wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa
Wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa (PRCA – Pure Red Cell Aplasia) to rzadkie schorzenie hematologiczne charakteryzujące się selektywnym zahamowaniem erytropoezy przy zachowanej prawidłowej produkcji pozostałych linii komórkowych szpiku. W obrazie klinicznym dominuje normocytarna niedokrwistość z retikulocytopenią oraz praktycznie całkowitym brakiem prekursorów linii czerwonokrwinkowej w szpiku kostnym.
Etiologia PRCA jest zróżnicowana. Wyróżniamy postać wrodzoną (zespół Diamonda-Blackfana) oraz nabytą. Postać nabyta może mieć charakter pierwotny (idiopatyczny) lub wtórny, związany z innymi chorobami, takimi jak: nowotwory układu chłonnego, choroby autoimmunologiczne, zakażenia wirusowe (szczególnie parwowirusem B19), po przeszczepieniu narządów oraz po ekspozycji na leki i toksyny.
Diagnostyka opiera się na stwierdzeniu niedokrwistości normocytarnej z retikulocytopenią przy prawidłowych wartościach leukocytów i płytek krwi oraz charakterystycznym obrazie szpiku, w którym brakuje prekursorów linii czerwonokrwinkowej przy zachowanej hematopoezie pozostałych linii komórkowych. Ważnym elementem jest również wykluczenie innych przyczyn niedokrwistości.
Leczenie zależy od etiologii. W przypadkach wtórnych kluczowe jest leczenie choroby podstawowej. W postaciach autoimmunologicznych stosuje się immunosupresję (cyklosporyna A, glikokortykosteroidy, globulina antytymocytowa). W niektórych przypadkach konieczne jest regularne przetaczanie koncentratu krwinek czerwonych. U pacjentów z zakażeniem parwowirusem B19 i niedoborem odporności stosuje się immunoglobuliny dożylne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Marelim 360 mg
Produkt leczniczy Marelim, zawierający kwas mykofenolowy w postaci sodu mykofenolanu (180 mg lub 360 mg), jest stosowany jako lek immunosupresyjny po przeszczepieniu narządów, w dawce 1440 mg/dobę przez okres do 12 miesięcy. Terapia ta wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju nowotworów złośliwych, w tym chorób limfoproliferacyjnych (0,9% u pacjentów de novo, 1,3% w terapii podtrzymującej), raka skóry innego niż czerniak (0,9% i 1,8%) oraz innych nowotworów (0,5% i 0,6%). Ponadto, immunosupresja zwiększa podatność na zakażenia oportunistyczne, zwłaszcza wirusem cytomegalii (CMV), którego występowanie wynosiło 21,6% u pacjentów de novo i 1,9% w terapii podtrzymującej. Profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane, takie jak leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, zaburzenia elektrolitowe, infekcje, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, a także poważne powikłania hematologiczne i zakażenia oportunistyczne, w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, infekcyjne zapalenie wsierdzia, gruźlicę oraz nefropatię związaną z wirusem BK.
agranulocytoza, anomalia Pelgera-Hueta, cholestyramina, choroba limfoproliferacyjna, choroba śródmiąższowa płuc, cyklosporyna, hipogammaglobulinemia, infekcyjne zapalenie wsierdzia, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, leukopenia, limfopenia, mięsak Kaposi, nefropatia wirusowa BK, neutropenia, niedokrwistość, ostry zespół zapalny, pancytopenia, perforacja jelita, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rak płaskonabłonkowy, rak podstawnokomórkowy, rozstrzenie oskrzeli, sekwestrant kwasu żółciowego, sodu mykofenolan, trombocytopenia, wirus cytomegalii, wirus herpes simplex, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie drożdżakowe, zakażenie oportunistyczne, zapalenie okrężnicy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie szpiku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Sandoz 140 mg
Dazatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony na podstawie obserwacji 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną CML w fazie przewlekłej oraz 188 pacjentów pediatrycznych. Mediana czasu leczenia u dorosłych wynosiła od 6,2 do 60 miesięcy, a u dzieci 26,3 do 42,3 miesiąca. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zakażenia (w tym posocznica), mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), gorączka neutropeniczna, zaburzenia ze strony układu nerwowego (ból głowy, neuropatia), układu sercowo-naczyniowego (zastoinowa niewydolność serca, wysięk osierdziowy, zaburzenia rytmu serca), układu oddechowego (wysięk opłucnowy, duszność, obrzęk płuc), krwotoki, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, krwawienia). W populacji pediatrycznej profil bezpieczeństwa był podobny do dorosłych, z wyjątkiem braku wysięków osierdziowego i opłucnowego oraz nadciśnienia płucnego.
