obrzęk naczynioruchowy polekowy

Obrzęk naczynioruchowy polekowy to poważna reakcja nadwrażliwości charakteryzująca się nagłym obrzękiem tkanek podskórnych, błon śluzowych i podśluzówkowych. W przeciwieństwie do typowej pokrzywki, zmiany są głębsze, bardziej rozległe i często nie towarzyszą im świąd ani zaczerwienienie.

Najczęściej obrzęk naczynioruchowy polekowy wiąże się z przyjmowaniem inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE-I), niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), antybiotyków (szczególnie beta-laktamowych) oraz środków kontrastowych. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują zarówno drogi zależne od IgE, jak i niezależne od IgE, w tym bezpośrednią aktywację układu dopełniacza czy blokadę szlaków metabolicznych bradykininy.

Klinicznie obrzęk może dotyczyć twarzy (zwłaszcza warg, powiek, języka), krtani, przewodu pokarmowego i narządów płciowych. Szczególnie niebezpieczna jest lokalizacja w obrębie górnych dróg oddechowych, która może prowadzić do obturacji i niewydolności oddechowej wymagającej natychmiastowej interwencji. Objawy żołądkowo-jelitowe mogą obejmować silne bóle brzucha, nudności i wymioty.

Leczenie obrzęku naczynioruchowego polekowego obejmuje natychmiastowe odstawienie leku przyczynowego, podanie leków przeciwhistaminowych, kortykosteroidów, a w przypadkach zagrażających życiu – adrenaliny. W obrzęku zależnym od bradykininy skuteczne mogą być ikatybant (antagonista receptora bradykininy) lub koncentrat inhibitora C1-esterazy. Kluczowa jest odpowiednia dokumentacja reakcji i poinformowanie pacjenta o konieczności unikania danej substancji w przyszłości.

Powiązane wpisy

  1. 19.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl