Przedawkowanie
Tizanor 4 mg

Przedawkowanie tyzanidyny (Tizanor) może prowadzić do licznych poważnych objawów klinicznych, głównie ze strony ośrodkowego układu nerwowego i układu sercowo-naczyniowego. Do najczęstszych symptomów należą nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QTc, torsade de pointes, zawroty głowy, senność, zwężenie źrenic, niepokój ruchowy, niewydolność oddechowa oraz śpiączka. Przedawkowanie może skutkować groźnymi dla życia zaburzeniami rytmu serca i depresją ośrodka oddechowego. W opisywanym przypadku jednorazowe przyjęcie 400 mg tyzanidyny nie wywołało powikłań, jednak standardowe dawki zawierają 2 mg lub 4 mg substancji czynnej, przy czym tabletki zawierają odpowiednio 47,21 mg i 94,42 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.

Pobierz ChPL PDF Tizanor – Tabletki – 4 mg
  1. Przedawkowanie tyzanidyny
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przedawkowaniu
    3. Rozpoznanie różnicowe przedawkowania tyzanidyny
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. bolesny skurcz mięśni
  2. zwiększone napięcie mięśni w chorobie neurologicznej
Substancja czynna
  1. tyzanidyna
Kategoria leku
  1. leki przeciwspastyczne
  2. leki zwiotczające mięśnie szkieletowe

Przedawkowanie tyzanidyny

Przedawkowanie produktu leczniczego Tizanor (tyzanidyna) może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych. Doświadczenia kliniczne dotyczące przedawkowania tyzanidyny są ograniczone, jednak raportowano przypadek osoby dorosłej, która przyjęła jednorazowo 400 mg tyzanidyny, u której nie wystąpiły powikłania 1.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie tyzanidyny może manifestować się szeregiem objawów klinicznych, które wynikają głównie z działania substancji czynnej na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę objawów, które mogą wystąpić w przypadku przedawkowania produktu leczniczego Tizanor 2.

Objaw przedawkowania Opis Komentarz kliniczny
Nudności i wymioty Zaburzenia żołądkowo-jelitowe są częstymi wczesnymi objawami przedawkowania Zwykle pojawiają się w początkowej fazie przedawkowania
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia krwi będące wynikiem działania miorelaksacyjnego i rozszerzenia naczyń Może prowadzić do zaburzeń perfuzji narządowej
Wydłużenie odstępu QTc Zaburzenie repolaryzacji komór serca widoczne w zapisie EKG Zwiększa ryzyko wystąpienia groźnych zaburzeń rytmu serca
Torsade de pointes Polimorficzny częstoskurcz komorowy spowodowany wydłużeniem odstępu QT Stanowi zagrożenie dla życia, może prowadzić do nagłego zgonu sercowego
Zawroty głowy Uczucie niepewności, wirowania, niestabilności postawy Wynik działania na OUN i/lub wtórny do hipotensji
Senność Nadmierna skłonność do zasypiania, spowolnienie psychoruchowe Może postępować do głębszych zaburzeń świadomości
Zwężenie źrenic Mioza wynikająca z działania na układ autonomiczny Objaw neurologiczny pomocny w diagnostyce różnicowej
Niepokój ruchowy Paradoksalnie, mimo ogólnego działania sedatywnego, może wystąpić pobudzenie Często występuje naprzemiennie z sennością
Niewydolność oddechowa Upośledzenie wymiany gazowej w płucach wskutek depresji OUN Stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, wymaga monitorowania
Śpiączka Najcięższa postać zaburzeń świadomości Występuje przy masywnym przedawkowaniu, wymaga natychmiastowej interwencji

Postępowanie w przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania tyzanidyny (Tizanor) należy wdrożyć kompleksowe postępowanie terapeutyczne obejmujące zarówno działania mające na celu usunięcie niewchłoniętego leku, jak i leczenie objawowe. Zaleca się następujące postępowanie 3:

  1. Usunięcie niewchłoniętego leku – podanie dużych dawek węgla aktywnego jest istotnym elementem terapii, szczególnie w przypadku gdy od momentu zażycia leku nie upłynęło zbyt dużo czasu. Węgiel aktywny wiąże cząsteczki tyzanidyny w przewodzie pokarmowym, zapobiegając ich wchłanianiu.
  2. Wymuszona diureza – procedura ta przyspiesza eliminację tyzanidyny z organizmu. Zwiększenie przepływu nerkowego poprzez odpowiednie nawodnienie pacjenta i ewentualne zastosowanie diuretyków może znacząco skrócić czas działania toksycznego leku.
  3. Leczenie wspomagające i objawowe powinno obejmować:
    • Monitorowanie układu sercowo-naczyniowego (ciągły zapis EKG, kontrola ciśnienia tętniczego)
    • Leczenie niedociśnienia tętniczego (płynoterapia, w razie potrzeby leki wazopresyjne)
    • Monitorowanie i wspomaganie funkcji oddechowych
    • Kontrola zaburzeń rytmu serca, szczególnie w przypadku wydłużenia odstępu QT i ryzyka wystąpienia torsade de pointes
    • Monitorowanie stanu świadomości

W ciężkich przypadkach przedawkowania, szczególnie gdy występuje niewydolność oddechowa lub głębokie zaburzenia świadomości, może być konieczne przeniesienie pacjenta na oddział intensywnej terapii w celu zapewnienia specjalistycznego nadzoru i leczenia. Należy pamiętać, że tyzanidyna w dawce 2 mg zawiera 47,21 mg laktozy, a w dawce 4 mg – 94,42 mg laktozy, co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją tego cukru 4.

Rozpoznanie różnicowe przedawkowania tyzanidyny

Przedawkowanie tyzanidyny może przypominać intoksykację innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić przedawkowanie leków z grupy agonistów receptora α2-adrenergicznego (np. klonidyna), opioidów, benzodiazepin oraz innych leków o działaniu miorelaksacyjnym. Charakterystycznym objawem przedawkowania tyzanidyny, pomocnym w diagnostyce różnicowej, jest kombinacja objawów, takich jak zwężenie źrenic, niedociśnienie tętnicze oraz wydłużenie odstępu QTc 5.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl