kurcz krtani
Kurcz krtani (laryngospasm) to nagły, mimowolny skurcz mięśni krtani, który prowadzi do zamknięcia głośni i czasowego utrudnienia lub uniemożliwienia przepływu powietrza do dróg oddechowych. Jest to mechanizm obronny organizmu, mający na celu zapobieganie aspiracji ciał obcych lub płynów do dróg oddechowych.
Najczęstsze przyczyny kurczu krtani obejmują podrażnienie krtani przez ciała obce, kwaśną treść żołądkową (refluks żołądkowo-przełykowy), infekcje górnych dróg oddechowych, alergie oraz zabiegi w obrębie gardła i krtani. Stanowi również jedno z powikłań znieczulenia ogólnego, szczególnie podczas wybudzania pacjenta i ekstubacji.
Objawy kurczu krtani to nagły świst wdechowy (stridor), duszność wdechowa, trudności w oddychaniu, niepokój, sinica oraz w skrajnych przypadkach utrata przytomności. U dzieci często występuje w przebiegu ostrego zapalenia krtani (krupu) oraz w zespole laryngomalacji.
Leczenie zależy od nasilenia objawów i obejmuje uspokojenie pacjenta, podaż tlenu, stosowanie dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych (CPAP), farmakoterapię (w tym leki rozkurczające mięśnie gładkie, glikokortykosteroidy) oraz w przypadkach opornych na leczenie – intubację lub tracheotomię. W sytuacjach nagłych stosuje się małe dawki propofolu, lidokainy lub sukcynylocholiny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sevoflurane Baxter 100%
Sewofluran, jako silny wziewny środek znieczulenia ogólnego, może powodować zależną od dawki depresję czynności serca i oddechową. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dorosłych to niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, u osób starszych bradykardia, niedociśnienie i nudności, a u dzieci pobudzenie, kaszel, wymioty i nudności. W okresie pooperacyjnym często występują nudności i wymioty, które mogą być związane zarówno z zastosowaniem sewofluranu, jak i innymi lekami lub reakcją na zabieg chirurgiczny. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie bardzo często (≥1/10) występują m.in. bradykardia, niedociśnienie tętnicze, kaszel i nudności, a często (≥1/100 do <1/10) tachykardia, zaburzenia oddychania, wymioty i dreszcze. Rzadkie, ale istotne działania obejmują reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, martwicę wątroby oraz hipertermię złośliwą.
badanie EEG, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie śródczaszkowe, delirium, depresja czynności serca, depresja oddechowa, drgawki, duszność, fluorek nieorganiczny, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoksja, hipotermia, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, kurcz krtani, liczba białych krwinek, martwica wątroby, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, pobudzenie, pooperacyjne zapalenie wątroby, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sewofluran, skurcz oskrzeli, splątanie, testy wątrobowe, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, wziewne środki znieczulające, wziewny środek znieczulenia ogólnego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midanium 1 mg/ml
Midazolam, dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml (produkt leczniczy Midanium), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, co wynika z ograniczonych danych klinicznych. Do najpoważniejszych powikłań należą zaburzenia układu oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddychania), układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa) oraz reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny. Ponadto obserwuje się zaburzenia psychiczne (stan splątania, euforia, omamy, agresywność, uzależnienie fizyczne i objawy odstawienne), neurologiczne (drgawki, sedacja, ataksja, niepamięć następcza), naczyniowe (niedociśnienie, zakrzepica), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, suchość błony śluzowej) oraz skórne (wysypka, pokrzywka, świąd). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, a także u wcześniaków i noworodków, u których odnotowano drgawki. Ryzyko powikłań wzrasta przy szybkim podaniu lub dużych dawkach midazolamu.
bezdech, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, depresja oddechowa, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie mięśniowe, fizyczne uzależnienie, kurcz krtani, Midanium, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, ruch mimowolny, sedacja, stan splątania, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie czynności serca, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oxaliplatin Eugia 5 mg/ml
Oksaliplatyna, stosowana głównie w terapii raka jelita grubego z przerzutami oraz w leczeniu uzupełniającym raka okrężnicy, charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących 416 pacjentów z przerzutowym rakiem jelita grubego oraz 1108 pacjentów leczonych uzupełniająco. Najczęstsze działania niepożądane obserwowane podczas terapii oksaliplatyną w skojarzeniu z 5-fluorouracylem i kwasem folinowym (5-FU/FA) to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych), hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość) oraz neurologiczne (ostra i przewlekła obwodowa neuropatia czuciowa). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikuje się według standardowej skali: bardzo często (≥10%), często (1-10%), niezbyt często (0,1-1%), rzadko (0,01-0,1%) i bardzo rzadko (<0,01%). Ostra neuropatia czuciowa manifestuje się parestezjami i dysestezjami, często wywołanymi ekspozycją na zimno, natomiast przewlekła neuropatia może utrzymywać się długo po zakończeniu leczenia, wpływając na funkcjonalność pacjenta.
5-fluorouracyl, ataksja, Clostridium difficile, cytostatyk, czkawka, dławica piersiowa, drgawki, duszność, dysartria, dysfagia, dyspepsja, krwawienie z odbytnicy, kurcz krtani, lek przeciwnowotworowy, łysienie, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność jelita, nudności i wymioty, obwodowa neuropatia czuciowa, ogniskowy rozrost guzkowy wątroby, oksaliplatyna, ostry zespół wieńcowy, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, rak jelita grubego z przerzutami, rak okrężnicy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia równowagi, zapalenie błon śluzowych, zapalenie okrężnicy, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zaparcie, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół hemolityczno-mocznicowy, zwłóknienie płuc - Leksykon substancji czynnych
Siarczan magnezu – Działania niepożądane
Siarczan magnezu w postaci roztworu do wstrzykiwań (Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma) może wywoływać działania niepożądane głównie związane z hipermagnezemią, wynikającą z nadmiernego stężenia magnezu w surowicy krwi. Objawy te dotyczą wielu układów, w tym nerwowego (osłabienie mięśniowe, senność, dezorientacja, śpiączka, zmniejszenie odruchów, niedowład), sercowo-naczyniowego (bradykardia, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, niedociśnienie tętnicze), oddechowego (depresja oddechowa) oraz nerek (zaburzenia czynności). Częstość występowania działań niepożądanych waha się od często (np. osłabienie mięśniowe, senność, bradykardia) do rzadko (śpiączka, zatrzymanie akcji serca). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokalcemii i tężyczki hipokalcemicznej podczas leczenia rzucawki, co stanowi poważne powikłanie metaboliczne.
arytmia, bradykardia, depresja oddechowa, dezorientacja, hipermagnezemia, hipokalcemia, hipotermia, kurcz krtani, niedociśnienie tętnicze, niedowład, niewydolność nerkowa, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, osłabienie mięśniowe, parestezja, podanie parenteralne, rzucawka, siarczan magnezu, skurcz mięśni, śpiączka, splątanie, stężenie magnezu w surowicy, tężyczka hipokalcemiczna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, zmniejszenie odruchów - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin 4 mg
Pastylki do ssania NiQuitin 4 mg, stosowane w nikotynowej terapii zastępczej, mogą wywoływać działania niepożądane typowe dla farmakologicznego działania nikotyny, których intensywność zależy od dawki. W randomizowanym badaniu klinicznym z udziałem 1818 pacjentów najczęściej zgłaszanymi objawami były nudności (≥1/10), a także wymioty, niestrawność, ból w nadbrzuszu, biegunka, suchość w jamie ustnej, zaparcia, czkawka, zapalenie jamy ustnej, wzdęcia, zgaga oraz podrażnienia jamy ustnej (≥1/100; <1/10). Często występowały również bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, niepokój, zapalenie gardła, kaszel i ból gardła (≥1/100; <1/10). Rzadziej obserwowano wrzód trawienny, refluks, zapalenie przełyku, suchość w gardle, zaburzenia krzepliwości, rumień, świąd, bóle szczęki, moczenie nocne oraz objawy przedawkowania nikotyny (≥1/1000 do <1/100). Objawy te mogą być nasilone u osób ze skłonnościami do niestrawności, gdzie zaleca się stosowanie niższej dawki 2 mg.
astma, bezsenność, biegunka, czkawka, drgawka, duszność, infekcja dolnych dróg oddechowych, kołatanie serca, kurcz krtani, lek przeciwdrgawkowy, nadwrażliwość, niedrożność nosa, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, regurgitacja, suchość jamy ustnej, tachykardia, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, zaburzenie krzepliwości, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, zaparcie, zespół odstawienny, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Etomidate-Lipuro 2 mg/ml
Etomidate-Lipuro (etomidat 2 mg/ml) wykazuje istotny wpływ na funkcje układu oddechowego, krążenia oraz nadnerczy. Najważniejszym działaniem niepożądanym jest hamowanie syntezy steroidów w korze nadnerczy, prowadzące do obniżenia stężenia kortyzolu i zmniejszenia odpowiedzi na stres przez 3-6 godzin po pojedynczej dawce (częstość ≥1/10). W zakresie układu nerwowego często występują mioklonie (≥1/10), które można ograniczyć premedykacją opioidami lub benzodiazepinami. Inne działania niepożądane to dreszcze (rzadko, ≥1/1000 do <1/100), drgawki (bardzo rzadko, <1/10 000), a także zaburzenia rytmu serca (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000) i przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (często, ≥1/100 do <1/10) wskutek zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego.
