rewersja mutacji
Rewersja mutacji to zjawisko genetyczne, w którym dochodzi do przywrócenia oryginalnej sekwencji DNA po wcześniejszej mutacji. Proces ten może zachodzić na drodze drugiej mutacji w tym samym miejscu, co prowadzi do powrotu do pierwotnej sekwencji nukleotydowej.
Mechanizm rewersji mutacji może być istotny klinicznie, szczególnie w kontekście chorób genetycznych, gdzie spontaniczna rewersja może prowadzić do mozaikowatości genetycznej u pacjentów. Zjawisko to obserwuje się również w przypadku niektórych nowotworów, gdzie rewersja mutacji w genach supresorowych może przywrócić ich funkcję.
W praktyce laboratoryjnej rewersja mutacji jest wykorzystywana w badaniach nad lekami przeciwnowotworowymi i terapiami genetycznymi. Zrozumienie mechanizmów rewersji mutacji ma znaczenie w diagnostyce molekularnej, szczególnie przy interpretacji wyników sekwencjonowania DNA i planowaniu terapii celowanych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Skrzyp polny (Equisetum arvense L.) jest składnikiem wielu preparatów leczniczych stosowanych w medycynie tradycyjnej, takich jak Imupret N, Urosan fix (0,8 g ziela skrzypu na saszetkę) oraz Nefrobonisol (20 g nalewki z ziela skrzypu na 100 g produktu). Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa skrzypu są ograniczone i dotyczą głównie produktów złożonych, w których skrzyp jest jednym ze składników. Test Amesa przeprowadzony na preparacie Imupret N nie wykazał działania mutagennego, zarówno przy obecności, jak i braku aktywacji metabolicznej. Nie przeprowadzono jednak kompleksowych badań toksyczności reprodukcyjnej, kancerogenności ani wpływu na rozwój płodu i przebieg ciąży dla żadnego z wymienionych preparatów zawierających skrzyp.
aktywacja metaboliczna, badanie przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie mutagenne, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, kancerogenność, lek tradycyjny, medycyna tradycyjna, nalewka z ziela skrzypu, potencjał rakotwórczy, produkt leczniczy roślinny, rewersja mutacji, rozwój płodu, skrzyp polny, substancja lecznicza, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, wyciąg złożony -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kabazytakselu wykazały istotne działania niepożądane, które mogą mieć znaczenie kliniczne. W badaniach na psach zaobserwowano toksyczność wątrobową, obejmującą martwicę tętniczek wątrobowych, hiperplazję nabłonka kanalików żółciowych oraz martwicę hepatocytów, występującą przy ekspozycji niższej niż kliniczna. U szczurów, przy ekspozycji wyższej niż kliniczna, stwierdzono zaburzenia oka, takie jak podtorebkowy obrzęk i zwyrodnienie włókien soczewki, z częściową odwracalnością po 8 tygodniach od zaprzestania leczenia. Ocena genotoksyczności wykazała brak mutagenności w teście Amesa oraz brak klastogenności in vitro, jednak zaobserwowano wzrost komórek poliploidalnych i mikrojąderek in vivo, co jest zgodne z mechanizmem działania leku polegającym na hamowaniu depolimeryzacji tubuliny.
aberracja chromosomalna, bariera łożyskowa, depolimeryzacja tubuliny, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, hiperplazja nabłonka kanalików żółciowych, kabazytaksel, komórka poliploidalna, martwica hepatocytów, martwica komórkowa, martwica tętniczek wątrobowych, metabolit, mikrojąderko, obrzęk podtorebkowy, obumarcie płodu, opóźnienie kostnienia szkieletu, potencjał genotoksyczny, rewersja mutacji, ryzyko środowiskowe, test Amesa, test mikrojąderkowy, toksyczność wątrobowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zaburzenia oka, zwyrodnienie jąder, zwyrodnienie pęcherzyków nasiennych, zwyrodnienie włókien soczewki -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania enoksaparyny sodowej obejmowały ocenę toksyczności podostrej (13 tygodni, 15 mg/kg/dobę, podskórnie u szczurów i psów) oraz przewlekłej (26 tygodni, 10 mg/kg/dobę, podskórnie i dożylnie u szczurów i małp). W obu modelach nie zaobserwowano działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Potencjał mutagenny oceniono za pomocą testów in vitro (m.in. test Amesa, test mutacji w komórkach chłoniaka, test aberracji chromosomalnej w limfocytach ludzkich) oraz in vivo (test aberracji chromosomalnej w komórkach szpiku szczura), wszystkie dały wyniki negatywne, wskazując na brak aktywności mutagennej enoksaparyny.
aberracja chromosomalna, aktywność klastogenna, badanie przedkliniczne, badanie przewlekłe, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, enoksaparyna sodowa, podanie dożylne, podanie podskórne, postępująca mutacja, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rewersja mutacji, szpik kostny, test Amesa, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła -
Leksykon leków
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa produktu leczniczego Devipasta, pasta zawierająca paraformaldehyd 450 mg/g oraz lidokainę 370 mg/g, obejmowała szeroki zakres badań nieklinicznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów przy ekspozycji terapeutycznej.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, karcynogenność, lidokaina, ośrodkowy układ nerwowy, paraformaldehyd, potencjał rakotwórczy, rewersja mutacji, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna -
Leksykon substancji czynnych
Krwawnik pospolity (Achillea millefolium) jest składnikiem aktywnym w preparatach leczniczych takich jak Imupret N (wyciąg złożony, 4/38 części składowej w stosunku 1:38) oraz Traumeel S (nalewka w stężeniu 0,09 g/100 g produktu). Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania krwawnika są ograniczone, jednak badania mutagenności metodą testu Amesa przeprowadzone na preparacie Imupret N nie wykazały działania mutagennego, zarówno z aktywacją metaboliczną, jak i bez niej. Brak jest natomiast kompleksowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego oraz toksyczności reprodukcyjnej dla obu preparatów, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa tej substancji.
aktywacja metaboliczna, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, Imupret N, krwawnik pospolity, mutagenność, nalewka z krwawnika, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rewersja mutacji, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna, Traumeel S, wyciąg złożony -
Leksykon substancji czynnych
Ziele mniszka lekarskiego (Taraxacum officinale F.H. Wigg., herba) stanowi składnik preparatu Imupret, występując w dawce 4,00 mg na tabletkę drażowaną. Ocena bezpieczeństwa tej substancji opiera się głównie na badaniach całego preparatu, zgodnie z podejściem stosowanym dla leków tradycyjnych. Test Amesa przeprowadzony na Salmonella typhimurium wykazał brak działania mutagennego zarówno z aktywacją metaboliczną, jak i bez niej, co wskazuje na brak genotoksyczności metabolitów ziela mniszka. Nie przeprowadzono natomiast szczegółowych badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej oraz potencjału rakotwórczego, co jest typowe dla leków tradycyjnych, których bezpieczeństwo opiera się na długotrwałym stosowaniu klinicznym.
aktywacja metaboliczna, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, genotoksyczność, Imupret, kora dębu, krwawnik pospolity, metabolit substancji czynnej, mniszek lekarski, orzech włoski, potencjał rakotwórczy, prawoślaz, rewersja mutacji, rumianek, Salmonella typhimurium, skrzyp, substancja czynna, tabletka drażowana, Taraxacum officinale, test Amesa, toksyczność reprodukcyjna
