zespół Lowna-Ganonga-Levine’a

Zespół Lowna-Ganonga-Levine’a (LGL) to rzadkie zaburzenie przewodzenia w sercu, charakteryzujące się skróconym odstępem PR (poniżej 120 ms) z prawidłowym zespołem QRS w elektrokardiogramie oraz występowaniem napadów częstoskurczu. Jest to jedna z form zespołu preekscytacji, spowodowana obecnością dodatkowej drogi przewodzenia między przedsionkami a węzłem przedsionkowo-komorowym.

W patofizjologii zespołu LGL kluczową rolę odgrywa szybkie przewodzenie impulsów elektrycznych przez dodatkową drogę, określaną jako włókna Jamesa lub droga tylno-przegrodowa. Ta anomalia anatomiczna umożliwia impulsowi elektrycznemu ominięcie fizjologicznego opóźnienia w węźle przedsionkowo-komorowym, co prowadzi do przedwczesnej aktywacji komór.

Objawy kliniczne zespołu LGL obejmują kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia oraz, w rzadkich przypadkach, nagłe zatrzymanie krążenia. Diagnostyka opiera się na badaniu EKG, testach elektrofizjologicznych oraz obrazowaniu serca. Leczenie obejmuje farmakoterapię przeciwarytmiczną, a w przypadkach opornych na leczenie zachowawcze – ablację przezskórną dodatkowej drogi przewodzenia.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Isoptin SR-E 240 240 mg

Isoptin SR-E 240, zawierający 240 mg chlorowodorku werapamilu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany do stosowania u dorosłych w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz wybranych zaburzeń rytmu serca. Postać o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stabilne stężenie leku, umożliwiając skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego przez całą dobę. Werapamil jest efektywny w terapii przewlekłej stabilnej i niestabilnej dławicy piersiowej, dławicy Prinzmetala oraz dławicy po zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca, u których β-adrenolityki są przeciwwskazane. W zakresie arytmii, lek stosuje się w napadowym częstoskurczu nadkomorowym, migotaniu i trzepotaniu przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym, z wyłączeniem pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a i Lowna-Ganonga-Levine’a ze względu na ryzyko groźnych arytmii komorowych.
arytmia komorowa, choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, dieta niskosodowa, dławica Prinzmetala, lek beta-adrenolityczny, mięsień sercowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, stabilna dławica piersiowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trzepotanie przedsionków, werapamil, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Staveran 80 80 mg

Staveran 80 zawiera 80 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na werapamil lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (45 mg) oraz żółcień pomarańczową (E110, 0,10 mg). Leku nie należy stosować u chorych ze wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), zespołem chorego węzła zatokowego (również z wyjątkiem stymulatora), a także u osób z niewydolnością serca z frakcją wyrzutową (EF) poniżej 35% lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg, chyba że niewydolność jest wtórna do częstoskurczu nadkomorowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków z dodatkowymi drogami przewodzenia (zespół WPW, LGL), ze względu na ryzyko groźnych tachyarytmii komorowych, w tym migotania komór.
akcja serca, beta-bloker, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie zaklinowania, częstoskurcz nadkomorowy, dodatkowa droga przewodzenia, dysfunkcja węzła zatokowego, frakcja wyrzutowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, iwabradyna, laktoza jednowodna, migotanie komór, migotanie przedsionków, niewydolność serca, tachyarytmia komorowa, werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień pomarańczowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Staveran 40 40 mg

Staveran, zawierający chlorowodorek werapamilu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub pomocnicze, które różnią się w zależności od dawki (laktoza jednowodna: 19,99–45,00 mg; żółcień pomarańczowa E110: 0,10 mg w dawkach 40 i 80 mg). Ze względu na wpływ werapamilu na układ przewodzący serca i kurczliwość mięśnia sercowego, lek nie powinien być stosowany u chorych z wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem), zespołem chorego węzła zatokowego (również z wyjątkiem stymulatora), niewydolnością serca z frakcją wyrzutową <35% lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg, jeśli nie jest to stan po częstoskurczu nadkomorowym ustępującym po leczeniu werapamilem. Ponadto, stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków z dodatkowymi drogami przewodzenia (zespół WPW, LGL) ze względu na ryzyko groźnych tachyarytmii komorowych.
asystolia, automatyzm węzła zatokowego, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorowodorek werapamilu, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, działanie inotropowe, frakcja wyrzutowa, funkcja skurczowa lewej komory, hipoperfuzja narządów, hipotensja, iwabradyna, laktoza jednowodna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, powikłania hemodynamiczne, tabletka powlekana, tachyarytmia komorowa, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaburzenia przewodzenia serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień pomarańczowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Isoptin SR 120 mg

Isoptin SR, zawierający 120 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany u dorosłych pacjentów w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz określonych zaburzeń rytmu serca pochodzenia nadkomorowego. Mechanizm działania opiera się na blokadzie kanałów wapniowych, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia oporu obwodowego i obniżenia ciśnienia tętniczego. W chorobie wieńcowej werapamil redukuje zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, poprawia przepływ wieńcowy i zmniejsza częstość oraz nasilenie napadów dławicowych, w tym w przewlekłej stabilnej, niestabilnej, dławicy Prinzmetala oraz po zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca. W terapii arytmii nadkomorowych lek spowalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, skutecznie przerywając napadowy częstoskurcz nadkomorowy oraz kontrolując częstość rytmu komór w migotaniu i trzepotaniu przedsionków.
choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa niestabilna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, kanał wapniowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, obciążenie następcze, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rozszerzenie naczynia krwionośnego, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Isoptin SR 120 mg

Lek Isoptin SR zawierający 120 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu posiada liczne przeciwwskazania, które należy starannie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na werapamil lub substancje pomocnicze, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° bez stymulatora serca, zespół chorego węzła zatokowego bez stymulatora, niewydolność serca z frakcją wyrzutową <35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg (z wyjątkiem niewydolności wtórnej do częstoskurczu nadkomorowego), a także migotanie lub trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. WPW, LGL). Werapamil, jako bloker kanału wapniowego, może nasilać zaburzenia przewodzenia i prowadzić do groźnych arytmii, w tym całkowitego bloku AV czy tachyarytmii komorowych zagrażających życiu.
Istotne jest również przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania werapamilu z iwabradyną ze względu na ryzyko nadmiernego zwolnienia akcji serca. Przed wdrożeniem terapii konieczna jest dokładna ocena kardiologiczna pacjenta, w tym EKG w celu wykluczenia zaburzeń przewodzenia i arytmii. Warto zwrócić uwagę, że jedna tabletka Isoptin SR zawiera 18,6 mg sodu, co może mieć znaczenie u pacjentów z restrykcją sodową, choć nie stanowi formalnego przeciwwskazania. Prawidłowa identyfikacja przeciwwskazań jest kluczowa dla bezpieczeństwa i skuteczności leczenia werapamilem.
arytmia, badanie elektrokardiograficzne, blok przedsionkowo-komorowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, działanie inotropowe ujemne, efekt chronotropowy ujemny, frakcja wyrzutowa, iwabradyna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na werapamil, niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyarytmia komorowa, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zatrzymanie akcji serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Isoptin 80 80 mg

Lek Isoptin zawiera werapamil chlorowodorek w dawkach 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, przeznaczony jest dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży w określonych wskazaniach klinicznych. Werapamil, jako antagonista kanału wapniowego, jest lekiem pierwszego wyboru w terapii nadciśnienia tętniczego, zwłaszcza u pacjentów wymagających rozszerzenia naczyń obwodowych i redukcji oporu naczyniowego. Wskazania obejmują różne postaci choroby wieńcowej: przewlekłą stabilną dławicę piersiową, niestabilną dławicę, dławicę Prinzmetala oraz dławicę po zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca. Werapamil zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen poprzez redukcję obciążenia następczego i kurczliwości mięśnia sercowego, a także działa przeciwskurczowo na naczynia wieńcowe. Ponadto lek wykazuje działanie antyarytmiczne, stosowany jest w napadowym częstoskurczu nadkomorowym oraz w kontroli częstości rytmu komór w migotaniu i trzepotaniu przedsionków, z wyłączeniem pacjentów z zespołem WPW i LGL ze względu na ryzyko groźnych arytmii komorowych.
antagonista kanału wapniowego, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, blokowanie kanałów wapniowych, ból wieńcowy, choroba naczyń obwodowych, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze krwi, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, dysfagia, działanie antyarytmiczne, działanie inotropowe ujemne, działanie przeciwskurczowe, lek β-adrenolityczny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, opór naczyniowy, POChP, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz tętnicy wieńcowej, tachyarytmia nadkomorowa, trzepotanie przedsionków, werapamilu chlorowodorek, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Staveran 120 120 mg

Staveran 120, zawierający 120 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek powlekanych, jest antagonistą wapnia o licznych przeciwwskazaniach kardiologicznych. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II° lub III° (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), zespołem chorego węzła zatokowego (również z wyjątkiem stymulatora), niewydolnością serca z frakcją wyrzutową <35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg, a także u chorych z migotaniem lub trzepotaniem przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. WPW, LGL). Ponadto, lek zawiera 19,99 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Werapamil wykazuje działanie inotropowe ujemne i może nasilać bradykardię oraz zaburzenia przewodzenia, co wymaga szczególnej ostrożności w określonych stanach klinicznych.
amiodaron, antagonista wapnia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia zatokowa, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, dysfagia, flekainid, frakcja wyrzutowa, iwabradyna, laktoza jednowodna, lek antyarytmiczny, lek beta-adrenolityczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, miopatia, nadwrażliwość na werapamil, napadowe migotanie przedsionków, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, rabdomioliza, statyna, tachyarytmia komorowa, werapamil, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon substancji czynnych
Werapamil – Wskazania do stosowania

Werapamil, jako bloker kanałów wapniowych, znajduje szerokie zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Preparaty dostępne są w formie tabletek powlekanych o natychmiastowym uwalnianiu (dawki 40 mg, 80 mg, 120 mg) oraz tabletek o przedłużonym uwalnianiu (120 mg, 240 mg), przy czym formy o przedłużonym uwalnianiu (Isoptin SR, Isoptin SR-E) są zarejestrowane wyłącznie dla dorosłych. Werapamil obniża ciśnienie tętnicze poprzez wazodylatację naczyń obwodowych, a w chorobie wieńcowej zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, poprawiając perfuzję i redukując częstość napadów dławicowych. Preparaty Staveran są wskazane także u dzieci i młodzieży w profilaktyce i leczeniu choroby wieńcowej, co odróżnia je od form Isoptin SR i SR-E.
blokada kanałów wapniowych, chlorowodorek, choroba wieńcowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa niestabilna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, działanie wazodylatacyjne, lek antyarytmiczny, lek β-adrenolityczny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, opór naczyniowy, perfuzja mięśnia sercowego, przedłużone uwalnianie, skurcz naczyń, tętnica obwodowa, trzepotanie przedsionków, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zawał serca, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Isoptin 80 80 mg

Werapamil chlorowodorek (Isoptin) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z wstrząsem kardiogennym ze względu na ryzyko pogłębienia niewydolności hemodynamicznej. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują blok przedsionkowo-komorowy II° i III° (z wyjątkiem pacjentów ze sprawnym stymulatorem serca), zespół chorego węzła zatokowego (SSS) bez stymulatora, oraz niewydolność serca z frakcją wyrzutową <35% i ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg. Werapamil jest również przeciwwskazany w migotaniu lub trzepotaniu przedsionków przy współistniejącej dodatkowej drodze przewodzenia, np. w zespole Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) i Lowna-Ganonga-Levine’a (LGL), ze względu na ryzyko przyspieszenia rytmu komór i tachyarytmii zagrażających życiu.
blok przedsionkowo-komorowy II stopnia, blok przedsionkowo-komorowy III stopnia, bradykardia, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, działanie inotropowe ujemne, frakcja wyrzutowa, iwabradyna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na lek, niewydolność serca, rzut serca, stymulator serca, tachyarytmia komorowa, werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, zatrzymanie krążenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Staveran 40 40 mg

Staveran, zawierający chlorowodorek werapamilu w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 120 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz wybranych zaburzeń rytmu serca u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży. Mechanizm hipotensyjny opiera się na blokadzie kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego. W chorobie wieńcowej werapamil wykazuje działanie przeciwdławicowe poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych i zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co jest korzystne w przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy oraz dławicy Prinzmetala. Lek jest także wskazany w dławicy po zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca, zwłaszcza gdy β-adrenolityki są przeciwwskazane.
antagonista wapnia, blokowanie kanałów wapniowych, chlorowodorek werapamilu, choroba wieńcowa, dławica Prinzmetala, działanie antyarytmiczne, laktoza jednowodna, lek przeciwnadciśnieniowy, lek β-adrenolityczny, mięśniówka gładka naczyń, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, obciążenie następcze serca, opór obwodowy, rozszerzanie naczyń wieńcowych, skurcz naczyń wieńcowych, stabilna dławica piersiowa, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Staveran 120 120 mg

Staveran, zawierający werapamil chlorowodorek, jest lekiem blokującym kanały wapniowe, dostępnym w dawkach 40 mg, 80 mg i 120 mg w formie tabletek powlekanych, przeznaczonym do leczenia nadciśnienia tętniczego oraz różnych postaci choroby wieńcowej, w tym przewlekłej stabilnej, niestabilnej dławicy piersiowej, dławicy Prinzmetala oraz dławicy po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca, zwłaszcza gdy β-adrenolityki są przeciwwskazane. Lek jest również wskazany w terapii zaburzeń rytmu serca, takich jak napadowy częstoskurcz nadkomorowy, migotanie i trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym. Staveran nie powinien być stosowany u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) lub zespołem Lowna-Ganonga-Levine’a (LGL) ze względu na ryzyko zagrażających życiu arytmii. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała i stanu klinicznego pacjenta.
astma oskrzelowa, bloker kanałów wapniowych, choroba wieńcowa, cukrzyca, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa niestabilna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz naczyń wieńcowych, trzepotanie przedsionków, werapamilu chlorowodorek, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Isoptin 40 40 mg

Werapamil chlorowodorek, substancja czynna leku Isoptin 40 mg w formie tabletek powlekanych, posiada liczne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na werapamil lub substancje pomocnicze, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II° lub III° bez obecności sprawnego stymulatora serca, zespół chorego węzła zatokowego bez stymulatora, niewydolność serca z frakcją wyrzutową (EF) poniżej 35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej powyżej 20 mmHg (chyba że jest to stan wtórny do częstoskurczu nadkomorowego ustępującego po leczeniu werapamilem), a także migotanie lub trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (np. WPW, LGL). Werapamil wykazuje negatywne działanie inotropowe i może nasilać zaburzenia przewodzenia, co w wymienionych stanach klinicznych może prowadzić do poważnych powikłań, w tym całkowitego bloku przedsionkowo-komorowego, bradykardii, zatrzymania krążenia oraz groźnych tachyarytmii komorowych.
blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, dysfunkcja węzła zatokowego, działanie inotropowe, działanie synergistyczne, frakcja wyrzutowa, iwabradyna, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na werapamil, niewydolność serca, stymulator serca, tachyarytmia komorowa, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, węzeł zatokowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Isoptin 40 40 mg

Isoptin, zawierający chlorowodorek werapamilu w dawkach 40 mg i 80 mg w formie tabletek powlekanych, jest lekiem z grupy antagonistów wapnia stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca u dorosłych i dzieci. Mechanizm działania opiera się na wazodylatacji naczyń obwodowych i zmniejszeniu oporu naczyniowego, co skutkuje obniżeniem ciśnienia tętniczego. W chorobie wieńcowej Isoptin zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen i poprawia przepływ wieńcowy, co jest korzystne w przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy, dławicy Prinzmetala oraz u pacjentów po zawale serca bez niewydolności serca. W terapii arytmii, lek klasyfikowany jako klasa IV wg Vaughana-Williamsa, spowalnia przewodzenie w węźle AV, co jest efektywne w napadowym częstoskurczu nadkomorowym oraz migotaniu i trzepotaniu przedsionków z szybkim przewodzeniem.
antagonista wapnia, chlorowodorek werapamilu, choroba wieńcowa, dławica Prinzmetala, klasyfikacja Vaughana-Williamsa, lek antyarytmiczny, lek hipotensyjny, lek β-adrenolityczny, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, napadowy częstoskurcz nadkomorowy, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, skurcz naczyń wieńcowych, stabilna dławica piersiowa, terapia skojarzona, wazodylatacja naczyń obwodowych, werapamil, węzeł przedsionkowo-komorowy, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Staveran 80 80 mg

Staveran 80, zawierający 80 mg chlorowodorku werapamilu, jest lekiem z grupy antagonistów wapnia fenylalkiloamin, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz różnych postaci choroby wieńcowej. Mechanizm działania opiera się na rozszerzeniu naczyń obwodowych i zmniejszeniu oporu naczyniowego, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Lek jest wskazany zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, szczególnie gdy inne leki hipotensyjne są przeciwwskazane lub nieskuteczne. W chorobie wieńcowej Staveran 80 stosuje się w przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy, dławicy Prinzmetala oraz w profilaktyce po zawale mięśnia sercowego, zwłaszcza gdy β-adrenolityki są niewskazane lub przeciwwskazane.
antagonista wapnia, chlorowodorek werapamilu, choroba wieńcowa, dławica naczynioskurczowa, dławica piersiowa niestabilna, dławica piersiowa stabilna, dławica Prinzmetala, działanie antyarytmiczne, działanie hipotensyjne, laktoza jednowodna, lek β-adrenolityczny, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na barwniki azowe, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, opór naczyniowy, rozszerzenie naczyń obwodowych, terapia wielolekowa, trzepotanie przedsionków, węzeł przedsionkowo-komorowy, zawał mięśnia sercowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień pomarańczowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Isoptin SR-E 240 240 mg

Lek Isoptin SR-E 240 zawiera 240 mg werapamilu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy ściśle przestrzegać w praktyce klinicznej. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na werapamil lub składniki pomocnicze (w tym żółcień chinolinową i 37,1 mg sodu na tabletkę), wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II°/III° bez stymulatora serca, zespół chorego węzła zatokowego bez stymulatora, niewydolność serca z frakcją wyrzutową <35% i/lub ciśnieniem zaklinowania w tętnicy płucnej >20 mmHg (z wyjątkiem przypadków wtórnych do częstoskurczu nadkomorowego), a także migotanie/trzepotanie przedsionków z obecnością dodatkowej drogi przewodzenia (zespoły WPW i LGL). Ponadto, stosowanie werapamilu jest bezwzględnie przeciwwskazane w skojarzeniu z iwabradyną ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych.
amiodaron, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, charakterystyka produktu leczniczego, ciśnienie zaklinowania w tętnicy płucnej, częstoskurcz nadkomorowy, dieta niskosodowa, dodatkowa droga przewodzenia, działanie chronotropowe, działanie dromotropowo-ujemne, frakcja wyrzutowa, hipotensja, iwabradyna, kardiomiopatia przerostowa, migotanie komór, migotanie przedsionków, nadwrażliwość na substancję czynną, niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachyarytmia komorowa, werapamilu chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, zaburzenie przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Lowna-Ganonga-Levine’a, zespół Wolffa-Parkinsona-White’a, żółcień chinolinowa