monoterapia hydrochlorotiazydem

Monoterapia hydrochlorotiazydem to strategia lecznicza polegająca na stosowaniu wyłącznie hydrochlorotiazydu (HCTZ) jako jedynego leku przeciwnadciśnieniowego. Hydrochlorotiazyd należy do grupy diuretyków tiazydowych, które działają poprzez zwiększenie wydalania sodu i wody przez nerki, co prowadzi do zmniejszenia objętości krwi krążącej i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Według aktualnych wytycznych, monoterapia HCTZ jest rzadziej stosowana jako leczenie pierwszego rzutu w nadciśnieniu tętniczym, ustępując miejsca terapii skojarzonej. Wynika to z danych wskazujących na umiarkowaną skuteczność hipotensyjną HCTZ w monoterapii oraz stosunkowo krótki czas działania (12-18 godzin), co może nie zapewniać całodobowej kontroli ciśnienia.

Przy stosowaniu monoterapii hydrochlorotiazydem należy monitorować poziom elektrolitów, szczególnie potasu i sodu, oraz parametry funkcji nerek i poziom kwasu moczowego. HCTZ może powodować zaburzenia metaboliczne, w tym hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezamię, hiperurykemię oraz niekorzystnie wpływać na profil lipidowy i metabolizm glukozy, co ogranicza jego zastosowanie u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl