terapia lewofloksacyną

Terapia lewofloksacyną to metoda leczenia z wykorzystaniem antybiotyku z grupy fluorochinolonów, który wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Lewofloksacyna działa poprzez hamowanie enzymu bakteryjnego – gyrazy DNA, co uniemożliwia replikację materiału genetycznego bakterii i prowadzi do ich śmierci.

Lewofloksacyna jest stosowana w leczeniu zakażeń układu oddechowego (zapalenie płuc, zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, ostre zapalenie zatok), zakażeń układu moczowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich oraz w profilaktyce poekspozycyjnej wąglika. Antybiotyk ten cechuje się dobrą biodostępnością przy podaniu doustnym oraz korzystnym profilem farmakokinetycznym, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.

Podczas terapii lewofloksacyną należy pamiętać o możliwych działaniach niepożądanych, takich jak tendinopatie (w tym zerwanie ścięgna Achillesa), wydłużenie odstępu QT, objawy ze strony przewodu pokarmowego czy reakcje fotouczulające. Z tego powodu lek wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak podeszły wiek, jednoczesne stosowanie kortykosteroidów czy choroby tkanki łącznej.

Aktualne wytyczne kliniczne zalecają racjonalne stosowanie fluorochinolonów, w tym lewofloksacyny, z uwagi na rosnącą oporność bakterii oraz ryzyko poważnych działań niepożądanych. Terapia powinna być prowadzona w oparciu o antybiogram, gdy jest to możliwe, a czas leczenia powinien być dostosowany do rodzaju i ciężkości zakażenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl