Leki w grupie
„leki zwiotczające mięśnie szkieletowe”

Leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (miorelaksanty) to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych do zmniejszania napięcia mięśniowego. Działają one poprzez hamowanie przekaźnictwa nerwowo-mięśniowego lub wpływając na ośrodkowy układ nerwowy, co prowadzi do rozluźnienia mięśni szkieletowych. Wskazaniami do ich stosowania są przede wszystkim stany wzmożonego napięcia mięśniowego, bolesne skurcze mięśni, choroby neurologiczne przebiegające ze spastycznością oraz procedury anestezjologiczne.

Miorelaksanty dzielą się na dwie główne podgrupy: leki zwiotczające mięśnie szkieletowe o działaniu ośrodkowym oraz leki zwiotczające o działaniu obwodowym (niedepolaryzujące i depolaryzujące). Miorelaksanty o działaniu ośrodkowym (np. baklofen, tyzanidyna, tolperizon) wpływają na rdzeń kręgowy i mózg, zmniejszając napięcie mięśniowe bez wywoływania całkowitego zwiotczenia. Leki o działaniu obwodowym (np. rokuronium, wekuronium, sukcynylocholina) blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i są stosowane głównie w anestezjologii do intubacji i procedur chirurgicznych.

Do najważniejszych miorelaksantów o działaniu ośrodkowym dostępnych w Polsce należą: baklofen (Baclofen, Lioresal), tyzanidyna (Tizanor, Sirdalud), tolperizon (Mydocalm), metokarbamol (Robaxin) oraz cyklobenzapryna. Wśród leków o działaniu obwodowym wyróżniamy m.in. rokuronium (Esmeron), wekuronium (Norcuron), pankuronium (Pavulon), atrakurium (Tracrium) oraz sukcynylocholinę (Lystenon, Suxamethonium).

Największymi zaletami stosowania miorelaksantów są skuteczne zmniejszenie bólu związanego z napięciem mięśniowym, poprawa funkcji ruchowych u pacjentów ze spastycznością, ułatwienie rehabilitacji oraz, w przypadku leków stosowanych w anestezjologii, zapewnienie odpowiednich warunków do przeprowadzenia zabiegów chirurgicznych. Miorelaksanty ośrodkowe są szczególnie cenne w leczeniu spastyczności związanej ze stwardnieniem rozsianym, poudarowym uszkodzeniem mózgu czy mózgowym porażeniem dziecięcym.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem tych leków obejmują potencjalne działania niepożądane, takie jak senność, zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy hipotonia. W przypadku miorelaksantów ośrodkowych istnieje ryzyko uzależnienia oraz efektu odstawienia przy nagłym przerwaniu terapii. Leki o działaniu obwodowym mogą wywoływać poważne powikłania oddechowe i sercowo-naczyniowe, dlatego są stosowane wyłącznie w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem anestezjologa, z dostępem do sprzętu do wspomagania oddychania. Szczególnej ostrożności wymaga stosowanie tych leków u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek, ze względu na zmienioną farmakokinetykę i możliwość kumulacji w organizmie.

Lista leków w tej grupie

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl