aktywacja limfocytów

Aktywacja limfocytów to kluczowy proces immunologiczny, podczas którego naiwne limfocyty T i B przekształcają się w komórki efektorowe zdolne do zwalczania patogenów. Proces ten inicjowany jest przez rozpoznanie antygenów przez receptory limfocytów (TCR lub BCR) oraz dostarczenie niezbędnych sygnałów kostymulujących.

W przypadku limfocytów T, aktywacja wymaga dwóch głównych sygnałów: pierwszego, pochodzącego z interakcji receptora TCR z kompleksem MHC-antygen prezentowanym przez komórki prezentujące antygen (APC), oraz drugiego, wynikającego z wiązania cząsteczek kostymulujących, takich jak CD28 na limfocycie T z CD80/CD86 na APC. Trzeci sygnał, w postaci cytokin, determinuje różnicowanie limfocytów T w określone subpopulacje efektorowe.

Aktywacja limfocytów B następuje poprzez wiązanie antygenu z receptorem BCR oraz najczęściej wymaga pomocy aktywowanych limfocytów T pomocniczych. Proces ten prowadzi do proliferacji limfocytów B, ich różnicowania w komórki plazmatyczne produkujące przeciwciała oraz tworzenia komórek pamięci immunologicznej.

Zaburzenia w procesie aktywacji limfocytów mogą prowadzić do nieadekwatnej odpowiedzi immunologicznej, manifestującej się jako niedobory odporności, choroby autoimmunologiczne lub nadwrażliwość. Zrozumienie mechanizmów aktywacji limfocytów ma kluczowe znaczenie dla rozwoju nowoczesnych terapii immunomodulujących.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl