antagonista receptora α1-adrenergiczny

Antagonista receptora α1-adrenergicznego to substancja blokująca działanie receptorów α1-adrenergicznych, które znajdują się głównie w mięśniach gładkich naczyń krwionośnych, drogach moczowych i gruczole krokowym. Poprzez blokowanie tych receptorów, leki z tej grupy zapobiegają wiązaniu się z nimi katecholamin (adrenaliny i noradrenaliny), co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich i rozszerzenia naczyń krwionośnych.

W praktyce klinicznej antagoniści receptorów α1-adrenergicznych są stosowani głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz pomocniczo w leczeniu niektórych przypadków niewydolności serca. Do przedstawicieli tej grupy leków należą: doksazosyna, prazosyna, terazosyna, alfuzosyna oraz tamsulosyna.

Najczęstsze działania niepożądane antagonistów receptora α1-adrenergicznego obejmują hipotonię ortostatyczną (zwłaszcza po pierwszej dawce), zawroty głowy, senność oraz zaburzenia wytrysku. Ze względu na ryzyko wystąpienia zjawiska „pierwszej dawki” (nagłego spadku ciśnienia po pierwszej dawce leku), terapię zazwyczaj rozpoczyna się od małych dawek podawanych wieczorem, przed snem.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl