badanie kliniczne randomizowane
Badanie kliniczne randomizowane (ang. Randomized Controlled Trial, RCT) to rodzaj eksperymentu naukowego powszechnie uznawany za złoty standard w ocenie skuteczności i bezpieczeństwa interwencji medycznych. Główną cechą charakterystyczną RCT jest losowy podział uczestników do grupy eksperymentalnej otrzymującej badaną interwencję oraz grupy kontrolnej, która otrzymuje placebo, standardowe leczenie lub inną alternatywną terapię.
Randomizacja eliminuje błąd selekcji i zapewnia, że grupy są porównywalne pod względem znanych i nieznanych czynników prognostycznych. Dzięki temu różnice w wynikach między grupami można przypisać badanej interwencji, a nie innym czynnikom. Dodatkowo w wielu RCT stosuje się zaślepienie, które polega na tym, że uczestnicy, badacze, lub obydwie grupy nie wiedzą, kto otrzymuje badaną interwencję, a kto placebo.
Prawidłowo zaprojektowane i przeprowadzone badanie kliniczne randomizowane dostarcza najwyższej jakości dowodów naukowych, które są niezbędne do podejmowania decyzji klinicznych oraz tworzenia wytycznych i rekomendacji. Jednak RCT mają również ograniczenia, w tym wysokie koszty, czasochłonność, a także potencjalne problemy etyczne i praktyczne, które mogą ograniczać ich zastosowanie w niektórych obszarach medycyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xonvea 10 mg + 10 mg
Lek Xonvea zawiera 10 mg doksylaminy wodorobursztynianu oraz 10 mg pirydoksyny chlorowodorku w formie tabletek dojelitowych i jest stosowany w leczeniu nudności i wymiotów w ciąży. Doksylamina, jako antagonista receptorów H1 i muskarynowych, oraz pirydoksyna (witamina B6) działają synergistycznie, choć mechanizm przeciwwymiotny nie jest w pełni poznany. W badaniu klinicznym z udziałem 261 kobiet ciężarnych (średni wiek ciąży 9,3 tygodnia) stosowano schemat dawkowania do 4 tabletek na dobę, co odpowiada maksymalnej dawce 40 mg doksylaminy i 40 mg pirydoksyny dziennie. Skuteczność oceniano za pomocą skali PUQE, mierzącej liczbę epizodów wymiotów, odruchów wymiotnych oraz czas trwania nudności w ciągu doby (zakres 3-15 punktów).
5-fosforan pirydoksalu, antagonista receptorów H1, badanie kliniczne randomizowane, doksylaminy wodorobursztynian, działanie przeciwwymiotne, działanie synergistyczne, epizod wymiotów, lek przeciwhistaminowy, nudności, nudności i wymioty, nudności i wymioty ciążowe, odruch wymiotny, pirydoksal, pirydoksyny chlorowodorek, pochodna etanoloaminy, przedział ufności, receptor cholinergiczny, receptor muskarynowy, skala PUQE, tabletka dojelitowa, witamina B6 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symlosin SR 0,4 mg
Symlosin SR, zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest antagonistą receptorów α1-adrenergicznych, który selektywnie blokuje postsynaptyczne receptory alfa1 w mięśniach gładkich gruczołu krokowego i cewki moczowej. Mechanizm ten prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich, zwiększenia maksymalnego przepływu moczu oraz złagodzenia objawów zaparcia i podrażnienia dolnych dróg moczowych. Pomimo potencjalnego wpływu na obniżenie ciśnienia tętniczego poprzez redukcję oporu obwodowego, badania kliniczne u pacjentów z normotensją nie wykazały istotnego wpływu tamsulosyny na ciśnienie krwi. Długotrwałe stosowanie Symlosin SR utrzymuje efekt terapeutyczny zarówno w zakresie objawów napełniania, jak i opróżniania pęcherza, co opóźnia konieczność interwencji chirurgicznej u chorych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, badanie kliniczne randomizowane, cewka moczowa, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wyciekania moczu, dolny odcinek dróg moczowych, gruczoł krokowy, grupa kontrolna placebo, interwencja chirurgiczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek alfa-adrenolityczny, nadaktywny skurcz wypieracza, napełnianie pęcherza moczowego, niedrożność dróg moczowych, opór obwodowy, opróżnianie pęcherza moczowego, patofizjologia, pęcherz neurogenny, podwójna ślepa próba, przepływ moczu, receptor adrenergiczny alfa1, skurcz mięśni gładkich, tamsulosyny chlorowodorek, wodniak moczowodu, wodonercze, zaparcie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Imupret –
Imupret w formie tabletek drażowanych jest tradycyjnym produktem leczniczym roślinnym, stosowanym w profilaktyce i leczeniu infekcji górnych dróg oddechowych, zwłaszcza przy pierwszych objawach przeziębienia. Preparat zawiera unikalną kompozycję siedmiu substancji roślinnych: ziele skrzypu (10 mg), ziele krwawnika (4 mg), korzeń prawoślazu (8 mg), liście orzecha włoskiego (12 mg), ziele mniszka lekarskiego (4 mg), kwiat rumianku (6 mg) oraz korę dębu (4 mg), które wykazują działanie przeciwzapalne, immunostymulujące, osłaniające błony śluzowe oraz przeciwbakteryjne. Tabletki mają średnicę 8,0-8,3 mm i zawierają także substancje pomocnicze, takie jak glukoza jednowodna (0,93 mg), glukoza ciekła (1,39 mg), laktoza jednowodna (51,52 mg) oraz sacharoza (62 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi lub chorobami metabolicznymi.
badanie kliniczne randomizowane, ból gardła, działanie immunostymulujące, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, kora dębu, krwawnik pospolity, lek roślinny, mniszek lekarski, objawy przeziębienia, orzech włoski, prawoślaz, profilaktyka przeziębienia, rumianek, skrzyp, stan przeziębieniowy, substancja roślinna, tabletka drażowana, terapia wspomagająca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vesoligo 10 mg
Bursztynian solifenacyny, substancja czynna preparatu Vesoligo, jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych podtypu M3, co prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich wypieracza pęcherza moczowego. Dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek powlekanych, lek wykazuje wysoką selektywność wobec receptorów muskarynowych, minimalizując ryzyko działań niepożądanych związanych z innymi receptorami i kanałami jonowymi. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu przywspółczulnego unerwienia cholinergicznego pęcherza, co skutkuje zmniejszeniem objawów pęcherza nadreaktywnego, takich jak częstomocz, naglące parcie i nietrzymanie moczu.
acetylocholina, antagonista receptora cholinergicznego, badanie kliniczne randomizowane, bursztynian solifenacyny, częstomocz, działanie niepożądane, inhibitor receptora muskarynowego, kanał jonowy, metoda podwójnie ślepej próby, mięsień wypieracz, mikcja, nietrzymanie moczu, objawy pęcherza nadreaktywnego, pęcherz nadreaktywny, receptor muskarynowy, receptor muskarynowy M3, włókna nerwowe cholinergiczne - Leksykon substancji czynnych
Lactobacillus fermentum – Działania niepożądane
Lactobacillus fermentum jest stosowany w produktach leczniczych, zarówno dopochwowych (np. inVag z Lactobacillus fermentum 57A), jak i doustnych (np. Lacteol Fort 340 mg zawierający inaktywowane szczepy Lactobacillus fermentum i Lactobacillus delbrueckii). W badaniu klinicznym inVag nie wykazano ciężkich działań niepożądanych, a częstość zdarzeń niepożądanych była porównywalna z placebo. Działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmowały objawy ze strony układu rozrodczego (upławy, świąd, pieczenie, ból w podbrzuszu, plamienie, obrzęk i zaczerwienienie warg sromowych, erytroplakia), układu moczowego (częstomocz, parcie na mocz), układu oddechowego (przeziębienie) oraz układu nerwowego (ból głowy). W przypadku Lacteol Fort 340 mg zgłaszano reakcje nadwrażliwości i zmiany skórne (pokrzywka), jednak częstość ich występowania pozostaje nieznana ze względu na charakter zgłoszeń spontanicznych.
badanie kliniczne randomizowane, bakteria kwasu mlekowego, ból głowy, ból podbrzusza, ciężkie działanie niepożądane, częstomocz, erytroplakia, inaktywowany szczep, Lactobacillus delbrueckii, Lactobacillus fermentum, monitorowanie niepożądanych działań, obrzęk warg sromowych, parcie na mocz, pieczenie, plamienie, pokrzywka, przeziębienie, reakcja nadwrażliwości, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, układ immunologiczny, układ nerwowy, układ oddechowy, układ rozrodczy, upławy, zaburzenie dróg moczowych, zaburzenie skóry, zaburzenie układu rozrodczego - Leksykon substancji czynnych
Poliowirus typ 3 – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Poliowirus typu 3 (szczep Saukett) w szczepionce Boostrix Polio występuje w formie inaktywowanej, zawierającej 32 jednostki antygenu D, i jest składnikiem wieloskładnikowego preparatu przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi oraz poliomyelitis. Szczepionka ta jest rekomendowana do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży, co potwierdzają badania kliniczne (zrandomizowane, kontrolowane badanie z udziałem 341 kobiet oraz prospektywne badanie obserwacyjne obejmujące 793 kobiety) oraz dane z monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Nie wykazano w nich negatywnego wpływu na przebieg ciąży, zdrowie płodu ani noworodka. Brak jest jednak prospektywnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w pierwszym trymestrze. Badania na modelach zwierzęcych nie wskazują na szkodliwy wpływ szczepionki na płodność, rozwój embrionalny, poród czy rozwój pourodzeniowy.
antygen D, badanie kliniczne randomizowane, badanie obserwacyjne prospektywne, bierne monitorowanie, błonica, Boostrix Polio, działanie niepożądane, inaktywowany poliowirus, krztusiec, laktacja, poliomyelitis, poliowirus typu 3, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, rozwój pourodzeniowy, tężec, toksoid, trymestr ciąży - Leksykon substancji czynnych
Daryfenacyna – Właściwości farmakodynamiczne
Daryfenacyna, lek urologiczny z grupy antagonistów receptorów muskarynowych M3, stosowany w terapii nadreaktywnego pęcherza i nietrzymania moczu, dostępny jest w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 7,5 mg i 15 mg. Badania cystometryczne wykazały, że daryfenacyna zwiększa pojemność pęcherza, podnosi próg objętości wywołującej mimowolne skurcze oraz zmniejsza częstość skurczów mięśni wypieracza. W czterech randomizowanych, podwójnie ślepych badaniach klinicznych fazy III, obejmujących łącznie ponad 1000 pacjentów, daryfenacyna istotnie redukowała liczbę epizodów nietrzymania moczu na tydzień (mediana zmiany: -8,8 dla 7,5 mg i -10,6 dla 15 mg, w porównaniu do -7,0 dla placebo; p=0,004 i p<0,001 odpowiednio). Ponadto, lek zmniejszał nasilenie i liczbę epizodów nagłego parcia na mocz oraz częstość mikcji, jednocześnie zwiększając średnią objętość wydalanego moczu.
Analiza skuteczności wykazała podobne procentowe zmniejszenie epizodów nietrzymania moczu u obu płci, jednak korzyści terapeutyczne były statystycznie mniejsze u mężczyzn w porównaniu do kobiet. Ocena jakości życia za pomocą kwestionariusza KHQ potwierdziła istotną poprawę w zakresie objawów nietrzymania, ograniczeń społecznych i ról społecznych. Z punktu widzenia bezpieczeństwa kardiologicznego, badanie na 179 zdrowych dorosłych wykazało, że daryfenacyna w dawkach terapeutycznych (15 mg) oraz wyższych (75 mg) nie powoduje istotnego wydłużenia odstępu QT/QTc w porównaniu do placebo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku w kontekście ryzyka arytmii.
badanie cystometryczne, badanie kliniczne randomizowane, daryfenacyna, działanie antagonistyczne, farmakodynamika, kontrola placebo, lek urologiczny, mimowolny skurcz pęcherza, nietrzymanie moczu, odstęp QT, parcie naglące na mocz, pęcherz nadreaktywny, podwójna ślepa próba, receptor muskarynowy M3, skurcz mięśnia wypieracza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zespół nadreaktywnego pęcherza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clensia –
Clensia to lek przeczyszczający o działaniu osmotycznym, zawierający makrogol 4000, sód siarczan bezwodny, symetykon oraz elektrolity (sodu cytrynian dwuwodny, kwas cytrynowy bezwodny, sodu chlorek, potasu chlorek), stosowany do oczyszczania jelita grubego przed kolonoskopią. Mechanizm działania opiera się na retencji wody w świetle jelita grubego, co zwiększa transport mas kałowych i wywołuje efekt przeczyszczający. Symetykon przeciwdziała powstawaniu gazów i piany, choć nie wykazano jednoznacznej przewagi w jakości uwidocznienia śluzówki. Preparat charakteryzuje się łagodnym działaniem hiperosmotycznym, a skład elektrolitowy (sód 168,6 mmol/l, siarczany 52,8 mmol/l, chlorki 34,9 mmol/l, potas 11,2 mmol/l, cytrynian 21,1 mmol/l) minimalizuje ryzyko zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, pod warunkiem odpowiedniego nawodnienia pacjenta.
analiza ITT, badanie kliniczne randomizowane, działanie przeczyszczające, efekt osmotyczny, efekt przeczyszczający, elektrolit, gospodarka potasowa, gospodarka sodowa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, homeostaza, kolonoskopia, lek przeczyszczający osmotyczny, makrogol, mechanizm osmotyczny, oczyszczanie jelita grubego, odwodnienie, retencja wody, siarczan sodu, symetykon, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ulipristal Aristo 30 mg
Octan uliprystalu, będący selektywnym modulatorem receptora progesteronowego, jest stosowany jako doustny środek antykoncepcji awaryjnej (kod ATC: G03AD02). Jego mechanizm działania polega na hamowaniu lub opóźnianiu owulacji poprzez blokadę wyrzutu hormonu luteinizującego (LH). Badania farmakodynamiczne wykazały, że octan uliprystalu podany nawet bezpośrednio przed owulacją opóźnia pękanie pęcherzyka dominującego o co najmniej 5 dni w 78,6% przypadków (p<0,005), co jest istotnie skuteczniejsze niż lewonorgestrel i placebo. Substancja wykazuje również wysokie powinowactwo do receptorów glikokortykosteroidowych, jednak bez klinicznie istotnych efektów u ludzi przy dawce 10 mg/dobę, oraz minimalne powinowactwo do receptorów androgenowych, estrogenowych i mineralokortykosteroidowych.
antykoncepcja awaryjna, badanie kliniczne randomizowane, faza folikularna, hormon lutenizujący, lek doustny, lewonorgestrel, modulator receptora progesteronowego, modulator układu płciowego, opóźnienie owulacji, pękanie pęcherzyka, powinowactwo receptorowe, receptor androgenowy, receptor estrogenowy, receptor glikokortykosteroidowy, receptor mineralokortykosteroidowy, ryzyko ciąży, stosunek bez zabezpieczenia, wskaźnik BMI, wyrzut LH - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Crosuvo Plus 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Crosuvo Plus łączy rozuwastatynę i ezetymib, oferując synergistyczne działanie hipolipemizujące. Rozuwastatyna, jako selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA, zwiększa ekspresję receptorów LDL na hepatocytach, co prowadzi do obniżenia stężenia LDL-C, cholesterolu całkowitego, trójglicerydów oraz lipoproteiny ApoB, a także poprawy wskaźników aterogennych (np. LDL-C/HDL-C, ApoB/ApoA-I). Ezetymib hamuje selektywnie wchłanianie cholesterolu i fitosteroli w jelicie cienkim poprzez blokadę białka NPC1L1, co uzupełnia mechanizm działania statyny. W badaniu klinicznym ezetymib zmniejszył wchłanianie cholesterolu o 54%. Efekt terapeutyczny rozuwastatyny pojawia się już po 1 tygodniu, a pełna odpowiedź jest osiągana po 4 tygodniach terapii.
badanie kliniczne randomizowane, białko NPC1L1, cholesterol frakcji HDL, cholesterol frakcji LDL, choroba wieńcowa, czynnik modyfikujący lipidy, działanie hipolipemizujące, hamowanie wchłaniania cholesterolu, hipercholesterolemia, inhibitor reduktazy HMG-CoA, katabolizm LDL, lipoproteina ApoA-I, lipoproteina ApoB, pochodna kwasu fibrynowego, podwójnie ślepa próba, prekursor cholesterolu, profil lipidowy, profil lipidowy aterogenny, rąbek szczoteczkowy jelita, receptor LDL, rozuwastatyna i ezetymib, ryzyko sercowo-naczyniowe, stanol roślinny, synteza VLDL, terapia skojarzona, wskaźnik aterogenny, żywica wiążąca kwasy żółciowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacyna bursztynianu, substancja czynna leku Solifenacin Stada, jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptorów muskarynowych M3, co prowadzi do hamowania skurczów mięśnia wypieracza pęcherza moczowego. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych w dawkach 5 mg i 10 mg, stosowanych w terapii nadreaktywnego pęcherza moczowego oraz nietrzymania moczu. Badania kliniczne, w tym randomizowane, kontrolowane próby podwójnie ślepe, wykazały statystycznie istotną poprawę parametrów klinicznych już po tygodniu leczenia, z utrzymaniem efektu przez 12 tygodni, a także potwierdziły długoterminową skuteczność terapii przez co najmniej 12 miesięcy.
acetylocholina, antagonista receptora cholinergicznego, badanie kliniczne randomizowane, blokowanie receptorów muskarynowych, jakość życia pacjenta, kanał jonowy, mięsień wypieracz, mikcja, nadreaktywny pęcherz moczowy, nerw cholinergiczny, nietrzymanie moczu, pęcherz moczowy, receptor M3, receptor muskarynowy, solifenacyna bursztynianu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zolpidem Vitabalans 10 mg
Zolpidem winian, substancja czynna leku Zolpidem Vitabalans, jest pochodną imidazopirydyny o selektywnym działaniu agonistycznym na podtyp receptorów GABA-A omega (BZ1), co przekłada się na jego właściwości nasenne i uspokajające z ograniczonym spektrum działań niepożądanych typowych dla benzodiazepin. W badaniach klinicznych wykazano, że standardowa dawka 10 mg skutecznie skraca czas zasypiania o 10 minut u osób z przemijającą bezsennością oraz o 30 minut u pacjentów z przewlekłą bezsennością, podczas gdy dawka 5 mg wykazuje mniejszą, ale nadal istotną klinicznie skuteczność (odpowiednio 3 i 15 minut skrócenia czasu zasypiania). Efektywność leku jest zatem zależna od dawki oraz charakteru bezsenności, co podkreśla konieczność indywidualizacji terapii.
badanie kliniczne randomizowane, badanie podwójnie zaślepione, bezsenność przemijająca, bezsenność przewlekła, ból głowy, działanie agonistyczne, działanie miorelaksacyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, kanał chlorkowy, lek hipnotyczny, lek nasenny i uspokajający, omamy, pochodna imidazopirydyny, receptor BZ1, receptor GABA-omega, winian zolpidemu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu nerwowego, zawroty głowy, zespół nadpobudliwości psychoruchowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acard 150 mg 150 mg
Kwas acetylosalicylowy w dawce 150 mg, zawarty w preparacie Acard, działa jako inhibitor cyklooksygenazy (kod ATC: B01AC06), prowadząc do nieodwracalnego zahamowania syntezy tromboksanu A2, co skutkuje zmniejszeniem agregacji płytek krwi. Mechanizm ten jest kluczowy w profilaktyce i leczeniu chorób niedokrwiennych serca, gdzie agregacja płytek odgrywa istotną rolę w patogenezie zakrzepów na tle miażdżycowym. Optymalne działanie przeciwpłytkowe uzyskuje się przy dawkach od 40 do 150 mg na dobę, co pozwala na zachowanie równowagi między skutecznością a minimalizacją działań niepożądanych, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego. Tabletki dojelitowe Acard 150 mg zapobiegają uwalnianiu leku w żołądku, co dodatkowo zmniejsza ryzyko gastrotoksyczności.
agregacja płytek krwi, badanie kliniczne randomizowane, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cyklooksygenaza, cyklooksygenaza płytkowa, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, ibuprofen, inhibitor krzepnięcia, krążenie wrotne, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, prostacyklina, przewód pokarmowy, tabletka dojelitowa, tromboksan A2, zawał serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Apo-Tamis 0,4 mg
Tamsulosyna chlorowodorek, składnik aktywny Apo-Tamis 0,4 mg kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest selektywnym antagonistą receptorów alfa1A i alfa1D adrenergicznych, co prowadzi do rozkurczu mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej. Farmakodynamicznie zwiększa maksymalną szybkość przepływu moczu, łagodząc objawy niedrożności dróg moczowych oraz poprawiając symptomy związane z niestabilnością pęcherza moczowego. Tamsulosyna nie wykazuje klinicznie istotnego działania hipotensyjnego u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym, a jej efekt terapeutyczny utrzymuje się podczas długotrwałej terapii, co opóźnia konieczność interwencji inwazyjnych, takich jak zabiegi chirurgiczne czy cewnikowanie.
antagonista receptora alfa1 adrenergicznego, antagonista receptora α1-adrenergiczny, badanie kliniczne randomizowane, cewka moczowa, cewnikowanie, chlorowodorek tamsulosyny, ciśnienie wyciekania moczu, efekt hipotensyjny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśniówka gładka gruczołu krokowego, niedrożność dróg moczowych, niestabilny pęcherz moczowy, odpowiedź terapeutyczna, opór naczyniowy obwodowy, pęcherz neuropatyczny, przepływ moczu, receptor adrenergiczny alfa1, rozkurcz mięśni gładkich, wodnercze i wodniak moczowodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Typhim Vi 25 mcg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego (Vi) Salmonella typhi (szczep Ty2)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka TYPHIM Vi, zawierająca 25 µg oczyszczonego polisacharydu otoczkowego Vi Salmonella typhi (szczep Ty2) w dawce 0,5 ml, wykazuje szybkie pojawienie się odporności już po 1-3 tygodniach od podania. Skuteczność ochronna w populacji dorosłych na obszarze endemicznych Nepalu wynosi 74%, natomiast w populacji pediatrycznej (5-15 lat) na obszarze endemicznych Afryki południowej wynosi 55%. Odpowiedź immunologiczna mierzona serokonwersją (≥4-krotny wzrost przeciwciał anty-Vi) waha się od 62,5% do 100% u dorosłych oraz od 67% do 100% u dzieci, a poziomy przeciwciał utrzymują się do 10 lat na terenach endemicznych (≥1 µg/ml u 83 dzieci) i 2-3 lata na obszarach nieendemicznych. Zalecany odstęp do podania dawki przypominającej wynosi nie więcej niż 3 lata, co uwzględnia różnice w utrzymywaniu się ochrony w zależności od ekspozycji na patogen.