zaburzenie mięśniowo-szkieletowe z bólem w wyniku zwiększonego napięcia mięśni
Wskazanie

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe z bólem w wyniku zwiększonego napięcia mięśni to szeroka grupa dolegliwości charakteryzujących się wzmożonym, patologicznym napięciem mięśni prowadzącym do dolegliwości bólowych. Najczęściej występują w obrębie mięśni szyi, karku, obręczy barkowej oraz dolnego odcinka kręgosłupa. Mogą być wywołane przez przeciążenia, stres, niewłaściwą postawę ciała, długotrwałą pracę w pozycji statycznej lub urazy.

W leczeniu farmakologicznym stosuje się głównie leki przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz miorelaksanty. Wśród niesteroidowych leków przeciwzapalnych często wykorzystywane są preparaty zawierające diklofenak (Diclac, Dicloberl, Dicloduo), ketoprofen (Ketonal, Profenid), meloksykam (Movalis, Meloxiparc) czy naproksen (Anapran, Naproxen). Z kolei miorelaksanty, które zmniejszają napięcie mięśniowe, to m.in. tolperizon (Mydocalm, Tolzurin), tyzanidyna (Tizanor, Sirdalud), baklofem (Baclofen, Lioresal) czy metokarbamol (Robaxin). W leczeniu stosuje się także leki o działaniu miejscowym w postaci maści, żeli i plastrów, np. Voltaren, Diclac Lipogel, Ketonal żel.

Leczenie często wymaga podejścia wielokierunkowego, obejmującego także fizjoterapię, masaż, ćwiczenia rozciągające oraz techniki relaksacyjne. W przypadkach opornych na leczenie stosuje się blokady, iniekcje dostawowe, a czasem interwencje chirurgiczne. Pomocne mogą być również alternatywne metody terapeutyczne jak akupunktura, terapia manualna czy kinesiotaping.

Największe trudności w leczeniu pacjentów z bólem spowodowanym zwiększonym napięciem mięśni to przede wszystkim przewlekły charakter schorzenia i tendencja do nawrotów. Problematyczne jest także zidentyfikowanie pierwotnej przyczyny wzmożonego napięcia mięśniowego, która może mieć charakter wieloczynnikowy. Dodatkowo, długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych i miorelaksantów wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, w tym uzależnienia od leków przeciwbólowych, zaburzeń żołądkowo-jelitowych czy senności przy stosowaniu miorelaksantów. Istotnym wyzwaniem jest również wypracowanie skutecznej strategii profilaktycznej, która zapobiegnie nawrotom dolegliwości.