naczyniak gwiaździsty
Naczyniak gwiaździsty (naevus araneus, naczyniak pająkowaty) to łagodna zmiana naczyniowa skóry, składająca się z centralnie położonego punktu, od którego promieniście odchodzą drobne rozszerzone naczynia krwionośne. Swoim wyglądem przypomina pajęczynę, stąd jego nazwa.
Najczęstszą lokalizacją naczyniaków gwiaździstych jest twarz (szczególnie okolica policzków i nosa), górna część klatki piersiowej oraz ramiona. Zmiany te powstają w wyniku rozszerzenia powierzchownych naczyń skórnych i mogą występować pojedynczo lub w postaci mnogiej.
Naczyniak gwiaździsty może pojawić się fizjologicznie w ciąży (pod wpływem zwiększonego stężenia estrogenów), a także w przebiegu chorób wątroby (zwłaszcza marskości), w przypadku podwyższonego poziomu estrogenów czy przy długotrwałym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych. U dzieci mogą występować samoistnie i często ustępują wraz z wiekiem.
Diagnostyka naczyniaków gwiaździstych opiera się głównie na badaniu klinicznym i dermatoskopii. Charakterystyczną cechą jest zblednięcie zmiany po ucisku na centralny punkt i szybki powrót zabarwienia po zwolnieniu ucisku. Leczenie zazwyczaj nie jest konieczne, jednak ze względów estetycznych można stosować laseroterapię (najczęściej laser naczyniowy pulsacyjny), elektrokoagulację lub krioterapię.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Marskość wątroby – Diagnostyka i diagnoza
Marskość wątroby to zaawansowane stadium przewlekłej choroby wątroby, charakteryzujące się postępującym włóknieniem i zniekształceniem architektury wątroby z tworzeniem guzków regeneracyjnych. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, laboratoryjnym, obrazowym oraz biopsji wątroby, choć coraz większe znaczenie mają nieinwazyjne metody oceny włóknienia, takie jak elastografia (FibroScan z wartościami powyżej 15 kPa sugerującymi marskość) oraz biomarkery serologiczne (APRI, FIB-4, FibroTest, ELF). Badania laboratoryjne obejmują próby wątrobowe (AST, ALT, ALP, GGTP, bilirubina), parametry syntezy (albumina, PT, INR), morfologię (trombocytopenia), a także testy etiologiczne (HBV, HCV, autoimmunologiczne, hemochromatoza, choroba Wilsona, alfa-1-antytrypsyna, markery metaboliczne). Obrazowanie (USG, CT, MRI) pozwala ocenić strukturę wątroby i wykryć powikłania, a gastroskopia służy do oceny żylaków przełyku. Biopsja pozostaje złotym standardem, choć jej rola maleje na rzecz metod nieinwazyjnych.
alfa-1-antytrypsyna, alfa-fetoproteina, ALT, aminotransferaza, AST, bakteryjne zapalenie otrzewnej, biopsja wątroby, choroba Wilsona, elastografia fali poprzecznej, elastografia przejściowa, elastografia rezonansu magnetycznego, encefalopatia wątrobowa, fosfataza alkaliczna, gamma-glutamylotranspeptydaza, gastroskopia, guzek regeneracyjny, hemochromatoza, hipersplenizm, hiponatremia, marskość wątroby, MELD, naczyniak gwiaździsty, nadciśnienie wrotne, paracenteza, rak wątrobowokomórkowy, rumień dłoniowy, skala Child-Pugh, splenomegalia, trombocytopenia, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie, wodobrzusze, żółtaczka, żylaki przełyku