efekt antyangiogenny

Efekt antyangiogenny to proces hamowania powstawania nowych naczyń krwionośnych (angiogenezy). W medycynie ma szczególne znaczenie w terapii nowotworów, ponieważ guzy nowotworowe potrzebują intensywnego unaczynienia do wzrostu i tworzenia przerzutów.

Leki o działaniu antyangiogennym blokują czynniki wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) lub ich receptory, hamując tym samym proces tworzenia nowych naczyń krwionośnych. Do tej grupy należą m.in. bewacyzumab, sunitynib, sorafenib czy pazopanib, stosowane w leczeniu różnych typów nowotworów, w tym raka nerki, jelita grubego czy niedrobnokomórkowego raka płuca.

Efekt antyangiogenny wykorzystuje się również w okulistyce w leczeniu chorób siatkówki związanych z patologiczną neowaskularyzacją, takich jak wysiękowa postać zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD) czy retinopatia cukrzycowa. Stosowane są tutaj inhibitory VEGF, jak ranibizumab czy aflibercept.

Terapie antyangiogenne mogą wywoływać charakterystyczne działania niepożądane, w tym nadciśnienie tętnicze, białkomocz, zaburzenia gojenia ran czy zwiększone ryzyko krwawień, co wymaga monitorowania pacjentów i odpowiedniego dostosowania leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl