krew wrotna
Krew wrotna to krew płynąca w układzie wrotnym wątroby, stanowiąca unikalny element krążenia trzewnego. System ten zbiera krew z nieparzystych narządów jamy brzusznej (żołądka, jelit, trzustki i śledziony) i transportuje ją do wątroby przez żyłę wrotną, zanim trafi ona do krążenia systemowego.
Charakterystyczną cechą krwi wrotnej jest jej skład biochemiczny – zawiera ona wysokie stężenia substancji wchłoniętych z przewodu pokarmowego, w tym składników odżywczych, leków, toksyn oraz produktów metabolizmu bakteryjnego. Wątroba pełni funkcję filtra metabolicznego dla tej krwi, przeprowadzając procesy detoksykacji, biotransformacji i magazynowania substancji.
Zaburzenia przepływu krwi wrotnej mogą prowadzić do poważnych stanów patologicznych, w tym nadciśnienia wrotnego, będącego konsekwencją marskości wątroby, zakrzepicy żyły wrotnej czy zespołu Budda-Chiariego. Manifestują się one powstawaniem krążenia obocznego, wodobrzuszem, splenomegalią oraz żylakami przełyku, które stanowią istotne zagrożenie dla pacjenta ze względu na ryzyko krwotoku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Elestar HCT 40 mg + 5 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Elestar HCT łączy olmesartan medoksomil, amlodypinę i hydrochlorotiazyd, które nie wykazują klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych przy jednoczesnym stosowaniu. Olmesartan osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 1,5-3 godzinach, amlodypina po 6-8 godzinach, a hydrochlorotiazyd po 1,5-2 godzinach. Biodostępność olmesartanu wynosi 25,6%, wiązanie z białkami osocza 99,7%, a okres półtrwania 10-15 godzin. Amlodypina charakteryzuje się biodostępnością 64-80%, wiązaniem z białkami 97,5% i długim okresem półtrwania 35-50 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Hydrochlorotiazyd nie ulega metabolizmowi, jest wydalany głównie z moczem, z okresem półtrwania 10-15 godzin i klirensem nerkowym 250-300 ml/min. Pokarm nie wpływa na biodostępność żadnego ze składników, a olmesartan wykazuje istotną interakcję z kolesevelamem, zmniejszającą jego Cmax o 28% i AUC o 39% przy jednoczesnym podaniu.
amlodypina, AUC, biodostępność, biodostępność olmesartanu, ciężka niewydolność nerek, Cmax, dysfagia, esterazy, hydrochlorotiazyd, klirens amlodypiny, klirens nerkowy, klirens osoczowy, kolesevelam, krew wrotna, łagodne zaburzenie, nadciśnienie tętnicze, niedrożność dróg żółciowych, objętość dystrybucji, okres półtrwania, olmesartan medoksomil, prolek, stan równowagi dynamicznej, stężenie w osoczu, substancja wiążąca kwasy żółciowe, umiarkowane zaburzenie, wchłanianie jelitowo-wątrobowe, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca, znakowanie izotopowe