podostra neuropatia rdzeniowo-wzrokowa

Podostra neuropatia rdzeniowo-wzrokowa (Subacute Combined Degeneration, SCD) to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się jednoczesnym uszkodzeniem dróg nerwowych w rdzeniu kręgowym i nerwów wzrokowych. Najczęstszą przyczyną tego stanu jest niedobór witaminy B12 (kobalaminy), choć może też wystąpić w przebiegu niedoboru miedzi, folianów czy w chorobach demielinizacyjnych.

Patofizjologia SCD polega na demielinizacji i degeneracji aksonów, szczególnie w sznurach tylnych i bocznych rdzenia kręgowego oraz w nerwach wzrokowych. Niedobór B12 prowadzi do zaburzenia syntezy metioniny i kwasów nukleinowych, co upośledza proces tworzenia i utrzymania osłonek mielinowych, a także powoduje kumulację toksycznych metabolitów, jak kwas metylomalonowy.

Objawy kliniczne obejmują symetryczne parestezje kończyn, postępujące zaburzenia czucia głębokiego i propriocepcji, ataksję, spastyczność, objaw Lhermitte’a oraz pogorszenie ostrości wzroku. W badaniach diagnostycznych stwierdza się obniżone stężenie witaminy B12 w surowicy, podwyższony poziom homocysteiny i kwasu metylomalonowego, a w badaniu MRI rdzenia kręgowego – hiperintensywne zmiany w obrazach T2-zależnych, szczególnie w sznurach tylnych.

Leczenie polega przede wszystkim na suplementacji witaminy B12, początkowo w dużych dawkach parenteralnych, a następnie doustnych. Rokowanie zależy od czasu trwania objawów przed wdrożeniem leczenia – wczesna interwencja może prowadzić do całkowitego ustąpienia objawów, natomiast długotrwały niedobór może skutkować nieodwracalnymi uszkodzeniami neurologicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl