zakażenie TORCH
Zakażenie TORCH to akronim obejmujący grupę patogenów, które mogą powodować zakażenia wewnątrzmaciczne oraz okołoporodowe, skutkujące poważnymi konsekwencjami dla płodu i noworodka. Termin TORCH odnosi się do: Toxoplasma gondii (toksoplazmoza), Others (inne patogeny, np. kiła, parwowirus B19, wirus Zika), Rubella virus (wirus różyczki), Cytomegalovirus (wirus cytomegalii) oraz Herpes simplex virus (wirus opryszczki).
Patogeny TORCH mają zdolność przekraczania bariery łożyskowej i zakażenia płodu, co może prowadzić do poronień, wad wrodzonych, zaburzeń rozwojowych, uszkodzeń narządów wewnętrznych oraz neurologicznych. Najbardziej krytycznym okresem dla zakażeń TORCH jest pierwszy trymestr ciąży, kiedy to rozwijają się najważniejsze narządy i układy płodu.
Diagnostyka zakażeń TORCH obejmuje badania serologiczne u matki (wykrywanie przeciwciał IgG i IgM specyficznych dla poszczególnych patogenów), badania molekularne (PCR), badania ultrasonograficzne płodu oraz diagnostykę po urodzeniu. Wczesne wykrycie zakażenia umożliwia wprowadzenie odpowiedniego leczenia, które może ograniczyć szkodliwy wpływ na płód.
Profilaktyka zakażeń TORCH polega na edukacji kobiet planujących ciążę, szczepieniach przeciwko różyczce, unikaniu kontaktu z kotami (w przypadku toksoplazmozy), dbaniu o higienę żywności oraz regularne badania przesiewowe. W przypadku potwierdzenia zakażenia u ciężarnej, leczenie musi być prowadzone pod ścisłą kontrolą specjalisty, z uwzględnieniem bezpieczeństwa stosowanych leków dla rozwijającego się płodu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma dziecięca – Diagnostyka i diagnoza
Zaćma dziecięca, występująca u około 3-4 na 10 000 noworodków w Wielkiej Brytanii, jest jedną z głównych przyczyn uleczalnej ślepoty dziecięcej. Wczesne rozpoznanie, oparte na badaniu przesiewowym z testem czerwonego refleksu w ciągu 72 godzin po urodzeniu oraz w 6-8 tygodniu życia, jest kluczowe dla zapobiegania niedowidzeniu i trwałemu uszkodzeniu wzroku. Diagnostyka okulistyczna obejmuje badanie w lampie szczelinowej, ocenę ostrości wzroku, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, badanie dna oka oraz ultrasonografię w przypadku znacznego zmętnienia soczewki. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić m.in. siatkówczaka, przetrwałe unaczynienie płodowe, retinopatię wcześniaków oraz inne choroby siatkówki. W przypadku zaćmy obustronnej wskazane jest wykonanie badań laboratoryjnych (m.in. badanie moczu na cukry redukujące, testy TORCH, VDRL, poziomy wapnia, fosforu, glukozy i galaktokinazy) oraz diagnostyki genetycznej, która identyfikuje mutacje w około 50-90% przypadków i umożliwia precyzyjne poradnictwo genetyczne.
amblyopia, badanie dna oka, choroba Coatsa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dziedziczenie autosomalnie dominujące, galaktozoemia, jaskra, konwolucyjna sieć neuronowa, lampa szczelinowa, leniwe oko, leukokoria, niedowidzenie, oczopląs, ostrość wzroku, retinopatia wcześniaków, sekwencjonowanie całego eksomu, sekwencjonowanie nowej generacji, siatkówczak, ślepota dziecięca, test czerwonego refleksu, toksokaroza, ultrasonografia oka, zaćma dziecięca, zaćma wrodzona, zakażenie TORCH, zez