werapamilu chlorowodorek
Werapamilu chlorowodorek to organiczny związek chemiczny będący pochodną fenyloetyloaminy, stosowany jako lek z grupy antagonistów wapnia (blokerów kanałów wapniowych). Należy do klasy leków o działaniu niedihydropirydynowym, blokuje kanały wapniowe typu L w mięśniach gładkich naczyń oraz w mięśniu sercowym.
Mechanizm działania werapamilu polega na hamowaniu napływu jonów wapnia do komórek mięśnia sercowego i mięśni gładkich naczyń, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, zwolnienia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz rozszerzenia naczyń krwionośnych. Efektem jest obniżenie ciśnienia tętniczego, zmniejszenie obciążenia następczego oraz zwolnienie częstości rytmu serca.
Werapamilu chlorowodorek stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego, stabilnej dławicy piersiowej, zaburzeń rytmu serca (głównie nadkomorowych, takich jak migotanie i trzepotanie przedsionków), a także w kardiomiopatii przerostowej z zawężaniem drogi odpływu. Lek jest dostępny w formie tabletek o standardowym i przedłużonym uwalnianiu oraz w postaci do podawania parenteralnego.
Do najczęstszych działań niepożądanych werapamilu należą: zaparcia, zawroty głowy, nudności, niedociśnienie oraz bradykardia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z beta-blokerami ze względu na ryzyko nasilenia działania inotropowo ujemnego. Przeciwwskazania obejmują zespół chorego węzła zatokowego, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, niewydolność serca oraz hipotensję.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Isoptin 40 40 mg
Werapamil, metabolizowany przez izoenzymy cytochromu P450 (CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C18), jest jednocześnie inhibitorem CYP3A4 i glikoproteiny P (Pgp), co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne o znaczeniu klinicznym. Hamowanie CYP3A4 przez werapamil może zwiększać stężenia leków takich jak doksorubicyna (AUC ↑104%, Cmax ↑61%), statyny (np. symwastatyna AUC ↑2,6-krotnie, Cmax ↑4,6-krotnie), cyklosporyna (AUC ↑45%), czy dabigatran (Cmax ↑180%, AUC ↑150%), co wymaga monitorowania i często redukcji dawek. Induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, znacząco obniżają biodostępność werapamilu (AUC ↓97%, Cmax ↓94%), zmniejszając jego skuteczność. Werapamil nasila także działanie leków blokujących przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe oraz wykazuje addytywne działanie hipotensyjne z lekami α-adrenolitycznymi, β-adrenolitykami, alkoholem i innymi lekami rozszerzającymi naczynia, co wymaga ścisłej kontroli ciśnienia tętniczego i dostosowania terapii.
agonista receptora serotoninowego, antagonista receptora H2, arytmia serca, benzodiazepin, CYP3A4, czynność nerek, dabigatranu eteksylan, DOAC, doustny antykoagulant, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, dziurawiec zwyczajny, glikoproteina p, glikozyd nasercowy, hipotensja, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kwas acetylosalicylowy, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek przeciw dnie moczanowej, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwirusowy HIV, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, lek zwiększający wydalanie kwasu moczowego, werapamilu chlorowodorek, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Isoptin SR-E 240 240 mg
Isoptin SR-E 240 to lek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 240 mg werapamilu chlorowodorku w każdej tabletce. Preparat charakteryzuje się jasnozielonym kolorem i podłużnym kształtem, co ułatwia identyfikację. Tabletki zawierają 37,1 mg sodu oraz żółcień chinolinową (E104), co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Postać o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stopniowe i kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, co pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia werapamilu w osoczu przez dłuższy czas, co jest istotne w terapii kardiologicznej.
alginian sodu, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indygotyna, lak żółcieni chinolinowej, makrogol 400, makrogol 6000, niezgodność farmaceutyczna, powidon, przedłużone uwalnianie, stearynian magnezu, stężenie leku w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, werapamilu chlorowodorek, wosk glikolowy, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Staveran 80 80 mg
Werapamil chlorowodorek, substancja czynna preparatu Staveran 80, jest podawany doustnie w formie mieszaniny racemicznej enancjomerów R i S. Charakteryzuje się wysokim wchłanianiem (>90%) z jelita cienkiego, jednak biodostępność systemowa wynosi 22% dla formy o niemodyfikowanym uwalnianiu i około 33% dla formy o przedłużonym uwalnianiu, z dwukrotnym wzrostem biodostępności podczas terapii wielodawkowej. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są odpowiednio po 1-2 godzinach (forma niemodyfikowana) i 4-5 godzinach (forma przedłużona), a dla metabolitu norwerapamil po 1 i 5 godzinach. Werapamil wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~90%) oraz szeroką dystrybucję (1,8-6,8 l/kg). Metabolizm wątrobowy jest intensywny, z udziałem izoenzymów CYP3A4, CYP1A2, CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C18, prowadząc do powstania 12 metabolitów, z których norwerapamil stanowi około 6% wydalanego leku i wykazuje 10-20% aktywności farmakologicznej związku macierzystego. Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 3-7 godzin, z możliwością wydłużenia u osób starszych i pacjentów z niewydolnością wątroby.
biodostępność systemowa, CYP1A2, CYP2C18, CYP2C8, CYP2C9, CYP3A4, cytochrom P450, dealkilacja, działanie hipotensyjne, efekt pierwszego przejścia, enancjomer, hemodializa, klirens całkowity, mieszanina racemiczna, nadciśnienie tętnicze, norwerapamil, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, stan stacjonarny, uwalnianie przedłużone, werapamilu chlorowodorek, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Isoptin SR 120 mg
Werapamil chlorowodorek, substancja czynna Isoptin SR (120 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu), jest selektywnym antagonistą kanałów wapniowych działającym głównie na mięsień sercowy. Mechanizm działania polega na blokowaniu napływu jonów wapnia przez wolne kanały w komórkach mięśnia sercowego oraz mięśniówki gładkiej naczyń, co prowadzi do spowolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, wydłużenia okresu refrakcji w węźle przedsionkowo-komorowym oraz zmniejszenia częstości skurczów komór u pacjentów z trzepotaniem lub migotaniem przedsionków. Werapamil przerywa również pobudzenie nawrotne w węźle przedsionkowo-komorowym, co jest korzystne w leczeniu napadowych częstoskurczów nadkomorowych (PSVT). Lek nie wpływa na przewodzenie dodatkowymi drogami, nie zmienia czasu trwania potencjału czynnościowego przedsionków ani przewodzenia wewnątrzkomorowego, co podkreśla jego selektywność działania.
ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, depolaryzacja, działanie inotropowe ujemne, frakcja wyrzutowa, kurczliwość mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, niewydolność serca, obciążenie następcze, okres refrakcji, organiczna choroba serca, pęczek Hisa, pobudzenie nawrotne, potencjał czynnościowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, przewodzenie wewnątrzkomorowe, selektywny antagonista wapnia, skurcz tętnic obwodowych, stężenie wapnia w surowicy, trzepotanie przedsionków, układ przewodzący serca, werapamilu chlorowodorek, węzeł zatokowo-przedsionkowy, włókna przedsionków, włókna węzła zatokowo-przedsionkowego, wskaźnik sercowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Staveran 80 80 mg
Staveran 80 zawiera 80 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na werapamil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (45 mg) oraz żółcień pomarańczową (E110, 0,10 mg). Leku nie należy stosować u chorych ze wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), zespołem chorego węzła zatokowego (również z wyjątkiem stymulatora), a także u osób z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową (EF) poniżej 35% lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, chyba że niewydolność jest wtórna do częstoskurczu nadkomorowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków z dodatkowymi drogami przewodzenia (zespół WPW, LGL), ze względu na ryzyko groźnych tachyarytmii komorowych, w tym migotania komór.
akcja serca, beta-bloker, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie zaklinowania, częstoskurcz nadkomorowy, dodatkowa droga przewodzenia, dysfunkcja węzła zatokowego, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, iwabradyna, laktoza jednowodna, migotanie komór, migotanie przedsionków, niewydolność serca, tachyarytmia komorowa, werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Isoptin 80 80 mg
Produkt leczniczy Isoptin dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 40 mg oraz 80 mg werapamilu chlorowodorku (Verapamili hydrochloridum). Każda tabletka zawiera odpowiednio 40 mg lub 80 mg substancji czynnej oraz śladowe ilości sodu: 0,17 mg w dawce 40 mg i 0,32 mg w dawce 80 mg. Tabletki posiadają specjalną otoczkę, która ułatwia podanie oraz maskuje smak werapamilu. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletek obejmują wapnia wodorofosforan dwuwodny, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, kroskarmelozę sodową oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, sodu laurylosiarczan, makrogol 6000, talk i tytanu dwutlenek (E171). Produkt jest stabilny przez 3 lata od daty produkcji, przy przechowywaniu w temperaturze do 25°C, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią i światłem.
celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan dwuwodny, werapamilu chlorowodorek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Isoptin SR-E 240
Werapamil chlorowodorek (Isoptin SR-E 240) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jego wpływ na układ sercowo-naczyniowy, zwłaszcza u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego, rzadkoskurczem, niedociśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami czynności lewej komory. Lek wydłuża czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co może prowadzić do bloków II° i III° oraz bloków wiązkowych pęczka Hisa, stanowiących przeciwwskazania do stosowania. Ryzyko powikłań, takich jak asystolia czy rzadkoskurcz, jest wyższe u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, szczególnie w populacji geriatrycznej. Werapamil może wchodzić w interakcje z lekami przeciwarytmicznymi, β-adrenolitykami (np. tymolol), digoksyną oraz statynami, co wymaga dostosowania dawek i monitorowania stanu klinicznego. U pacjentów z frakcją wyrzutową powyżej 35% konieczne jest wyrównanie niewydolności serca przed rozpoczęciem terapii oraz kontynuacja leczenia niewydolności w trakcie stosowania leku.
asystolia, blok dwuwiązkowy, blok jednowiązkowy, blok przedsionkowo-komorowy, choroba węzła zatokowo-przedsionkowego, digoksyna, dysfagia, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, frakcja wyrzutowa, hemodializa, inhibitor reduktazy HMG-CoA, lek przeciwarytmiczny, lek β-adrenolityczny, miastenia, myasthenia gravis, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, pęczek Hisa, rytm węzłowy, rzadkoskurcz, schyłkowa niewydolność nerek, statyna, werapamilu chlorowodorek, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenie czynności lewej komory, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lamberta-Eatona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Staveran 80 80 mg
Staveran jest lekiem zawierającym werapamil chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 120 mg, dostępnym w formie tabletek powlekanych. Każda dawka różni się nie tylko zawartością substancji czynnej, ale także składem substancji pomocniczych, w tym ilością laktozy jednowodnej (od 19,99 mg do 45 mg) oraz obecnością barwników: lak z żółcienią pomarańczową (E110) w dawce 40 mg, żółcień pomarańczowa (E110) w dawce 80 mg oraz żółcień chinolinowa (E104) w dawce 120 mg. Tabletki różnią się również wyglądem i kolorem, co ułatwia ich identyfikację kliniczną. Substancje pomocnicze obejmują składniki rdzenia (m.in. żelatyna, celuloza krystaliczna, talk) oraz otoczki (hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek), co może mieć znaczenie przy ocenie potencjalnych reakcji alergicznych lub nietolerancji u pacjentów.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Isoptin 40 40 mg
Isoptin to lek zawierający werapamilu chlorowodorek w dawkach 40 mg oraz 80 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Tabletki zawierają odpowiednio 0,17 mg oraz 0,32 mg sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz magnezu stearynian, natomiast otoczkę tworzą hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171) i inne składniki, które ułatwiają połykanie, maskują smak i chronią substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi.
celuloza mikrokrystaliczna, dieta niskosodowa, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, werapamil, werapamilu chlorowodorek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Isoptin 80 80 mg
Werapamil chlorowodorek (Isoptin) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z wstrząsem kardiogennym ze względu na ryzyko pogłębienia niewydolności hemodynamicznej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują blok przedsionkowo-komorowy II° i III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca), zespół chorego węzła zatokowego (SSS) bez stymulatora, oraz niewydolność serca z frakcją wyrzutową <35% i ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg. Werapamil jest również przeciwwskazany w migotaniu lub trzepotaniu przedsionków przy współistniejącej dodatkowej drodze przewodzenia, np. w zespole Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) i Lowna-Ganonga-Levine’a (LGL), ze względu na ryzyko przyspieszenia rytmu komór i tachyarytmii zagrażających życiu.
blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, działanie inotropowe ujemne, frakcja wyrzutowa, iwabradyna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, niewydolność serca, rzut serca, stymulator serca, tachyarytmia komorowa, werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie krążenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin SR 120 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne werapamilu chlorowodorku, substancji czynnej leku Isoptin SR, wykazały dobrą tolerancję u zwierząt laboratoryjnych (szczury: 10-62,5 mg/kg mc., psy Beagle: 10-85 mg/kg mc.). Objawy toksyczności, takie jak bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, hipotensja oraz przerost dziąseł, pojawiały się jedynie przy dawkach toksycznych (≥60 mg/kg mc.). Badania teratogenności u królików (5-15 mg/kg mc.) i szczurów (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, choć przy dawkach przekraczających 60 mg/kg mc. zaobserwowano embriotoksyczność manifestującą się zwiększoną resorpcją płodów. W badaniach reprodukcyjnych dawki do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów (dla porównania maksymalna dawka u ludzi to 300 mg/m²) nie wykazały teratogenności, jednak u szczurów dawka 360 mg/m² indukowała letalne działanie na zarodki, opóźnienie wzrostu i rozwoju płodu, powiązane z toksycznością u samic (hipotensja, zmniejszony apetyt, ograniczony przyrost masy ciała). Brak jest jednak odpowiednich badań klinicznych u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, bradykardia, działanie genotoksyczne, działanie letalne na zarodki, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hipotensja, indukcja siostrzanych chromatyd, karcynogeneza, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, opóźnienie rozwoju płodu, opóźnienie wzrostu płodu, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, resorpcja płodów, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, werapamilu chlorowodorek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Staveran 40 40 mg
Lek Staveran zawiera werapamilu chlorowodorek w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 120 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o różnym wyglądzie i zawartości laktozy jednowodnej (od 19,99 mg do 45,00 mg) oraz barwników: E110 (żółcień pomarańczowa) dla dawek 40 mg i 80 mg oraz E104 (żółcień chinolinowa) dla dawki 120 mg. Tabletki 40 mg są pomarańczowe, bez linii podziału, natomiast 80 mg i 120 mg mają linię podziału i różnią się kolorem (pomarańczowe i żółte). Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. żelatynę, celulozę krystaliczną, laktozę jednowodną, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian, talk i skrobię ziemniaczaną, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, makrogol 6000, dwutlenek tytanu i talk, z dodatkiem specyficznych barwników dla poszczególnych dawek.
celuloza krystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, skrobia ziemniaczana, środek ostrożności, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, werapamilu chlorowodorek, żółcień chinolinowa, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoptin SR-E 240 240 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne werapamilu chlorowodorku wykazały dobrą tolerancję substancji w dawkach od 10 mg/kg mc. do 62,5 mg/kg mc. u szczurów oraz do 85 mg/kg mc. u psów Beagle. Objawy toksyczności, takie jak bradykardia, zwolnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego oraz obniżenie ciśnienia tętniczego, pojawiały się jedynie przy dawkach ≥60 mg/kg mc. U psów obserwowano również odwracalny przerost dziąseł. Badania teratogenne na królikach (5-15 mg/kg mc.) i szczurach (15-60 mg/kg mc.) nie wykazały działania teratogennego, natomiast embriotoksyczność pojawiała się przy dawkach toksycznych powyżej 60 mg/kg mc., manifestująca się zwiększonym współczynnikiem resorpcji płodów. W badaniach reprodukcyjnych stosowano dawki do 180 mg/m²/dobę u królików i 360 mg/m²/dobę u szczurów, przy czym dawka 360 mg/m² u szczurów była letalna dla zarodków i powodowała opóźnienie rozwoju płodów, związane z toksycznością matczyną (hipotensja, zmniejszenie przyjmowania pokarmu i masy ciała). Brak jest jednak odpowiednich badań klinicznych u kobiet w ciąży.
aberracja chromosomalna, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie onkogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indukcja siostrzanych chromatyd, niedociśnienie tętnicze, przerost dziąseł, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, szpik kostny, test Amesa, transformacja komórkowa, werapamilu chlorowodorek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Isoptin SR-E 240 240 mg
Lek Isoptin SR-E 240 zawiera 240 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy ściśle przestrzegać w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na werapamil lub składniki pomocnicze (w tym żółcień chinolinową i 37,1 mg sodu na tabletkę), wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II°/III° bez stymulatora serca, zespół chorego węzła zatokowego bez stymulatora, niewydolność serca z frakcją wyrzutową <35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg (z wyjątkiem przypadków wtórnych do częstoskurczu nadkomorowego), a także migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (zespoły WPW i LGL). Ponadto, stosowanie werapamilu jest bezwzględnie przeciwwskazane w skojarzeniu z iwabradyną ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych.
amiodaron, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, dieta niskosodowa, dodatkowa droga przewodzenia, działanie chronotropowe, działanie dromotropowo-ujemne, frakcja wyrzutowa, hipotensja, iwabradyna, kardiomiopatia przerostowa, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyarytmia komorowa, werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień chinolinowa