anestetyk ogólny, arytmia, benzodiazepina, bezdech, czkawka, dreszcze, drgawki, emulsja do wstrzykiwań, etomidat, fentanyl, funkcja nadnerczy, hipotensja, histamina, kora nadnerczy, kortyzol, kurcz krtani, lek hamujący OUN, mioklonia, mioklonie, nadwrażliwość, niewydolność nadnerczy, opioid, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, synteza steroidów, układ endokrynologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sevorane 100%
Sewofluran, substancja czynna preparatu Sevorane, jest silnym wziewnym środkiem znieczulenia ogólnego, którego działania niepożądane zależą od dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dorosłych to niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, u osób starszych bradykardia, niedociśnienie i nudności, a u dzieci pobudzenie, kaszel, wymioty i nudności. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie bardzo często oznacza ≥1/10, często ≥1/100 do <1/10, niezbyt często ≥1/1000 do <1/100, rzadko ≥1/10 000 do <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000, a częstość nieznana, gdy brak danych. Do istotnych działań należą reakcje anafilaktyczne, pobudzenie (szczególnie u dzieci), bradykardia (często u osób starszych), niedociśnienie tętnicze, kaszel, zaburzenia oddechowe, nudności i wymioty oraz rzadkie przypadki zapalenia i niewydolności wątroby. W trakcie znieczulenia obserwuje się przejściowe zwiększenie stężenia fluorków nieorganicznych w surowicy, osiągające maksimum do 2 godzin po zakończeniu i powracające do wartości wyjściowych w ciągu 48 godzin, bez związku z zaburzeniami czynności nerek.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, drgawki, dystonia, fluorki nieorganiczne, hepatotoksyczność, hipertermia złośliwa, hipotermia, kontaktowe zapalenie skóry, kurcz krtani, majaczenie, martwica wątroby, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, reakcja anafilaktyczna, sewofluran, skurcz oskrzeli, świszczący oddech, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, wziewny środek znieczulenia ogólnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zapalenie wątroby, zatrzymanie krążenia, znieczulenie ogólne - Leksykon substancji czynnych
Etomidat – Działania niepożądane
Etomidat, stosowany do indukcji znieczulenia ogólnego, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, z których najistotniejszym klinicznie jest supresja czynności kory nadnerczy. Lek hamuje 11β-hydroksylazę, co prowadzi do zahamowania syntezy kortyzolu i obniżenia jego stężenia we krwi przez około 3-6 godzin po pojedynczej dawce. Ta supresja jest bardzo częsta (≥1/10) i może powodować niestabilność hemodynamiczną, hiponatremię, hiperkaliemię oraz oporność na leki wazopresyjne, szczególnie u pacjentów w stanie krytycznym, z sepsą lub po rozległych zabiegach chirurgicznych. W związku z tym zaleca się monitorowanie funkcji nadnerczy oraz rozważenie suplementacji glikokortykoidami przy dłuższym stosowaniu etomidatu. Ponadto, często (≥1/10) obserwuje się mioklonie, które mogą utrudniać procedury intubacji i zwiększać ciśnienie śródczaszkowe, zwłaszcza u pacjentów bez premedykacji; ich wystąpienie można ograniczyć podając opioidy lub benzodiazepiny przed indukcją.
adrenalina, anestetyk ogólny, arytmia, benzodiazepiny, bezdech, ciśnienie śródczaszkowe, dyskineza, etomidat, fentanyl, glikokortykoidy, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotensja, histamina, indukcja znieczulenia ogólnego, kora nadnerczy, kortyzol, kurcz krtani, lek przeciwhistaminowy, mioklonie, nudności i wymioty, opór naczyniowy obwodowy, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, supresja nadnerczy, synteza steroidów, wstrząs anafilaktyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niquitin 2 mg
Pastylki do ssania NiQuitin 2 mg, stosowane jako nikotynowa terapia zastępcza, mogą wywoływać działania niepożądane związane z farmakologicznym działaniem nikotyny, których częstość i nasilenie zależą od dawki. Najczęściej obserwowanymi objawami są nudności (≥1/10), a także wymioty, niestrawność, ból w nadbrzuszu, biegunka, suchość w jamie ustnej, zaparcia, zgaga oraz podrażnienia jamy ustnej (≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują wrzód trawienny, refluks żołądkowo-przełykowy i zapalenie przełyku (≥1/1000 do <1/100). Ze strony układu nerwowego często zgłaszane są ból głowy i zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a także bezsenność i niepokój. Działania niepożądane ze strony układu oddechowego obejmują zapalenie gardła, kaszel i ból gardła (≥1/100 do <1/10). W okresie po wprowadzeniu do obrotu odnotowano również kołatanie serca i tachykardię, które wymagają szczególnej uwagi u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
astma, bezsenność, biegunka, ból gardła, ból głowy, ból nadbrzusza, ból szczęki, czkawka, drgawki, drżenie, duszność, dysfagia, dyskomfort jamy ustnej, infekcja dolnych dróg oddechowych, kaszel, kołatanie serca, koszmary senne, krwawienie dziąseł, kurcz krtani, moczenie nocne, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nerwowość, niedrożność nosa, niepokój, niestrawność, nietypowe sny, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, odbijanie, osłabienie, owrzodzenie jamy ustnej, padaczka, pokrzywka, przedawkowanie, przepuklina rozworu przełykowego, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień, ślinotok, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, wymioty, wysypka, wzdęcia, wzmożony apetyt, zaburzenia krzepliwości, zaburzenia smaku, zaczerwienienie skóry, zapalenie gardła, zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, zaparcie, zawroty głowy, zgaga, zmęczenie, zmiany nastroju - Leksykon leków
Działania niepożądane – ProHance 279,3 mg/ml
ProHance (gadoteridol), gadolinowy środek kontrastowy stosowany w rezonansie magnetycznym, wykazuje profil działań niepożądanych o niskiej częstości występowania, nie przekraczającej 2%. Działania niepożądane obejmują reakcje rzekomo-anafilaktyczne i anafilaktyczne, lęk, objawy neurologiczne (ból głowy, parestezje, zawroty głowy, drgawki, utrata przytomności), zaburzenia sercowo-naczyniowe (niemiarowość węzłowa, zatrzymanie czynności serca), oddechowe (kurcz krtani, duszność, bezdech), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha), skórne (świąd, wysypka, obrzęk twarzy) oraz reakcje w miejscu podania (ból, osłabienie). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje wazowagalne, które mogą prowadzić do omdlenia, oraz na ryzyko ostrej niewydolności nerek u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek. Wystąpiły także pojedyncze przypadki nerkopochodnego zwłóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów jednocześnie leczonych innymi gadolinowymi środkami kontrastowymi.
bezdech, bradykardia, chelat gadolinu, drgawki, duszność, gadoteridol, kurcz krtani, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niedociśnienie, niemiarowość węzłowa, obrzęk języka, obrzęk płuc, obrzęk twarzy, omdlenie wazowagalne, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, szum w uszach, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenie smaku, zapalenie dziąseł, zapalenie śluzówki nosa, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midanium 5 mg/ml
Midazolam (Midanium), dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniach 1 mg/ml i 5 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnym nasileniu i częstości, z większością częstości określonych jako „nieznane” ze względu na ograniczone dane. Działania te obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (stany splątania, euforia, omamy, agresja, ryzyko uzależnienia i objawów odstawiennych), oraz objawy ze strony układu nerwowego (drgawki kloniczno-toniczne, sedacja, niepamięć następcza). Ponadto, midazolam może powodować poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, zespół Kounisa), naczyniowego (niedociśnienie, zakrzepica), oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, kurcz krtani), a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, skóry i miejsc podania. Szczególnie narażone na poważne powikłania są osoby powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, zwłaszcza przy szybkim lub dużym dawkowaniu.
ataksja, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie mięśniowe, kurcz krtani, midazolam, nadużywanie leku, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, ruchy mimowolne, sedacja, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wazodylatacja, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia psychiczne, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienny - Leksykon substancji czynnych
Gadoteridol – Działania niepożądane
Gadoteridol, zawarty w preparacie ProHance w stężeniu 279,3 mg/ml (0,5 mmol/ml), jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym, charakteryzującym się relatywnie dobrym profilem bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych działania niepożądane występowały z częstością nieprzekraczającą 2%, a profil bezpieczeństwa był podobny u pacjentów dorosłych i pediatrycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (ból głowy, parestezje, zawroty głowy) oraz miejsc podania (ból, reakcje miejscowe). Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i rzekomo-anafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Reakcje wazowagalne, choć rzadkie, mogą powodować omdlenia i wymagają odróżnienia od reakcji nadwrażliwości w celu właściwego leczenia. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek zgłaszano przypadki ostrej niewydolności nerek, co wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu gadoteridolu.
bradykardia, drgawka, działanie niepożądane, gadoteridol, kurcz krtani, nasilenie łzawienia, nerkopochodne zwłóknienie układowe, niemiarowość węzłowa, NSF, obrzęk płuc, obrzęk twarzy, omdlenie wazowagalne, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, profil bezpieczeństwa, ProHance, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, reakcja wazowagalna, rezonans magnetyczny, środek kontrastowy, szum w uszach, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie smaku, zapalenie śluzówki nosa, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddychania