martwica nabłonka najądrza

Martwica nabłonka najądrza to patologiczny stan, w którym dochodzi do obumarcia komórek wyścielających kanaliki najądrza. Proces ten może być wynikiem stanu zapalnego (epididymitis), zaburzeń ukrwienia, urazu mechanicznego lub działania czynników toksycznych na tkankę najądrza.

W obrazie histopatologicznym widoczna jest degeneracja i oddzielanie się komórek nabłonkowych od błony podstawnej, pyknotyczne jądra komórkowe oraz obecność złuszczonych komórek w świetle kanalików. W zaawansowanych przypadkach dochodzi do całkowitej destrukcji struktury nabłonka i zaburzenia jego funkcji.

Klinicznie martwica nabłonka najądrza może prowadzić do zaburzeń płodności u mężczyzn poprzez upośledzenie dojrzewania i transportu plemników. Najądrzę odgrywa kluczową rolę w procesie dojrzewania plemników, a uszkodzenie jego nabłonka zaburza ten proces. W diagnostyce wykorzystuje się badania obrazowe (USG moszny), badania laboratoryjne oraz w wybranych przypadkach biopsję.

Leczenie zależy od przyczyny podstawowej i może obejmować antybiotykoterapię w przypadku tła infekcyjnego, leczenie przeciwzapalne oraz interwencje chirurgiczne w wybranych przypadkach. Rokowanie dotyczące zachowania funkcji rozrodczych zależy od rozległości martwicy, czasu trwania procesu patologicznego oraz skuteczności leczenia przyczyny podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl