wchłanianie ksylometazoliny

Ksylometazolina to miejscowy lek sympatykomimetyczny, który wywiera działanie obkurczające na naczynia krwionośne błony śluzowej. Jest powszechnie stosowana w preparatach przeciw przekrwieniu błony śluzowej nosa.

Wchłanianie ksylometazoliny przez błonę śluzową nosa jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu. Substancja działa głównie miejscowo, kurczując naczynia krwionośne i zmniejszając obrzęk błony śluzowej. Początek działania następuje zwykle w ciągu 5-10 minut, a efekt utrzymuje się przez 5-6 godzin.

Przy nadmiernym stosowaniu lub przedawkowaniu może dojść do systemowej absorpcji ksylometazoliny, co może powodować działania niepożądane, takie jak: wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, niepokój, bezsenność czy bóle głowy. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami układu krążenia, nadciśnieniem tętniczym i nadczynnością tarczycy.

Długotrwałe stosowanie ksylometazoliny może prowadzić do polekowego zapalenia błony śluzowej nosa i tzw. efektu z odbicia, czyli nasilenia objawów pierwotnych po zaprzestaniu stosowania leku. Z tego powodu nie zaleca się stosowania preparatów z ksylometazoliną dłużej niż przez 3-5 dni bez konsultacji z lekarzem.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xylo-Pantenol (1 mg + 50 mg)/ml

Preparat Xylo-Pantenol zawiera ksylometazolinę chlorowodorek (1 mg/ml) oraz deksopantenol (50 mg/ml) w formie aerozolu do nosa. Ksylometazolina jest sporadycznie wchłaniana z błony śluzowej nosa, jednak w niektórych przypadkach może osiągnąć stężenia wywołujące działania ogólnoustrojowe, zwłaszcza w ośrodkowym układzie nerwowym i układzie krążenia. Brakuje jednak szczegółowych danych farmakokinetycznych dotyczących dystrybucji, metabolizmu i eliminacji ksylometazoliny po podaniu donosowym u ludzi. Deksopantenol wchłania się przez skórę i błony śluzowe, gdzie enzymatycznie przekształca się w kwas pantotenowy – aktywną formę witaminy B5, która jest transportowana głównie w formie związanej z białkami osocza.
aerozol do nosa, białko osocza, błona śluzowa nosa, deksopantenol, działanie ogólnoustrojowe, eliminacja deksopantenolu, enzymatyczne utlenianie, koenzym A, ksylometazoliny chlorowodorek, kwas pantotenowy, metabolizm deksopantenolu, ośrodkowy układ nerwowy, podanie donosowe, proces metaboliczny, układ krążenia, wchłanianie ksylometazoliny, witamina B5, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem
Leksykon substancji czynnych
Ksylometazolina – Właściwości farmakokinetyczne

Ksylometazolina stosowana donosowo charakteryzuje się szybkim początkiem działania (5-15 minut) oraz długim czasem efektu terapeutycznego, sięgającym od 6 do 10 godzin, co umożliwia rzadsze dawkowanie preparatów. Wchłanianie ksylometazoliny do krążenia ogólnego jest minimalne przy prawidłowym stosowaniu, a stężenia osoczowe są bardzo niskie, bliskie granicy wykrywalności (np. Cmax 0,13 ng/ml po dawce 140 μg w preparatach złożonych). Jednakże, w przypadku przedawkowania lub przypadkowego połknięcia, istnieje ryzyko wystąpienia działań ogólnoustrojowych, zwłaszcza w obrębie OUN i układu sercowo-naczyniowego. Możliwa jest kumulacja ksylometazoliny przy stosowaniu 3 razy na dobę, co wymaga uwagi klinicznej. Dane dotyczące dystrybucji, metabolizmu i wydalania ksylometazoliny u ludzi są ograniczone, co wynika z trudności metodologicznych i niskiego stopnia wchłaniania substancji.
błona śluzowa nosa, bromek ipratropiowy, deksopantenol, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, koenzym A, krążenie ogólne, ksylometazolina, kwas pantotenowy, metabolizm i wydalanie, ośrodkowy układ nerwowy, preparat donosowy, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, regeneracja błony śluzowej, skurcz naczyń krwionośnych, skuteczność terapeutyczna, stężenie osoczowe, synteza błon komórkowych, układ sercowo-naczyniowy, wchłanianie ksylometazoliny, właściwość farmakokinetyczna

wchłanianie ksylometazoliny

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Xylo-Pantenol (1 mg + 50 mg)/ml

Ksylometazolina – Właściwości farmakokinetyczne