grzybica powierzchowna

Grzybica powierzchowna to grupa infekcji grzybiczych obejmująca skórę, włosy i paznokcie, wywoływanych głównie przez dermatofity, drożdżaki i pleśnie. Najczęstszymi postaciami klinicznymi są grzybica stóp, paznokci, skóry gładkiej, pachwin oraz łupież pstry.

W diagnostyce grzybicy powierzchownej kluczowe znaczenie ma badanie mikologiczne obejmujące badanie bezpośrednie oraz hodowlę. Metody molekularne, takie jak PCR, umożliwiają szybką i precyzyjną identyfikację patogenów grzybiczych, co ma istotne znaczenie w doborze odpowiedniej terapii.

Leczenie grzybic powierzchownych opiera się na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych miejscowych (azole, alylaminy, cyklopiroksolamina) oraz ogólnych (flukonazol, itrakonazol, terbinafina) w przypadkach rozległych zmian lub oporności na terapię miejscową. Czas leczenia jest zróżnicowany – od kilku tygodni w przypadku grzybicy skóry do kilku miesięcy przy grzybicy paznokci.

Zapobieganie nawrotom grzybicy powierzchownej wymaga edukacji pacjenta w zakresie higieny osobistej, unikania czynników predysponujących oraz odpowiedniego postępowania z odzieżą i obuwiem. Istotna jest również identyfikacja i eliminacja potencjalnych źródeł reinfekcji w otoczeniu pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl