Właściwości farmakodynamiczne
BiotinoZin 10 mg + 25 mg Zn2+

BiotinoZin to preparat złożony zawierający 10 mg biotyny oraz 25 mg jonów cynku (w postaci cynku glukonianu), wykazujący synergistyczne działanie w organizmie. Biotyna, witamina z grupy B, jest grupą prostetyczną kluczowych enzymów karboksylaz biorących udział w metabolizmie glukozy, lipidów, aminokwasów oraz procesach energetycznych komórki. Niedobór biotyny, występujący m.in. przy dietach eliminacyjnych, żywieniu pozajelitowym czy długotrwałej terapii lekami przeciwdrgawkowymi, manifestuje się zmęczeniem, parestezjami, zapaleniem skóry i spojówek, wypadaniem włosów oraz zaburzeniami wzrostu i łamliwości paznokci. Biotyna wspomaga wzrost włosów i paznokci, poprawia keratynizację skóry oraz reguluje różnicowanie komórek naskórka.

Właściwości farmakodynamiczne leku BiotinoZin

BiotinoZin należy do grupy farmakoterapeutycznej: preparaty złożone zawierające witaminy i składniki mineralne, sklasyfikowany kodem ATC: A 11 JB. Produkt zawiera dwie substancje czynne: biotynę (10 mg) oraz jony cynku (25 mg) w postaci cynku glukonianu, które wykazują synergistyczne działanie w organizmie.1

Biotyna – mechanizm działania

Biotyna, znana również jako witamina H, należy do witamin rozpuszczalnych w wodzie i jest zaliczana do grupy witamin B. Pod względem strukturalnym składa się z dwóch połączonych ze sobą pierścieni: tiofenowego i imidazolowego, z łańcuchem bocznym kwasu walerianowego.2

Najważniejszą funkcją biotyny w organizmie jest jej rola jako grupy prostetycznej enzymów katalizujących reakcje karboksylacji. Witamina ta jest integralnym składnikiem czterech karboksylaz, które mają fundamentalne znaczenie w następujących procesach metabolicznych:3

  • Przemiany glukozy
  • Metabolizm lipidów
  • Przemiany niektórych aminokwasów
  • Procesy energetyczne komórki

Źródła i niedobory biotyny

Biotyna występuje naturalnie w wielu produktach spożywczych, jednak zazwyczaj w niewielkich ilościach. Najbogatszymi źródłami tej witaminy są: wątroba, drożdże, żółtka jaj oraz niektóre warzywa, szczególnie soja, kalafior i soczewica.4

Warto zaznaczyć, że bakterie obecne w jelicie grubym człowieka syntetyzują biotynę, jednak jej wchłanianie z tego odcinka przewodu pokarmowego jest ograniczone.5

Niedobór biotyny może wystąpić w następujących przypadkach:6

  • Stosowanie szczególnych diet eliminacyjnych
  • Żywienie pozajelitowe
  • Spożywanie dużych ilości surowych jaj (zawierają awidynę, białko wiążące biotynę)
  • Długotrwała hemodializa
  • Długotrwałe leczenie lekami przeciwdrgawkowymi
  • Terapia antybiotykami
  • Zaburzenia wchłaniania witamin

Objawy niedoboru biotyny

Niedobór biotyny manifestuje się szeregiem objawów klinicznych, do których należą:7

  • Uczucie zmęczenia
  • Parestezje (zaburzenia czucia)
  • Wypadanie włosów
  • Zapalenie skóry zlokalizowane wokół oczu, nosa i ust
  • Zapalenie spojówek
  • Zaburzenia wzrostu paznokci i włosów
  • Nadmierna łamliwość paznokci i włosów

W przypadku niedoboru biotyny mogą również wystąpić zaburzenia w metabolizmie tłuszczów, objawiające się podwyższonym stężeniem kwasu palmitynowego w wątrobie oraz zwiększonym poziomem cholesterolu w surowicy krwi. Przypuszcza się, że właśnie te zaburzenia w metabolizmie lipidów są główną przyczyną zmian skórnych i utraty włosów obserwowanych przy niedoborze biotyny.8

Działanie biotyny na skórę, włosy i paznokcie

Biotyna wykazuje korzystne działanie na stan skóry, włosów i paznokci poprzez:9

  • Wspomaganie wzrostu włosów i paznokci
  • Ograniczanie nadmiernej łamliwości struktur keratynowych
  • Poprawę stanu skóry poprzez wpływ na proces keratynizacji
  • Regulację różnicowania komórek naskórka

Cynku glukonian – mechanizm działania

Cynk jest niezbędnym pierwiastkiem śladowym, odgrywającym kluczową rolę w przemianach komórkowych. Stanowi jeden z głównych czynników stabilizujących błony komórkowe.10

W organizmie ludzkim cynk wchodzi w skład licznych układów enzymatycznych regulujących podstawowe procesy metaboliczne. Uczestniczy w przemianach lipidów, białek i węglowodanów, a także odgrywa istotną rolę w procesach podziału i wzrostu komórek. Jest niezbędnym składnikiem ponad 200 metaloenzymów i odpowiada za utrzymanie właściwej struktury kwasów nukleinowych, białek oraz błon komórkowych. Dodatkowo bierze udział w eliminacji wolnych rodników ponadtlenkowych, hamując utlenianie nienasyconych kwasów tłuszczowych.11

Wielokierunkowe działanie cynku w organizmie

Cynk odgrywa istotną rolę w wielu procesach fizjologicznych:12

  • Zapewnia prawidłowe funkcjonowanie skóry i błon śluzowych
  • Ogranicza wypadanie włosów
  • Utrzymuje prawidłowe stężenie witaminy A we krwi
  • Przyspiesza procesy gojenia się ran i regeneracji tkanek
  • Działa przeciwzapalnie na skórę (funkcja zarówno profilaktyczna, jak i lecznicza)
  • Uczestniczy w odczuwaniu smaku i zapachu
  • Reguluje czynność tarczycy
  • Wpływa na procesy wzrostu i rozwoju organizmu
  • Uczestniczy w dojrzewaniu jąder
  • Wspomaga funkcjonowanie układu nerwowego
  • Wpływa na działanie insuliny

Cynk jest niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania układu oddechowego i rozrodczego. Ma również fundamentalne znaczenie dla normalnego rozwoju i fizjologii mózgu ssaków. Zarówno niedobór, jak i nadmiar tego pierwiastka może przyczyniać się do zmian w zachowaniu, nieprawidłowego rozwoju ośrodkowego układu nerwowego oraz powstawania chorób neurologicznych.13

Cynk a układ immunologiczny

Cynk wykazuje aktywność przeciwwirusową oraz warunkuje prawidłowe funkcjonowanie układu immunologicznego. Jego niedobór hamuje zarówno odporność wrodzoną, jak i swoistą. Jony cynku mogą modulować uwalnianie interleukin: IL-1, IL-6, TNF-α oraz wpływać na aktywność monocytów.14

Objawy niedoboru cynku

Niedobór cynku w organizmie może manifestować się objawami o różnym nasileniu. Do typowych objawów umiarkowanego niedoboru należą:15

  • Przesuszenie włosów
  • Wydłużone gojenie się ran
  • Zaburzenia lub całkowity brak smaku i powonienia
  • Obniżona odporność
  • Zwiększona podatność na infekcje i alergie

W przypadku ciężkiego niedoboru cynku obserwuje się bardziej wyraźne objawy kliniczne:16

  • Zmiany dermatologiczne:
    • Wypadanie i łamanie się włosów
    • Łysienie (alopecia maligna, alopecia areata)
    • Powierzchowne zapalenie skóry
    • Trądzik (acne pustulosa)
  • Zaburzenia rozwojowe:
    • Opóźnienie wzrostu
    • Opóźnienie dojrzewania płciowego
    • Opóźnienie dojrzałości szkieletowej
  • Zaburzenia neurologiczne i behawioralne:
    • Trudności w koncentracji
    • Zmiany zachowania
  • Inne objawy:
    • Utrata apetytu
    • Biegunki
    • Wadliwy rozwój układu immunologicznego prowadzący do zwiększonej podatności na infekcje

Diagnostyka niedoboru cynku

Podstawowym badaniem laboratoryjnym służącym do rozpoznania niedoboru cynku jest pomiar jego stężenia w osoczu. Metoda ta ma jednak ograniczoną czułość w przypadku niewielkiego niedoboru, ponieważ zmiany stężenia cynku w osoczu pojawiają się dopiero przy wyjątkowo niskim spożyciu tego pierwiastka. Z tego powodu pacjent z wynikami oznaczenia w granicach normy może w rzeczywistości cierpieć z powodu niedoboru cynku.17

Stężenie cynku Interpretacja Objawy kliniczne
13,8 – 22,9 μmol/L (90-150 μg/dL) Optymalny zakres stężenia w osoczu Brak objawów niedoboru
10,7 – 22,9 μmol/L (70-150 μg/dL) Prawidłowy zakres stężenia w surowicy Brak objawów niedoboru
Poniżej 9,9 μmol/L (65 μg/dL) Obniżone stężenie Mogą występować objawy kliniczne niedoboru
Poniżej 7 μmol/L (46 μg/dL) Zdecydowany niedobór cynku Wyraźne objawy kliniczne niedoboru
Poniżej 5 μmol/L (33 μg/dL) Poważny niedobór cynku Utrata smaku i powonienia, bóle brzucha, biegunka, wysypka skórna, utrata apetytu

Interpretacja wyników powinna uwzględniać zarówno wartości laboratoryjne, jak i obraz kliniczny pacjenta, ponieważ wartości graniczne mogą nieznacznie różnić się w zależności od stosowanej metody oznaczania oraz laboratorium wykonującego badanie.18

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl