Leki w grupie
„leki przeciwspastyczne”

Leki przeciwspastyczne (miorelaksanty) to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zwiększonego napięcia mięśniowego (spastyczności), które występuje w różnych schorzeniach neurologicznych, takich jak stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, urazy rdzenia kręgowego, mózgowe porażenie dziecięce czy udary mózgu. Działają one poprzez zmniejszenie nadmiernej aktywności nerwowo-mięśniowej, hamując odruchy rdzeniowe lub bezpośrednio wpływając na mięśnie szkieletowe.

Leki przeciwspastyczne można podzielić na kilka podgrup w zależności od mechanizmu działania. Pierwszą stanowią agoniści receptorów GABA-B (baklofen), które hamują przekaźnictwo synaptyczne na poziomie rdzenia kręgowego. Drugą grupą są pochodne benzodiazepiny (diazepam, klonazepam), które nasilają działanie GABA w ośrodkowym układzie nerwowym. Trzecią grupę tworzą leki działające bezpośrednio na mięśnie (dantrolen), a czwartą – α2-adrenomimetyki (tyzanidyna), hamujące uwalnianie pobudzających neuroprzekaźników.

Do najważniejszych leków przeciwspastycznych należą: baklofen (Baclofen, Lioresal), tyzanidyna (Sirdalud, Tizanor), tolperyzon (Mydocalm), dantrolen (Dantrium), diazepam (Relanium, Neorelium) oraz metokarbamol (Robaxin). W cięższych przypadkach spastyczności stosuje się również toksynę botulinową (Botox, Dysport, Xeomin), którą podaje się miejscowo we wstrzyknięciach domięśniowych.

Największą zaletą stosowania leków przeciwspastycznych jest znacząca poprawa jakości życia pacjentów poprzez zmniejszenie bolesnych skurczów mięśni, poprawę zakresu ruchomości, ułatwienie rehabilitacji oraz zmniejszenie bólu związanego ze spastycznością. Leki te mogą również zapobiegać powstawaniu przykurczów i deformacji stawowych będących konsekwencją długotrwałej spastyczności, a także poprawiać funkcje motoryczne i samoobsługowe pacjentów.

Stosowanie leków przeciwspastycznych wiąże się jednak z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Najczęstsze z nich to senność, zawroty głowy, osłabienie siły mięśniowej, które mogą pogarszać funkcje ruchowe u niektórych pacjentów. Ponadto mogą wystąpić zaburzenia funkcji wątroby (szczególnie przy dantrolenie), niedociśnienie, zaburzenia funkcji poznawczych czy uzależnienie (w przypadku benzodiazepin). Nagłe odstawienie niektórych leków przeciwspastycznych (np. baklofenu) może prowadzić do groźnego zespołu odstawiennego, dlatego zawsze należy zmniejszać dawkę stopniowo.

W leczeniu spastyczności coraz częściej stosuje się również metody inwazyjne, takie jak pompy baklofenowe (dokanałowe podawanie baklofenu bezpośrednio do płynu mózgowo-rdzeniowego) czy selektywne rizotomie grzbietowe, które są alternatywą dla pacjentów nieodpowiadających na standardową farmakoterapię doustną lub doświadczających nasilonych działań niepożądanych.

Lista leków w tej grupie

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl