczyniowego. Obejmuje to:⁶

1. Częstą kontrolę funkcji oddechowej i czynności serca
2. Uniesienie kończyn dolnych
3. Ścisłe monitorowanie objętości krwi krążącej
4. Kontrolę diurezy

Istotnym elementem terapii jest zastosowanie leku obkurczającego naczynia w celu przywrócenia prawidłowego napięcia naczyniowego i normalizacji ciśnienia tętniczego, o ile nie ma przeciwwskazań do jego użycia. Szczególnie skuteczne może być dożylne podanie glukonianu wapnia, który działa antagonistycznie wobec amlodypiny poprzez odwrócenie blokady kanałów wapniowych.⁷

W początkowej fazie leczenia przedawkowania, w niektórych przypadkach uzasadnione jest płukanie żołądka. Podanie węgla aktywnego do dwóch godzin od zażycia amlodypiny zmniejsza szybkość jej wchłaniania, co wykazano w badaniach na zdrowych ochotnikach po przyjęciu dawki 10 mg.⁸

Należy zaznaczyć, że amlodypina silnie wiąże się z białkami osocza, dlatego zastosowanie hemodializy prawdopodobnie nie przyniesie wymiernych korzyści terapeutycznych.⁹

Postępowanie w przedawkowaniu bisoprololu

W przypadku przedawkowania bisoprololu należy przerwać podawanie leku i rozpocząć leczenie podtrzymujące oraz objawowe. Bisoprolol jedynie w niewielkim stopniu można eliminować za pomocą dializy.¹⁰

Szczegółowe postępowanie w zależności od objawów:¹¹

• Bradykardia: dożylne podanie atropiny. W przypadku niewystarczającej odpowiedzi terapeutycznej należy ostrożnie podać izoprenalinę lub inny lek o działaniu chronotropowym dodatnim. W szczególnych przypadkach może być konieczne zastosowanie czasowej stymulacji serca przez dojście dożylne.¹²
• Niedociśnienie: należy zastosować dożylną podaż płynów oraz leków obkurczających naczynia. Korzystne efekty może przynieść dożylne podanie glukagonu.¹³
• Blok przedsionkowo-komorowy (drugiego lub trzeciego stopnia): wymaga ścisłego monitorowania pacjenta, dożylnego wlewu izoprenaliny lub implantacji czasowego stymulatora serca.¹⁴
• Ostra niewydolność serca: zaleca się dożylne podawanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia.¹⁵
• Skurcz oskrzeli: należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina.¹⁶
• Hipoglikemia: wymaga dożylnego podania glukozy.¹⁷

Tabela objawów przedawkowania leku Concoram

Warto podkreślić, że pacjenci z istniejącymi wcześniej chorobami układu sercowo-naczyniowego są bardziej narażeni na wystąpienie poważnych powikłań przedawkowania leku Concoram. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia, niestabilnym ciśnieniem tętniczym oraz schorzeniami układu oddechowego, zwłaszcza obturacyjnymi.¹⁸