suksametoniowy chlorek

Chlorek suksametoniowy (znany również jako sukcynylocholina) to krótko działający lek zwiotczający mięśnie poprzecznie prążkowane, stosowany głównie podczas indukcji znieczulenia ogólnego w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej. Należy do grupy depolaryzujących środków zwiotczających, które działają poprzez ciągłą aktywację receptorów acetylocholinowych, powodując przedłużoną depolaryzację błony postsynaptycznej.

Mechanizm działania chlorku suksametoniowego polega na wiązaniu się z receptorami nikotynowymi acetylocholiny na płytce motorycznej, co wywołuje depolaryzację, a następnie blokadę nerwowo-mięśniową. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (30-60 sekund) oraz krótkim czasem działania (około 5-10 minut), co wynika z jego szybkiego rozkładu przez cholinoesterazę osoczową.

Lek ten może powodować liczne działania niepożądane, w tym hiperkaliemię, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego i śródczaszkowego, bradykardię, a także przedłużoną blokadę nerwowo-mięśniową u pacjentów z niedoborem cholinoesterazy. Jest przeciwwskazany u pacjentów z genetycznie uwarunkowaną hipertermią złośliwą, zaburzeniami gospodarki potasowej, oparzeniami, urazami lub chorobami nerwowo-mięśniowymi.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Esmolol – Interakcje

Esmolol, jako beta-adrenolityk o szybkim działaniu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które nasilają ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, zwiększając ryzyko bradykardii, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz niewydolności serca, co jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia. Pochodne dihydropirydyn (np. nifedypina) mogą nasilać działanie hipotensyjne, zwiększając ryzyko niedociśnienia. Leki przeciwarytmiczne klasy I (dyzopiramid, chinidyna) oraz amiodaron mogą nasilać ujemne działanie inotropowe i wydłużać czas przewodzenia, a digoksyna zwiększa swoje stężenie w osoczu o 10-20%, co wymaga monitorowania ze względu na ryzyko bradykardii. Ponadto, esmolol może nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując tachykardię jako objaw hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności w monitorowaniu glikemii.
adrenalina, agonista receptora alfa2-adrenergicznego, amiodaron, amitryptylina, antagonista wapnia, barbiturat, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, imipramina, insulina, klonidyna, klozapina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, miwakurium, moksonidyna, morfina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, pochodna sporyszu, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, skurcz naczyń obwodowych, suksametoniowy chlorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil, wziewny środek znieczulający, zaburzenie przewodzenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Esmocard Lyo 2500 mg

Produkt leczniczy ESMOCARD LYO, zawierający esmolol chlorowodorek, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, szczególnie z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem), które nasilają ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania u pacjentów z zaburzeniami przewodzenia; zaleca się również unikanie podawania ESMOCARD LYO w ciągu 48 godzin od odstawienia werapamilu. Pochodne dihydropirydyn (np. nifedypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia, a leki przeciwarytmiczne klasy I oraz amiodaron mogą nasilać ujemne działanie inotropowe i wpływać na przewodzenie przedsionkowo-komorowe. Współistniejące stosowanie z digoksyną może zwiększać jej stężenie o 10-20%, co wymaga monitorowania. Ponadto, ESMOCARD LYO może nasilać działanie hipoglikemiczne insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując tachykardię jako objaw hipoglikemii, co wymaga częstego monitorowania glikemii.
agonista receptora alfa2-adrenergicznego, amiodaron, amisulpryd, amitryptylina, antagonista wapnia, barbiturat, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, chloropromazyna, digoksyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe ujemne, esmolol, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, imipramina, insulina, klonidyna, klozapina, kurczliwość mięśnia sercowego, lek blokujący zwoje nerwowe, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, miwakurium, moksonidyna, morfina, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, NLPZ, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, pochodna sporyszu, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja anafilaktyczna, rezerpina, suksametoniowy chlorek, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, warfaryna, werapamil, zaburzenie hemodynamiczne

suksametoniowy chlorek

Powiązane wpisy

Esmolol – Interakcje

Interakcje leku – Esmocard Lyo 2500 mg