Wskazania do stosowania
Staveran 40 40 mg

Staveran, zawierający chlorowodorek werapamilu w dawkach 40 mg, 80 mg oraz 120 mg, jest antagonistą kanałów wapniowych stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz wybranych zaburzeń rytmu serca u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży. Mechanizm hipotensyjny opiera się na blokadzie kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej naczyń, co prowadzi do obniżenia oporu obwodowego. W chorobie wieńcowej werapamil wykazuje działanie przeciwdławicowe poprzez rozszerzenie naczyń wieńcowych i zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, co jest korzystne w przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej, niestabilnej dławicy oraz dławicy Prinzmetala. Lek jest także wskazany w dławicy po zawale mięśnia sercowego u pacjentów bez niewydolności serca, zwłaszcza gdy β-adrenolityki są przeciwwskazane.

Wskazania do stosowania leku Staveran

Staveran, zawierający jako substancję czynną chlorowodorek werapamilu, jest lekiem dostępnym w trzech różnych dawkach: 40 mg, 80 mg oraz 120 mg w postaci tabletek powlekanych. Wskazania do stosowania leku Staveran obejmują szereg schorzeń układu sercowo-naczyniowego u pacjentów dorosłych, dzieci i młodzieży, gdzie wymagana jest interwencja farmakologiczna z wykorzystaniem antagonisty wapnia.1

Leczenie nadciśnienia tętniczego

Chlorowodorek werapamilu zawarty w leku Staveran jest skutecznym środkiem w terapii nadciśnienia tętniczego. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, gdy monoterapia nie przynosi oczekiwanych rezultatów terapeutycznych. Mechanizm działania hipotensyjnego polega głównie na blokowaniu kanałów wapniowych w mięśniówce gładkiej naczyń, co prowadzi do zmniejszenia oporu obwodowego.2

Profilaktyka i leczenie choroby wieńcowej

Staveran jest zalecany w profilaktyce i leczeniu różnych postaci choroby wieńcowej. Działanie przeciwdławicowe werapamilu wynika z jego zdolności do rozszerzania naczyń wieńcowych oraz zmniejszania zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.3

Wskazania w chorobie wieńcowej obejmują:

  • Przewlekła stabilna dławica piersiowa – Staveran zmniejsza częstość napadów dławicowych i poprawia tolerancję wysiłku przez zmniejszenie obciążenia następczego serca i obniżenie ciśnienia tętniczego.4
  • Niestabilna dławica piersiowa – w tym stanie klinicznym Staveran może być stosowany do stabilizacji stanu pacjenta, zapobiegając dalszemu postępowi choroby i zmniejszając ryzyko zawału mięśnia sercowego.5
  • Dławica Prinzmetala (naczynioskurczowa) – szczególna postać dławicy, w której Staveran jest skuteczny dzięki przeciwdziałaniu skurczowi naczyń wieńcowych poprzez blokowanie kanałów wapniowych w komórkach mięśni gładkich tętnic wieńcowych.6
  • Dławica po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca – Staveran może być stosowany u pacjentów, u których leki β-adrenolityczne są przeciwwskazane. Należy jednak podkreślić, że lek ten jest wskazany tylko w przypadkach, gdy pacjent nie ma objawów niewydolności serca.7

Leczenie zaburzeń rytmu serca

Werapamil, substancja czynna leku Staveran, wykazuje działanie antyarytmiczne, które może być wykorzystane w leczeniu określonych zaburzeń rytmu serca, szczególnie tych pochodzenia nadkomorowego.8

Wskazania w zaburzeniach rytmu serca obejmują:

  • Napadowy częstoskurcz nadkomorowy – Staveran spowalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, co pozwala przerwać mechanizm nawrotny będący podstawą tego typu arytmii.9
  • Migotanie przedsionków z szybką odpowiedzią komór – Staveran pomaga kontrolować częstość rytmu komór, spowalniając przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, co przekłada się na zmniejszenie częstości akcji serca.10
  • Trzepotanie przedsionków z szybkim przewodzeniem przedsionkowo-komorowym – podobnie jak w przypadku migotania przedsionków, Staveran spowalnia przewodzenie w węźle przedsionkowo-komorowym, regulując częstość rytmu komór.11

Istotne przeciwwskazanie: Należy podkreślić, że Staveran nie powinien być stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca u pacjentów z zespołem Wolffa-Parkinsona-White’a (WPW) lub zespołem Lowna-Ganonga-Levine’a (LGL), ponieważ może prowadzić do przyspieszenia przewodzenia przez dodatkową drogę i wywołać zagrażające życiu arytmie.12

Dostępność różnych mocy leku

Lek Staveran jest dostępny w trzech różnych dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta:

Nazwa produktu Dawka Postać Wygląd Zawartość laktozy
Staveran 40 40 mg Tabletki powlekane Okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe 22,50 mg laktozy jednowodnej
Staveran 80 80 mg Tabletki powlekane Okrągłe, pomarańczowe, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie 45,00 mg laktozy jednowodnej
Staveran 120 120 mg Tabletki powlekane Okrągłe, żółte, obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie 19,99 mg laktozy jednowodnej

Dostępność różnych dawek pozwala lekarzowi na optymalne dobranie schematu terapeutycznego, rozpoczynając od niższych dawek i w razie potrzeby stopniowo je zwiększając, co minimalizuje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i zapewnia lepszą kontrolę choroby.13

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl