agonista receptora alfa2-adrenergicznego
Agoniści receptora alfa2-adrenergicznego to grupa leków oddziałujących na receptory alfa2-adrenergiczne w układzie nerwowym. Poprzez stymulację tych receptorów zmniejszają wydzielanie noradrenaliny w synapsach układu współczulnego, co powoduje efekty takie jak obniżenie ciśnienia tętniczego, sedacja oraz działanie przeciwbólowe.
W praktyce klinicznej agoniści receptora alfa2-adrenergicznego znajdują zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego (np. klonidyna, metylodopa), jako adiuwanty w terapii bólu (deksmedetomidyna), w anestezjologii oraz w leczeniu zespołu odstawienia opioidów. Deksmedetomidyna jest szczególnie ceniona w intensywnej terapii ze względu na swoje właściwości sedacyjne bez istotnej depresji oddechowej.
Działania niepożądane tych leków obejmują hipotonię, bradykardię, suchość w ustach oraz sedację. Nagłe odstawienie długotrwale stosowanych agonistów alfa2-adrenergicznych (szczególnie klonidyny) może wywołać zespół odstawienia z gwałtownym wzrostem ciśnienia, niepokojem i tachykardią, dlatego ich odstawianie powinno odbywać się stopniowo.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Coffecorn mite 500 mcg + 25 mg
Produkt leczniczy Coffecorn mite, zawierający ergotaminę winianu (500 µg) oraz kofeinę bezwodną (25 mg) w formie tabletek drażowanych, jest stosowany w terapii napadów migreny. Ergotamina wykazuje złożony mechanizm działania naczyniowego, powodując skurcz naczyń przy niskim oporze naczyniowym oraz rozkurcz przy wysokim oporze, co jest kluczowe w patofizjologii migreny. Działa poprzez agonizm receptorów serotoninergicznych 5-HT, receptorów alfa-adrenergicznych (antagonizm alfa1 i częściowy agonizm alfa2) oraz wykazuje działanie oksytocynowe, co wymaga uwagi w kontekście przeciwwskazań. Ergotamina selektywnie kurczy tętnice czaszkowe i hamuje centralne neurony serotoninergiczne odpowiedzialne za przewodzenie bólu.
adenozyna, agonista receptora alfa2-adrenergicznego, antagonista receptora alfa₁-adrenergicznego, biodostępność, bodziec bólowy, ból głowy, ciśnienie tętnicze, działanie ośrodkowe, działanie przeciwmigrenowe, działanie rozkurczowe, ergotamina, fosfodiesteraza, kofeina bezwodna, kora mózgowa, lek przeciwbólowy, mięśniówka gładka oskrzeli, naczynie czaszkowe, naczynie krwionośne, naczynie wewnątrzczaszkowe, naczynie zewnątrzczaszkowe, napad migreny, niedociśnienie, oksytocyna, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, pojemność wyrzutowa, receptor adenozynowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor serotoninergiczny, teofilina, tętnica czaszkowa, układ naczyniowy, układ sercowo-naczyniowy, winian ergotaminy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tizanor 4 mg
Przedawkowanie tyzanidyny (Tizanor) może prowadzić do licznych poważnych objawów klinicznych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych symptomów należą nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QTc, torsade de pointes, zawroty głowy, senność, zwężenie źrenic, niepokój ruchowy, niewydolność oddechowa oraz śpiączka. Przedawkowanie może skutkować groźnymi dla życia zaburzeniami rytmu serca i depresją ośrodka oddechowego. W opisywanym przypadku jednorazowe przyjęcie 400 mg tyzanidyny nie wywołało powikłań, jednak standardowe dawki zawierają 2 mg lub 4 mg substancji czynnej, przy czym tabletki zawierają odpowiednio 47,21 mg i 94,42 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
agonista receptora alfa2-adrenergicznego, benzodiazepina, częstoskurcz komorowy polimorficzny, klonidyna, lek miorelaksacyjny, lek wazopresyjny, mioza, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność oddechowa, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie tyzanidyny, śpiączka, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zapis EKG, zawroty głowy, zwężenie źrenic