metaloenzym
Metaloenzym to enzym, który zawiera w swojej strukturze jon metalu, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania katalitycznego. Jony metali mogą pełnić różne funkcje w metaloenzynach – mogą bezpośrednio uczestniczyć w katalizie, stabilizować strukturę białka lub pomagać w wiązaniu substratu.
Najczęściej występującymi metalami w metaloenzynach są cynk, żelazo, miedź, mangan, kobalt, nikiel i molibden. Przykładami ważnych metaloenzymatycznych układów są: dysmutaza ponadtlenkowa (SOD) zawierająca miedź i cynk, karboksypeptydaza A (cynk), dehydrogenaza alkoholowa (cynk), katalaza (żelazo) czy oksydaza cytochromowa (miedź).
Zaburzenia w dostępności jonów metali lub ich niewłaściwa homeostaza mogą prowadzić do dysfunkcji metaloenzymatycznych i związanych z nimi schorzeń. W praktyce klinicznej metaloenzymy stanowią ważne punkty uchwytu dla wielu leków, jak inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) czy metaloproteinaz macierzy zewnątrzkomórkowej (MMP).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zincteral 45 mg Zn2+
Zincteral zawiera 124 mg cynku siarczanu jednowodnego, co odpowiada 45 mg jonów cynku (Zn) w jednej tabletce, i należy do grupy związków mineralnych (ATC: A12CB01). Cynk jest kluczowym pierwiastkiem śladowym, niezbędnym dla funkcjonowania ponad 200 metaloenzymów, takich jak anhydraza węglanowa, karboksypeptydaza A, dehydrogenaza alkoholowa, fosfataza zasadowa oraz polimeraza RNA. Pełni fundamentalną rolę w stabilizacji błon komórkowych, syntezie białek, metabolizmie węglowodanów, a także w utrzymaniu integralności kwasów nukleinowych i białek. Cynk wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego, wzrok o zmierzchu, zmysł smaku i prawdopodobnie węchu, a także reguluje stężenie witaminy A i metabolizm insuliny. Jego niedobór prowadzi do licznych zaburzeń, w tym opóźnionego gojenia ran, zaburzeń poznawczych, odpornościowych, metabolicznych, neurologicznych oraz rozwojowych.
acne pustulosa, acrodermatitis enteropathica, alopecia areata, alopecia maligna, anhydraza węglanowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, dehydrogenaza alkoholowa, fosfataza zasadowa, gojenie ran, hipercholesterolemia, hipogonadyzm, karboksypeptydaza A, marskość wątroby, metabolizm węglowodanów, metaloenzym, niewydolność nerek, nieżyt błony śluzowej żołądka, odporność komórkowa i humoralna, odpowiedź immunologiczna, polimeraza RNA, przerost gruczołu krokowego, przewlekłe zapalenie trzustki, regeneracja tkanek, resekcja żołądka, ślepota zmierzchowa, układ immunologiczny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenie gojenia, zaburzenie łaknienia, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie układu krążenia, zaburzenie układu rozrodczego, zaburzenie widzenia, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – BiotinoZin 10 mg + 25 mg Zn2+
BiotinoZin to preparat złożony zawierający 10 mg biotyny oraz 25 mg jonów cynku (w postaci cynku glukonianu), wykazujący synergistyczne działanie w organizmie. Biotyna, witamina z grupy B, jest grupą prostetyczną kluczowych enzymów karboksylaz biorących udział w metabolizmie glukozy, lipidów, aminokwasów oraz procesach energetycznych komórki. Niedobór biotyny, występujący m.in. przy dietach eliminacyjnych, żywieniu pozajelitowym czy długotrwałej terapii lekami przeciwdrgawkowymi, manifestuje się zmęczeniem, parestezjami, zapaleniem skóry i spojówek, wypadaniem włosów oraz zaburzeniami wzrostu i łamliwości paznokci. Biotyna wspomaga wzrost włosów i paznokci, poprawia keratynizację skóry oraz reguluje różnicowanie komórek naskórka.
aktywność przeciwwirusowa, alopecia areata, alopecia maligna, awidyna, biotyna, czynność tarczycy, dojrzałość szkieletowa, dojrzewanie płciowe, glukonian cynku, interleukina, jony cynku, karboksylaza, keratynizacja, kwas palmitynowy, łamliwość paznokci, lek przeciwdrgawkowy, metabolizm lipidów, metaloenzym, monocyt, odporność wrodzona, parestezja, powierzchowne zapalenie skóry, poziom cholesterolu, proces energetyczny komórki, reakcja karboksylacji, stężenie w osoczu, trądzik, układ immunologiczny, utlenianie kwasów tłuszczowych, witamina H, witaminy rozpuszczalne w wodzie, witaminy z grupy B, wolny rodnik ponadtlenkowy, zaburzenie wchłaniania witamin, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Glukonian cynku – Właściwości farmakodynamiczne
Glukonian cynku, obecny w preparacie Envil gardło w stężeniu 25,6 mg/ml (co odpowiada 3,7 mg jonów cynku na 1 ml), pełni kluczową rolę w modulacji układu immunologicznego oraz wykazuje działanie przeciwwirusowe. W pojedynczej dawce aerozolu (0,17 ml) znajduje się 4,352 mg glukonianu cynku (0,625 mg jonów cynku), a w trzech dawkach (0,51 ml) – 13,065 mg glukonianu cynku (1,875 mg jonów cynku). Jony cynku hamują replikację wirusów poprzez inhibicję polimerazy RNA oraz blokowanie receptorów komórkowych, co jest szczególnie istotne w infekcjach górnych dróg oddechowych. Ponadto cynk uczestniczy w dojrzewaniu limfocytów oraz regulacji wydzielania cytokin, co wzmacnia odpowiedź immunologiczną i przyspiesza regenerację błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
aerozol do gardła, aktywność przeciwwirusowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błona śluzowa jamy ustnej, Candida albicans, chlorek cetylopirydyniowy, destabilizacja błony komórkowej, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwgrzybicze, glukonian cynku, jon cynku, lidokaina chlorowodorek, limfocyt T i B, metaloenzym, modulacja kanałów jonowych, pierwiastek śladowy, pompa sodowo-potasowa, produkcja cytokin, przemiana węglowodanów, przepuszczalność błony komórkowej, replikacja wirusów, synteza białek, układ immunologiczny, wirus otoczkowy, włókno nerwowe, znieczulenie miejscowe - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cynku – Właściwości farmakodynamiczne
Chlorek cynku (ZnCl2) w preparacie do żywienia pozajelitowego Aminomix 1 Novum występuje w stężeniu 0,04 mmol/l, co odpowiada 0,00545 g na 1000 ml roztworu infuzyjnego. Cynk pełni kluczowe funkcje biologiczne, takie jak wspomaganie gojenia ran poprzez udział w syntezie kolagenu i podziałach komórkowych, wzmacnianie odpowiedzi immunologicznej, udział w metabolizmie białek, węglowodanów i lipidów oraz funkcję kofaktora dla ponad 300 enzymów. Jony cynku stabilizują błony komórkowe, regulują ekspresję genów i syntezę DNA, a także chronią komórki przed stresem oksydacyjnym. W żywieniu pozajelitowym cynk jest szczególnie istotny u pacjentów z ciężkimi urazami, oparzeniami, po zabiegach chirurgicznych, z zaburzeniami odporności oraz u osób długotrwale żywionych pozajelitowo.
Aminomix 1 Novum, apoptoza komórkowa, błona komórkowa, chlorek cynku, choroba przewlekła, dysmutaza ponadtlenkowa, ekspresja genów, gojenie ran, homeostaza komórkowa, immunosupresja, jon cynku, katabolizm, kofaktor enzymu, metabolizm białek, metabolizm glukozy, metaloenzym, niedożywienie, oparzenie, stres oksydacyjny, synteza białka, synteza DNA, synteza kolagenu, szlak metaboliczny, układ odpornościowy, zaburzenie odporności, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Cynk – Właściwości farmakodynamiczne
Cynk jest pierwiastkiem śladowym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania organizmu, uczestniczącym w syntezie kwasów nukleinowych, białek, metabolizmie węglowodanów oraz podziale i wzroście komórek. Pełni funkcje konstrukcyjne, katalityczne i regulacyjne w ponad 200 metaloenzymach, m.in. anhydrazie węglanowej, karboksypeptydazie A i dehydrogenazie alkoholowej. Cynk stabilizuje błony komórkowe, wpływa na układ immunologiczny (modulując m.in. IL-1, IL-6, TNF-α), nerwowy, rozrodczy oraz procesy metaboliczne. Wykazuje działanie przeciwwirusowe, hamując replikację wirusów poprzez blokadę polimerazy RNA zależnej od RNA (RdRp). Niedobór cynku manifestuje się m.in. łamliwością włosów, zaburzeniami smaku i powonienia, obniżoną odpornością oraz opóźnionym gojeniem ran. Optymalne stężenie cynku w osoczu wynosi 13,8-22,9 μmol/l (90-150 μg/dl), a objawy kliniczne niedoboru pojawiają się poniżej 9,9 μmol/l (65 μg/dl).
acne pustulosa, acrodermatitis enteropathica, alopecia areata, alopecia maligna, anhydraza węglanowa, atrofia grasicy, chemotaksja, chlorek cynku, choroba Leśniowskiego-Crohna, cynku wodoroasparaginian, dehydrogenaza alkoholowa, dojrzałość szkieletowa, działanie hormonu, działanie przeciwwirusowe, fagocytoza, fosfataza zasadowa, glukonian cynku, hemodializa, karboksypeptydaza A, karłowatość, komórka NK, koronawirus SARS-CoV-2, łamliwość włosów, lek przeciwdrgawkowy, marskość wątroby, metabolizm węglowodanów, metaloenzym, mitochondrialny łańcuch oddechowy, niewydolność nerek, nieżyt błony śluzowej żołądka, octan cynku, odporność wrodzona, pierwiastek śladowy, polimeraza RNA, polimeraza RNA zależna od RNA, proces oksydacyjno-redukcyjny, produkcja cytokin, przewlekłe zapalenie trzustki, replikacja wirusa, siarczan cynku, stan hiperkataboliczny, stężenie cynku w osoczu, synteza kwasów nukleinowych, tolerancja glukozy, układ immunologiczny, wirus grypy AH1N1, wolny rodnik ponadtlenkowy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wydzielanie insuliny, wypadanie włosów, żywienie pozajelitowe