miażdżycowa choroba tętnic szyjnych

Miażdżycowa choroba tętnic szyjnych (ang. carotid artery disease) to proces patologiczny polegający na gromadzeniu się złogów miażdżycowych w tętnicach szyjnych, które dostarczają krew do mózgu. Zmiany miażdżycowe prowadzą do zwężenia światła naczyń, co zmniejsza przepływ krwi i zwiększa ryzyko udaru niedokrwiennego mózgu.

Główne czynniki ryzyka miażdżycy tętnic szyjnych obejmują nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, cukrzycę, palenie tytoniu, otyłość oraz wiek powyżej 65 lat. Choroba często przebiega bezobjawowo, aż do momentu znacznego zwężenia naczynia lub wystąpienia epizodów niedokrwiennych mózgu.

Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe (osłuchiwanie szmerów nad tętnicami szyjnymi), badanie ultrasonograficzne tętnic szyjnych (USG Doppler), angiografię CT lub MR oraz klasyczną angiografię. Kluczowym parametrem jest stopień zwężenia tętnicy wyrażony w procentach.

Leczenie miażdżycowej choroby tętnic szyjnych zależy od stopnia zwężenia naczynia i obecności objawów. Obejmuje modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny) oraz w wybranych przypadkach interwencje zabiegowe: endarterektomię szyjną (CEA) lub angioplastykę z implantacją stentu (CAS). Pacjenci ze zwężeniem objawowym >50% lub bezobjawowym >70% są zwykle kwalifikowani do leczenia zabiegowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl