demencja z ciałami Lewy’ego

Demencja z ciałami Lewy’ego (DLB – Dementia with Lewy Bodies) to drugi po chorobie Alzheimera najczęstszy typ otępienia neurozwyrodnieniowego. Charakteryzuje się obecnością wewnątrzkomórkowych ciał Lewy’ego – nieprawidłowych złogów białka alfa-synukleiny w komórkach nerwowych mózgu. Choroba zwykle występuje u osób po 60. roku życia i stanowi około 10-15% wszystkich przypadków demencji.

Obraz kliniczny DLB cechuje się triadą objawów: postępującymi zaburzeniami poznawczymi (fluktuacje stanu poznawczego, halucynacje wzrokowe, zaburzenia uwagi), parkinsonizmem (spowolnienie ruchowe, sztywność mięśniowa, drżenie) oraz zaburzeniami snu REM (REM sleep behavior disorder). Charakterystyczna jest też nadwrażliwość na leki przeciwpsychotyczne, które mogą nasilać objawy parkinsonowskie i powodować znaczne pogorszenie stanu ogólnego pacjenta.

Diagnostyka DLB opiera się na kryteriach klinicznych, badaniach neuropsychologicznych oraz badaniach obrazowych (MRI, SPECT, PET). Badania pomocnicze mogą wykazać zmniejszony wychwyt transportera dopaminy w zwojach podstawy (DaTSCAN) oraz zmniejszony metabolizm potyliczno-skroniowy w badaniu FDG-PET. Ostateczne rozpoznanie można postawić jedynie na podstawie badania neuropatologicznego.

Leczenie DLB jest objawowe i interdyscyplinarne. Stosuje się inhibitory cholinesterazy (rywastygmina, donepezyl), które mogą poprawiać funkcje poznawcze i zmniejszać nasilenie halucynacji. W leczeniu parkinsonizmu używa się lewodopy, jednak w mniejszych dawkach niż w chorobie Parkinsona. Należy unikać neuroleptyków klasycznych, a w razie konieczności stosować atypowe leki przeciwpsychotyczne (kwetiapina, klozapina) w niskich dawkach. Istotna jest także fizjoterapia i wsparcie psychologiczne dla pacjenta i opiekunów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl