upośledzenie czynności szpiku
Upośledzenie czynności szpiku kostnego to stan patologiczny, w którym dochodzi do zmniejszenia produkcji komórek krwi w szpiku kostnym. Proces ten może dotyczyć wszystkich linii komórkowych (pancytopenia) lub wybiórczo wpływać na produkcję krwinek czerwonych (niedokrwistość), białych (leukopenia) czy płytek krwi (małopłytkowość).
Etiologia upośledzenia czynności szpiku jest złożona i obejmuje czynniki wrodzone (np. niedokrwistość Fanconiego), nabyte (np. aplazja szpiku), toksyczne (leki, chemioterapia, radioterapia), infekcyjne (wirusy, bakterie), immunologiczne oraz nowotworowe (białaczki, przerzuty do szpiku). Szczególnie istotną jednostką chorobową jest niedokrwistość aplastyczna, charakteryzująca się głębokim upośledzeniem hematopoezy.
Diagnostyka upośledzenia czynności szpiku obejmuje badania morfologii krwi obwodowej, biopsję aspiracyjną oraz trepanobiopsję szpiku kostnego. W ocenie histopatologicznej zwraca się uwagę na komórkowość szpiku, stosunek komórek hematopoetycznych do tkanki tłuszczowej oraz obecność patologicznych komórek. Badania cytogenetyczne i molekularne pozwalają na identyfikację aberracji genetycznych.
Leczenie zależy od przyczyny i stopnia upośledzenia czynności szpiku. Obejmuje ono eliminację czynnika wywołującego, leczenie substytucyjne (przetoczenia preparatów krwiopochodnych), stosowanie czynników wzrostu (erytropoetyna, G-CSF), leczenie immunosupresyjne oraz przeszczepienie krwiotwórczych komórek macierzystych, które w najcięższych przypadkach może być jedyną metodą terapeutyczną dającą szansę na wyleczenie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bendamustine Accord 2,5 mg/ml
Bendamustine Accord (chlorowodorek bendamustyny) wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wskazań klinicznych. W przewlekłej białaczce limfocytowej stosuje się 100 mg/m² p.c. w dniach 1. i 2. co 4 tygodnie, do 6 cykli. W chłoniakach nieziarniczych opornych na rytuksymab dawka wynosi 120 mg/m² p.c. podawana w dniach 1. i 2. co 3 tygodnie, co najmniej 6 cykli. W szpiczaku mnogim zalecane jest 120-150 mg/m² p.c. wraz z prednizonem 60 mg/m² p.c. podawanym dożylnie lub doustnie w dniach 1-4, co 4 tygodnie, minimum 3 cykle. U pacjentów z niewielkim zaburzeniem czynności wątroby (bilirubina <1,2 mg/dl) nie ma konieczności modyfikacji dawki, natomiast przy umiarkowanym zaburzeniu (bilirubina 1,2-3,0 mg/dl) zaleca się redukcję dawki o 30%. Stosowanie u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby (bilirubina >3,0 mg/dl) jest przeciwwskazane. W przypadku niewydolności nerek z klirensem kreatyniny >10 ml/min nie jest wymagana zmiana dawkowania. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności u dzieci, a u osób starszych nie ma wskazań do modyfikacji dawki.
Bendamustine Accord, bilirubina w surowicy, chłoniak nieziarniczy, chlorowodorek bendamustyny, klirens kreatyniny, lek cytostatyczny, leukocyty, morfologia krwi, niewydolność nerek, płytki krwi, prednizon, przewlekła białaczka limfocytowa, rytuksymab, szpiczak mnogi, toksyczność hematologiczna, toksyczność niehematologiczna, upośledzenie czynności szpiku, wlew dożylny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby