zwyrodnienie włókien soczewki

Zwyrodnienie włókien soczewki to proces degeneracyjny polegający na zmianach strukturalnych i biochemicznych w obrębie włókien tworzących soczewkę oka. Proces ten jest najczęściej związany z wiekiem i prowadzi do stopniowej utraty przejrzystości soczewki, co klinicznie objawia się jako zaćma (katarakta).

W przebiegu zwyrodnienia dochodzi do denaturacji białek soczewkowych, zmniejszenia aktywności enzymów antyoksydacyjnych oraz zwiększonej akumulacji barwników i agregatów białkowych. Te zmiany powodują rozpraszanie światła przechodzącego przez soczewkę, co skutkuje pogorszeniem ostrości widzenia, zmniejszeniem kontrastowości obrazu i zwiększoną wrażliwością na olśnienie.

Czynniki przyspieszające zwyrodnienie włókien soczewki obejmują promieniowanie ultrafioletowe, palenie tytoniu, cukrzycę, przyjmowanie niektórych leków (zwłaszcza kortykosteroidów), urazy oraz predyspozycje genetyczne. Diagnostyka opiera się na badaniu w lampie szczelinowej, a leczenie zaawansowanych przypadków polega na chirurgicznym usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kabazytakselu wykazały istotne działania niepożądane, które mogą mieć znaczenie kliniczne. W badaniach na psach zaobserwowano toksyczność wątrobową, obejmującą martwicę tętniczek wątrobowych, hiperplazję nabłonka kanalików żółciowych oraz martwicę hepatocytów, występującą przy ekspozycji niższej niż kliniczna. U szczurów, przy ekspozycji wyższej niż kliniczna, stwierdzono zaburzenia oka, takie jak podtorebkowy obrzęk i zwyrodnienie włókien soczewki, z częściową odwracalnością po 8 tygodniach od zaprzestania leczenia. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w teście Amesa oraz brak klastogenności in vitro, jednak zaobserwowano wzrost komórek poliploidalnych i mikrojąderek in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku polegającym na hamowaniu depolimeryzacji tubuliny.
aberracja chromosomalna, bariera łożyskowa, depolimeryzacja tubuliny, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, hiperplazja nabłonka kanalików żółciowych, kabazytaksel, komórka poliploidalna, martwica hepatocytów, martwica komórkowa, martwica tętniczek wątrobowych, metabolit, mikrojąderko, obrzęk podtorebkowy, obumarcie płodu, opóźnienie kostnienia szkieletu, potencjał genotoksyczny, rewersja mutacji, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność wątrobowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenia oka, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie pęcherzyków nasiennych, zwyrodnienie włókien soczewki
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml

Kabazytaksel, oceniany w badaniach przedklinicznych na psach i szczurach, wykazuje działania niepożądane, które nie pojawiły się w badaniach klinicznych, mimo że występują przy ekspozycjach niższych niż kliniczne. U psów zaobserwowano zmiany martwicze tętniczek wątrobowych, hiperplazję nabłonka kanalików żółciowych oraz martwicę hepatocytów. U szczurów, przy ekspozycjach wyższych niż kliniczne, stwierdzono zaburzenia oczne, takie jak podtorebkowy obrzęk soczewki i zwyrodnienie włókien soczewki, które były częściowo odwracalne po 8 tygodniach. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności w teście Amesa oraz brak działania klastogennego in vitro, jednak odnotowano wzrost komórek poliploidalnych i mikrojąderek in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku polegającym na hamowaniu depolimeryzacji tubuliny.
aberracja chromosomalna, atrofia kanalików wyprowadzających jąder, bariera łożyskowa, depolimeryzacja tubuliny, działanie klastogenne, hiperplazja nabłonka kanalików żółciowych, kabazytaksel, komórka poliploidalna, martwica hepatocytów, martwica nabłonka najądrza, martwica tętniczek wątrobowych, mikrojąderko, obrzęk podtorebkowy soczewki, obumarcie płodu, opóźnienie kostnienia szkieletu, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, test Amesa, test genotoksyczności, test rewersji mutacji, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność zarodkowo-płodowa, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie pęcherzyków nasiennych, zwyrodnienie włókien soczewki
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cabazitaxel Medical Valley 60 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kabazytakselu wykazały istotne działania toksyczne u zwierząt, które mogą mieć znaczenie kliniczne mimo braku ich obserwacji w badaniach klinicznych. U psów podawanie kabazytakselu w dawkach niższych niż kliniczne powodowało zmiany martwicze tętniczek wątrobowych, hiperplazję nabłonka kanalików żółciowych oraz martwicę hepatocytów. U szczurów przy ekspozycji wyższej niż kliniczna zaobserwowano zaburzenia oka, takie jak podtorebkowy obrzęk i zwyrodnienie włókien soczewki, z częściową odwracalnością po 8 tygodniach. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności w teście Amesa, jednak stwierdzono wzrost komórek poliploidalnych in vitro oraz mikrojąderek in vivo, co jest związane z mechanizmem działania leku – hamowaniem depolimeryzacji tubuliny. Nie przeprowadzono dotąd badań rakotwórczości kabazytakselu.
aberracja chromosomalna, atrofia kanalików wyprowadzających jąder, bariera łożyskowa, depolimeryzacja tubuliny, hiperplazja nabłonka kanalików żółciowych, kabazytaksel, komórka poliploidalna, martwica hepatocytów, martwica tętniczek wątrobowych, mechanizm aneugeniczny, obrzęk podtorebkowy, obumarcie płodu, test mikrojąderkowy in vivo, toksyczność zarodkowo-płodowa, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie pęcherzyków nasiennych, zwyrodnienie włókien soczewki
Leksykon substancji czynnych
Kabazytaksel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Kabazytaksel, stosowany w preparatach takich jak Cabazitaxel Fresenius Kabi i inne, wykazuje w badaniach przedklinicznych działania niepożądane, które nie pojawiły się w badaniach klinicznych, ale mogą mieć znaczenie w praktyce lekarskiej. U psów obserwowano zmiany martwicze tętniczek wątrobowych, hiperplazję nabłonka kanalików żółciowych oraz martwicę hepatocytów przy ekspozycji nawet niższej niż kliniczna. Dodatkowo stwierdzono zwyrodnienie jąder z martwicą pojedynczych komórek nabłonka najądrza. U szczurów, przy ekspozycji wyższej niż kliniczna, zaobserwowano odwracalne zmiany w oku, takie jak podtorebkowy obrzęk i zwyrodnienie włókien soczewki, a także zwyrodnienie pęcherzyków nasiennych i atrofię kanalików wyprowadzających jądra. Potencjał genotoksyczny kabazytakselu jest związany z jego mechanizmem działania (hamowanie depolimeryzacji tubuliny) i obejmuje wzrost liczby komórek poliploidalnych in vitro oraz mikrojąder in vivo, co jest typowe dla leków o podobnym mechanizmie. Nie przeprowadzono badań dotyczących rakotwórczości.
aberracja chromosomalna, bariera łożyskowa, depolimeryzacja tubuliny, działanie rakotwórcze, hiperplazja nabłonka kanalików żółciowych, kabazytaksel, martwica hepatocytów, martwica nabłonka najądrza, martwica tętniczek wątrobowych, mechanizm aneugeniczny, mechanizm działania farmakologicznego, obrzęk podtorebkowy soczewki, obumarcie płodu, opóźnienie kostnienia szkieletu, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka matki, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność zarodkowo-płodowa, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie pęcherzyków nasiennych, zwyrodnienie włókien soczewki

zwyrodnienie włókien soczewki

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cabazitaxel G.L. 20 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cabazitaxel Fresenius Kabi 20 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cabazitaxel Medical Valley 60 mg

Kabazytaksel – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie