neowaskularne zwyrodnienie plamki żółtej
Neowaskularne zwyrodnienie plamki żółtej (nAMD, ang. neovascular age-related macular degeneration) to zaawansowana forma zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem, charakteryzująca się patologicznym tworzeniem nowych naczyń krwionośnych pod siatkówką. Ta postać AMD, znana również jako wysiękowa lub mokra, stanowi około 10-15% wszystkich przypadków AMD, ale odpowiada za około 90% przypadków ciężkiej utraty widzenia związanej z tą chorobą.
W nAMD dochodzi do wzrostu nieprawidłowych naczyń krwionośnych z naczyniówki przez błonę Brucha do przestrzeni pod nabłonkiem barwnikowym siatkówki lub pod siatkówką. Naczynia te są kruche i przepuszczalne, co prowadzi do wynaczynienia płynu, lipidów i krwi, powodując obrzęk siatkówki, odkształcenie plamki żółtej i ostatecznie tworzenie blizny włóknistej.
Diagnostyka nAMD obejmuje badanie dna oka, optyczną koherentną tomografię (OCT), angiografię fluoresceinową i indocyjaninową. Leczenie skupia się na hamowaniu czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) poprzez iniekcje doszklistkowe leków anty-VEGF, takich jak ranibizumab, aflibercept czy bewacyzumab. Wczesne wykrycie i rozpoczęcie leczenia jest kluczowe dla zachowania widzenia centralnego i poprawy jakości życia pacjentów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej – Epidemiologia
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej (neowaskularne AMD) stanowi około 10-15% wszystkich przypadków AMD, ale odpowiada za 90% utraty widzenia w przebiegu tej choroby. Globalne rozpowszechnienie AMD w populacji w wieku 45-85 lat wynosi 8,7%, z zaawansowanym AMD na poziomie 0,4%. W USA w 2019 roku około 19,8 mln osób (12,6% populacji 40+) żyło z AMD, w tym 1,49 mln (0,94%) z formą zagrażającą widzeniu. Ryzyko rozwoju zaawansowanego AMD wzrasta z 2% w wieku 50-59 lat do niemal 30% powyżej 75. roku życia. Palenie tytoniu podwaja ryzyko rozwoju mokrej postaci AMD. Diagnostyka opiera się na badaniu dna oka, OCT i angiografii fluoresceinowej, a leczenie standardowo obejmuje doszklistkowe iniekcje anty-VEGF, które znacząco zmniejszyły wskaźniki ślepoty o 50-70%.
angiografia fluoresceinowa, angiopoetyna-2, badanie dna oka, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, elektroniczna dokumentacja medyczna, faricimab, funkcja poznawcza, iniekcje anty-VEGF, kod ICD, krwotok siatkówkowy, mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej, neowaskularne zwyrodnienie plamki żółtej, neowaskularyzacja naczyniówkowa, optyczna koherentna tomografia, pegcetacoplan, ślepota prawna, upadek, upośledzenie widzenia, wysięk, wysiękowe zwyrodnienie plamki żółtej, zanik geograficzny, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon chorób i schorzeń
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej – Objawy
Mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej (AMD) to zaawansowana forma choroby, charakteryzująca się neowaskularyzacją naczyniówkową, prowadzącą do przecieku płynu i krwi pod siatkówkę oraz szybkim pogorszeniem widzenia centralnego. Stanowi około 10-20% przypadków AMD, ale odpowiada za 80-90% poważnej utraty wzroku. Choroba dotyczy głównie osób powyżej 50. roku życia, a jej progresja jest szybka i agresywna, z nagłym początkiem objawów takich jak zniekształcenie widzenia (faliste linie), mroczki centralne, obniżona ostrość i kontrast widzenia oraz trudności w adaptacji do ciemności. Patogeneza opiera się na nadmiernej ekspresji VEGF, co prowadzi do rozwoju nieprawidłowych naczyń krwionośnych, obrzęku, krwawienia i bliznowacenia plamki żółtej. Bez leczenia anty-VEGF, 79-90% oczu z mokrą postacią AMD osiąga ślepotę prawną (ostrość wzroku <20/200).
adaptacja do ciemności, błona Brucha, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dołek siatkówki, fotokoagulacja laserowa, fovea, leki anty-VEGF, mokra postać zwyrodnienia plamki żółtej, mroczki, neowaskularne zwyrodnienie plamki żółtej, neowaskularyzacja, neowaskularyzacja naczyniówkowa, nieprawidłowe naczynia krwionośne, odwarstwienie siatkówki, promieniowanie UV, siatka Amslera, ślepota prawna, suplement AREDS2, terapia fotodynamiczna, uszkodzenie fotoreceptorów, uszkodzenie siatkówki, utrata widzenia centralnego, wrażliwość na kontrast