chłonkotok, dazatynib, gorączka neutropeniczna, krwawienie śródczaszkowe, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja zapalenia wątroby typu B, śródmiąższowa choroba płuc, wstrząs anafilaktyczny, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Sandoz 100 mg
Dazatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+), charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które występują u większości pacjentów. W badaniach klinicznych obejmujących 2900 pacjentów, w tym 2712 dorosłych i 188 pediatrycznych, 19% dorosłych przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych, podczas gdy w populacji dzieci odsetek ten wyniósł 1,5%. Mediana czasu leczenia u dorosłych wynosiła 19,2 miesiąca, a u dzieci 26,3 miesiąca. Profil bezpieczeństwa u dzieci był zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku wysięków opłucnowych i osierdziowych oraz nadciśnienia płucnego. Najczęstsze działania niepożądane obejmują mielosupresję (niedokrwistość, neutropenię, małopłytkowość), wysięk opłucnowy, duszność, biegunki, nudności, wysypki skórne oraz bóle mięśniowo-kostne. Występują także poważne powikłania, takie jak zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą prowadzić do zgonu.
arytmia komorowa, biegunka, bóle mięśniowo-kostne, chłonkotok, częstoskurcz komorowy, dazatynib, dermatoza neutrofilowa, dławica piersiowa, gorączka neutropeniczna, krwawienie z przewodu pokarmowego, leukoklastyczne zapalenie naczyń, limfadenopatia, limfopenia, łysienie, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nacieki w płucach, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze płucne, nadwrażliwość na światło, neutropeniczne zapalenie jelit, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, ostry zespół wieńcowy, posocznica, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja zapalenia wątroby typu B, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, tachykardia, wodobrzusze, wstrząs anafilaktyczny, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, wysypka skórna, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśni, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie okrężnicy, zapalenie osierdzia, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie skóry, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatrzymanie akcji serca, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nerczycowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane
Mykofenolan mofetylu (MMF) jest silnym lekiem immunosupresyjnym stosowanym w terapii skojarzonej, wymagającym ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Pacjenci leczeni MMF są narażeni na zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaków i nowotworów skóry, co koreluje z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Konieczne jest stosowanie profilaktyki przeciwsłonecznej oraz regularne badania kontrolne. Istotnym zagrożeniem są zakażenia oportunistyczne (bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze), w tym reaktywacja wirusów HBV i HCV oraz infekcje poliomawirusami (np. wirus BK, JC). Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza w kierunku neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1,3 x 10³/μl), która wymaga rozważenia przerwania terapii. Dodatkowo, u pacjentów mogą wystąpić hipogammaglobulinemia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc i włóknienie płuc, co wymaga uważnej obserwacji klinicznej.
bezwzględna liczba neutrofilów, chłoniak, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, hipogammaglobulinemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, owrzodzenie przewodu pokarmowego, perforacja przewodu pokarmowego, poliomawirus, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, szczepionka żywa atenuowana, wada wrodzona, wirus JC, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Stada 80 mg
Dazatynib, stosowany w leczeniu białaczek z chromosomem Philadelphia (Ph+), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych na podstawie danych klinicznych obejmujących 2900 pacjentów. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty), zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy u 28% po 60 miesiącach, obrzęki obwodowe), bóle mięśniowo-szkieletowe oraz objawy ogólne jak zmęczenie i gorączka. U 19% pacjentów doszło do przerwania terapii z powodu działań niepożądanych. Wysięk opłucnowy, będący jednym z najczęstszych powikłań, pojawiał się medianowo po 114 tygodniach i był zwykle odwracalny po odstawieniu leku i zastosowaniu diuretyków lub kortykosteroidów. Ponadto, zgłaszano przypadki tętniczego nadciśnienia płucnego, wydłużenia odstępu QTc (>500 ms u 1% pacjentów) oraz reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
białaczka z chromosomem Philadelphia, ból mięśniowo-szkieletowy, choroba śródmiąższowa płuc, dazatynib, drgawki, dysfagia, działanie niepożądane, gorączka neutropeniczna, granulocytopenia, hipofosfatemia, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, krwawienie śródczaszkowe, krwotok z przewodu pokarmowego, leukoklastyczne zapalenie naczyń, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk obwodowy, ostry zespół zaburzeń oddychania, posocznica, rabdomioliza, reaktywacja WZW typu B, tętnicze nadciśnienie płucne, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie, zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zawał serca, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nerczycowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Kwas mykofenolowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas mykofenolowy (MPA), stosowany w postaci mykofenolanu sodu lub mykofenolan mofetylu, wykazuje silne działanie immunosupresyjne poprzez cytostatyczne hamowanie limfocytów B i T. Terapia MPA wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza morfologii krwi (częstotliwość badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim miesiącu, a następnie raz w miesiącu do końca pierwszego roku), ze względu na ryzyko neutropenii (<1,5 x 10^9/μl) i niedokrwistości, które mogą wymagać przerwania leczenia. Pacjenci są narażeni na zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii wirusa BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) wywołanej przez wirusa JC, a także na ciężki przebieg COVID-19. Ponadto, obserwuje się ryzyko reaktywacji wirusów HBV i HCV, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów z aktywnym zakażeniem. W terapii MPA odnotowano także przypadki hipogammaglobulinemii, aplazji układu czerwonokrwinkowego (PRCA) oraz rozstrzenia oskrzeli i śródmiąższowej choroby płuc, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i ewentualnej zmiany leczenia.
azatiopryna, bazyliksymab, chłoniak, cholestyramina, cyklosporyna, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie immunosupresyjne, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, globulina antylimfocytarna, hipogammaglobulinemia, kortykosteroid, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzenie oskrzeli, sód mykofenolanu, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia indukcyjna, teratogenność, węgiel aktywowany, wirus JC, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milurit 200 mg
Allopurynol, stosowany w terapii, wykazuje stosunkowo rzadkie działania niepożądane, które jednak nasilają się u pacjentów z współistniejącą niewydolnością nerek i/lub wątroby. Najczęściej obserwowane są reakcje skórne, w tym wysypka, a w rzadkich przypadkach ciężkie reakcje nadwrażliwości, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka (TEN). Ryzyko tych powikłań jest największe w pierwszych tygodniach leczenia. Występują również rzadkie, ale poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i trombocytopenia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Zaleca się natychmiastowe odstawienie leku w przypadku wystąpienia ciężkich reakcji skórnych lub nadwrażliwości. Warto podkreślić, że obecność allelu HLA-B*5801 wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju zespołu nadwrażliwości i SJS/TEN, choć genotypowanie nie jest obecnie standardem przesiewowym.
agranulocytoza, allopurynol, angioimmunoblastyczny chłoniak z komórek T, bradykardia, czyraczność, dławica piersiowa, eozynofilia, ginekomastia, granulocytoza, hormon tyreotropowy, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kamica moczowa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, martwica wątroby, mocznica, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, toksyczne martwicze oddzielenie się naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zaćma, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zespół znikających przewodów żółciowych, ziarniniakowe zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Mykofenolan mofetylu – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany w terapii immunosupresyjnej, wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji latentnych wirusów (HBV, HCV, wirusy BK i JC). Ryzyko to koreluje z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Zaleca się ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz regularne monitorowanie poziomu immunoglobulin, zwłaszcza u pacjentów z nawracającymi infekcjami, ze względu na możliwość hipogammaglobulinemii. W trakcie leczenia należy kontrolować morfologię krwi, szczególnie liczbę granulocytów obojętnochłonnych, z uwzględnieniem neutropenii przy wartości <1,3 x 10³/µl, co może wymagać przerwania terapii. Zgłaszano także przypadki rozstrzenia oskrzeli, śródmiąższowej choroby płuc i włóknienia, które mogą mieć ciężki przebieg. MMF wykazuje działanie cytostatyczne na limfocyty B i T, co może pogarszać przebieg zakażenia COVID-19.
chłoniak, choroba cytomegalowirusowa, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, hipogammaglobulinemia, IMPDH, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, leczenie immunosupresyjne, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niewydolność szpiku kostnego, odrzucanie przeszczepu, poliomawirus, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelley-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Sandoz 20 mg
Dazatynib, stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej (CML) oraz ostrej białaczki limfoblastycznej z chromosomem Philadelphia (ALL Ph+), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, potwierdzony na podstawie danych z badań klinicznych obejmujących 2900 pacjentów. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość) oraz wysięk opłucnowy i duszność, występujące bardzo często (≥1/10). Inne istotne działania obejmują krwotoki (również zagrażające życiu krwawienia z przewodu pokarmowego), zaburzenia sercowo-naczyniowe (zastoinowa niewydolność serca, arytmie, zawał mięśnia sercowego), infekcje (w tym posocznicę) oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty). Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku wysięku osierdziowego, opłucnowego i nadciśnienia płucnego, a przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych występuje rzadziej (1,5% vs 19%).
dazatynib, dermatoza neutrofilowa, gorączka neutropeniczna, hiperurykemia, krwawienie śródczaszkowe, krwotok, leukoklastyczne zapalenie naczyń, limfadenopatia, martwica kości, mielosupresja, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze płucne, neutropeniczne zapalenie jelit, ostra białaczka limfoblastyczna z chromosomem Philadelphia, posocznica, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja zapalenia wątroby typu B, śródmiąższowa choroba płuc, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zapalenie osierdzia, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nerczycowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mycofit 250 mg
Mykofenolan mofetylu (MMF), stosowany w dawkach 2-3 g/dobę w terapii skojarzonej z cyklosporyną i kortykosteroidami, jest kluczowym lekiem immunosupresyjnym w profilaktyce odrzutu przeszczepów narządów (nerki, wątroby, serca). Najczęstsze działania niepożądane obejmują biegunkę (do 52,6%), leukopenię (do 45,8%), zakażenia bakteryjne (do 39,9%) oraz wymioty (do 39,1%). Istotnym problemem klinicznym jest zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych, w tym wiremii CMV (13,5%), zakażeń Candida oraz wirusem Herpes simplex, a także poważnych infekcji takich jak posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy gruźlica. Dodatkowo obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, w tym cytopenie, agranulocytozę, niedokrwistość aplastyczną i pancytopenię, które wymagają regularnego monitorowania morfologii krwi. Profil działań niepożądanych u dzieci (600 mg/m² 2x/dobę) jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością biegunek, leukopenii i zakażeń u najmłodszych pacjentów.
agranulocytoza, biegunka, chłoniak, chłoniak rzekomy, choroba limfoproliferacyjna, choroba śródmiąższowa płuc, cytopenia, czarny stolec, dysfagia, gruźlica, hiperbilirubinemia, hipogammaglobulinemia, krwawe wymioty, krwotok z przewodu pokarmowego, lek immunosupresyjny, leukocytoza, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność szpiku kostnego, nowotwór skóry, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół zapalny, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, reakcja anafilaktyczna, samoistne poronienie, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wysięk opłucnowy, zakażenie bakteryjne, zakażenie grzybiczne, zakażenie wirusem CMV, zakażenie wirusem Herpes simplex, zakażenie wirusowe, zanik kosmków jelitowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie wątroby, zapalenie wsierdzia, zapalenie żołądka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycophenolate mofetil Sandoz 250 mg kapsułki twarde
Mykofenolan mofetylu (MMF) jest silnym lekiem immunosupresyjnym, którego stosowanie wiąże się z istotnym ryzykiem rozwoju nowotworów, zwłaszcza chłoniaków oraz nowotworów złośliwych skóry, co jest powiązane z intensywnością i czasem trwania immunosupresji. Konieczne jest ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV oraz stosowanie ochrony przeciwsłonecznej. MMF zwiększa podatność na zakażenia oportunistyczne (bakteryjne, grzybicze, wirusowe, pasożytnicze), w tym posocznicę oraz reaktywację latentnych infekcji wirusowych, zwłaszcza HBV i HCV. Wskazane jest regularne monitorowanie parametrów hematologicznych, ze szczególnym uwzględnieniem neutropenii (bezwzględna liczba neutrofilów <1,3 x 10³/μl), która wymaga rozważenia przerwania terapii. U pacjentów obserwowano także hipogammaglobulinemię z nawracającymi zakażeniami oraz przypadki rozstrzenia oskrzeli i śródmiąższowej choroby płuc, co wymaga monitorowania objawów ze strony układu oddechowego.
chłoniak, choroba nowotworowa, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie niepożądane, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, hipogammaglobulinemia, immunoglobulina G, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, leukoencefalopatia wieloogniskowa, limfocyty, morfologia krwi, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, nowotwór złośliwy skóry, odrzucenie przeszczepu, owrzodzenie, posocznica, rozstrzenie oskrzeli, samoistne poronienie, śródmiąższowa choroba płuc, teratogenność, wada wrodzona, wirusowe zapalenie wątroby, wirusowe zapalenie wątroby typu B, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Everolimus Synthon 5 mg
Profil bezpieczeństwa ewerolimusu opiera się na danych z 11 badań klinicznych, obejmujących 2879 pacjentów, w tym 5 randomizowanych, podwójnie zaślepionych badań fazy III oraz 5 badań otwartych faz I i II. Najczęstsze działania niepożądane o częstości ≥1/10 to m.in. zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie, biegunka, zakażenia, mdłości, niedokrwistość, hiperglikemia, zapalenie płuc, obrzęk obwodowy oraz hipercholesterolemia. Działania niepożądane stopnia 3-4 (częstość ≥1/100 do <1/10) obejmują m.in. zapalenie jamy ustnej, niedokrwistość, hiperglikemię, zakażenia, małopłytkowość, neutropenię, duszność, białkomocz, limfopenię, krwotoki, hipofosfatemię, nadciśnienie, wzrost aktywności ALT i AST oraz cukrzycę. Nasilenie działań oceniano według CTCAE wersji 3.0 i 4.03.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aspergiloza, białkomocz, choroba śródmiąższowa płuc, dysfagia, ewerolimus, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, immunosupresja, kandydoza, krwioplucie, limfopenia, małopłytkowość, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pneumocystoza, posocznica, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie płuc, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Sandoz 50 mg
Profil bezpieczeństwa dazatynibu opiera się na danych klinicznych z 2900 pacjentów, w tym 324 dorosłych z nowo rozpoznaną przewlekłą białaczką szpikową (CML) w fazie przewlekłej, 2388 dorosłych z CML w fazie przewlekłej lub zaawansowanej oraz 188 pacjentów pediatrycznych. Mediana czasu leczenia u dorosłych wynosiła 19,2 miesiąca (zakres 0-93,2), a w badaniu randomizowanym u pacjentów z nowo rozpoznaną CML około 60 miesięcy. U dzieci i młodzieży mediana czasu leczenia wyniosła 26,3 miesiąca (zakres 0-99,6). Działania niepożądane występowały u większości pacjentów, a u 19% dorosłych doprowadziły do przerwania terapii, podczas gdy u dzieci i młodzieży odsetek ten wyniósł 1,5%. Profil bezpieczeństwa u dzieci był zbliżony do dorosłych, z wyjątkiem braku powikłań płucnych i kardiologicznych, takich jak wysięk osierdziowy, wysięk opłucnowy, obrzęk płuc i nadciśnienie płucne.
arytmia komorowa, choroba refluksowa przełyku, dermatoza neutrofilowa, ginekomastia, gorączka neutropeniczna, krwawienie śródczaszkowe, leukoklastyczne zapalenie naczyń, limfadenopatia, małopłytkowość, martwica kości, mielosupresja, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze płucne, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, neutropeniczne zapalenie jelit, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, obrzęk płuc, ostra białaczka limfoblastyczna, przewlekła białaczka szpikowa, rabdomioliza, reaktywacja zapalenia wątroby typu B, serce płucne, śródmiąższowa choroba płuc, udar mózgu, wstrząs anafilaktyczny, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdziowy, zakażenie herpeswirusem, zakrzepica żył głębokich, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie mięśni, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nerczycowy, zespół niewydolności oddechowej, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Everolimus Synthon 10 mg
Profil bezpieczeństwa ewerolimusu opiera się na analizie danych od 2879 pacjentów z 11 badań klinicznych, w tym pięciu randomizowanych, podwójnie zaślepionych badań fazy III oraz pięciu otwartych badań fazy I i II. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to zapalenie jamy ustnej, wysypka, zmęczenie, biegunka, zakażenia, mdłości, niedokrwistość, hiperglikemia, obrzęk obwodowy, hipercholesterolemia oraz zaburzenia smaku. Działania niepożądane stopnia 3-4 (1-10%) obejmują m.in. zapalenie jamy ustnej, niedokrwistość, hiperglikemię, zakażenia, małopłytkowość, neutropenię, duszność, białkomocz, limfopenię, krwotoki, hipofosfatemię, nadciśnienie oraz wzrost aktywności aminotransferaz ALT i AST. Szczególną uwagę zwraca ryzyko reaktywacji wirusowego zapalenia wątroby typu B, niewydolności nerek oraz zaburzeń menstruacyjnych, co wymaga systematycznego monitorowania funkcji nerek i stanu immunologicznego pacjentów. W populacji pacjentów ≥65 lat odnotowano wyższy odsetek przerwania terapii z powodu działań niepożądanych, zwłaszcza zapalenia płuc, zapalenia jamy ustnej, zmęczenia i duszności.
aftowe zapalenie jamy ustnej, aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, aspergiloza, białkomocz, choroba śródmiąższowa płuc, ewerolimus, hipercholesterolemia, hiperglikemia, hipertriglicerydemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, kandydoza, krwioplucie, krwotok pęcherzykowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, naciek w płucach, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenie jamy ustnej, pancytopenia, Pneumocystis jirovecii, posocznica, reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, skala CTCAE, śródmiąższowe zapalenie płuc, wirusowe zapalenie mięśnia sercowego, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zastoinowa niewydolność serca, zatorowość płucna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dnor 300 mg
Allopurynol (Dnor 300 mg) wykazuje zróżnicowany profil działań niepożądanych, których częstość występowania jest zależna od dawki oraz współistniejącego leczenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i/lub wątroby, u których ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym poważnych zaburzeń hematologicznych (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, trombocytopenia), jest zwiększone. Reakcje nadwrażliwości, w tym zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), choć bardzo rzadkie (<1/10 000), mogą być zagrażające życiu i wymagają natychmiastowego odstawienia leku. W przypadku łagodniejszych zmian skórnych możliwe jest ponowne wprowadzenie allopurynolu w małych dawkach (np. 50 mg/dobę) z monitorowaniem, jednak ponowne wystąpienie zmian wymaga trwałego zaprzestania terapii. Nudności i wymioty są najczęstszymi działaniami niepożądanymi ze strony układu pokarmowego i można je ograniczyć przez przyjmowanie leku po posiłku.
agranulocytoza, allopurynol, azotemia, choroba nerek, czyraczność, eozynofilia, glikokortykosteroid, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, kamica moczowa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia angioimmunoblastyczna, niedokrwistość aplastyczna, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie naczyń, zapalenie wątroby, zespół nadwrażliwości, zespół Stevensa-Johnsona, złogi ksantynowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Myfortic
Produkt leczniczy Myfortic, zawierający mykofenolan sodu, stosowany w terapii immunosupresyjnej, wiąże się z istotnym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym nefropatii związanej z wirusem BK i postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML) z wirusem JC. Ze względu na cytostatyczne działanie na limfocyty B i T, pacjenci mogą doświadczać ciężkiego przebiegu COVID-19. Konieczne jest monitorowanie morfologii krwi (np. neutropenia z ANC < 1,5 x 10³/μl), stężenia immunoglobulin oraz objawów zakażeń, a także unikanie ekspozycji na promieniowanie UV i stosowanie wysokich filtrów przeciwsłonecznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipogammaglobulinemii, rozstrzeni oskrzeli, śródmiąższowych chorób płuc oraz reaktywacji wirusów HBV i HCV. W przypadku nieprawidłowości hematologicznych lub nawracających zakażeń, może być konieczne przerwanie terapii lub zmiana leczenia.
bazyliksymab, bezwzględna liczba granulocytów obojętnochłonnych, chłoniak, cholestyramina, dehydrogenaza inozynomonofosforanu, działanie cytostatyczne, hipogammaglobulinemia, inhibitor IMPDH, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, limfocyt, mykofenolan sodu, nefropatia BK, neutropenia, niedobór fosforybozylotransferazy hipoksantynowo-guaninowej, niedokrwistość, nieprawidłowy obraz krwi, nowotwór skóry, nowotwór złośliwy, odrzucanie przeszczepu, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia, rozstrzeń oskrzeli, samoistne poronienie, śródmiąższowa choroba płuc, takrolimus, terapia immunosupresyjna, wada wrodzona, węgiel aktywowany, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie oportunistyczne, zapalenie wątroby typu B, zapalenie wątroby typu C, zespół Kelly-Seegmillera, zespół Lesch-Nyhana, żywa atenuowana szczepionka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Mycofit
Mykofenolan mofetylu (Mycofit 250 mg) jest silnym lekiem immunosupresyjnym, którego stosowanie wiąże się z podwyższonym ryzykiem rozwoju chłoniaków, nowotworów skóry oraz zakażeń oportunistycznych, w tym reaktywacji latentnych infekcji wirusowych (HBV, HCV, wirusy BK i JC). Należy zwrócić szczególną uwagę na monitorowanie objawów niewydolności nerek i powikłań neurologicznych, a także na możliwość ciężkiego przebiegu COVID-19. U pacjentów obserwowano hipogammaglobulinemię z nawracającymi infekcjami, rozstrzenia oskrzeli, śródmiąższową chorobę płuc i włóknienie płuc, co wymaga diagnostyki i ewentualnej zmiany terapii. Monitorowanie morfologii krwi jest kluczowe, zwłaszcza w kierunku neutropenii (granulocyty obojętnochłonne < 1,3 x 10³/µl), z zaleceniem badań: raz w tygodniu w pierwszym miesiącu, dwa razy w miesiącu w drugim i trzecim, a następnie raz w miesiącu do końca roku leczenia. W przypadku neutropenii wskazane jest rozważenie przerwania terapii.
chłoniak, COVID-19, cytomegalia, hipogammaglobulinemia, immunosupresja, inhibitor IMPDH, krwotok z przewodu pokarmowego, kwas mykofenolowy, mykofenolan mofetylu, nefropatia BK, neutropenia, obrzęk płuc, perforacja przewodu pokarmowego, poliomawirus, poronienie samoistne, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, rozstrzenie oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, wirus JC, wirusowe zapalenie wątroby, włóknienie płuc, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, zakażenie oportunistyczne, zespół Kelleya-Seegmillera, zespół Lescha-Nyhana - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dasatinib Stada 140 mg
Dazatynib, stosowany w monoterapii u 2900 pacjentów, w tym 2388 dorosłych z ALL Ph+ oraz 188 dzieci i młodzieży, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane są mielosupresja (niedokrwistość, neutropenia, małopłytkowość), zatrzymanie płynów (wysięk opłucnowy u 28% po 60 miesiącach, obrzęki powierzchowne 14%, nadciśnienie płucne 5%), biegunka, krwawienia oraz zakażenia. Wysięk opłucnowy, częstość którego wzrastała z 10% po 12 miesiącach do 28% po 60 miesiącach, był zwykle odwracalny po przerwaniu terapii i zastosowaniu diuretyków lub kortykosteroidów. U 1% pacjentów odnotowano wydłużenie odstępu QTc powyżej 500 ms, co niesie ryzyko arytmii. Ponadto, u 5% pacjentów konieczne było trwałe zakończenie leczenia z powodu ciężkiej mielosupresji. Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B, prowadząca w niektórych przypadkach do ostrej niewydolności wątroby, została również zgłoszona.
biegunka, epizod naczyniowo-mózgowy, gorączka neutropeniczna, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, krwawienie, krwawienie śródczaszkowe, krwotok z przewodu pokarmowego, leukoklastyczne zapalenie naczyń, martwica kości, mielosupresja, nadciśnienie płucne, neutrofilowe zapalenie skóry, obrzęk płuc, ostra niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, tętnicze nadciśnienie płucne, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodobrzusze, wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa, wydłużenie odstępu QT, wysięk opłucnowy, wysięk osierdzia, zaburzenie czynności serca, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakażenie, zapalenie nerwu wzrokowego, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie płynów, zespół erytrodystezji dłoniowo-podeszwowej, zespół nerczycowy, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona