beklometazon 17-monopropionian
Beklometazon 17-monopropionian to glikokortykosteroid stosowany głównie w terapii chorób układu oddechowego, w szczególności astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Substancja ta charakteryzuje się silnym działaniem przeciwzapalnym oraz immunosupresyjnym przy stosunkowo niewielkiej aktywności mineralokortykosteroidowej.
Mechanizm działania beklometazonu 17-monopropionianu polega na hamowaniu aktywności komórek prozapalnych oraz ograniczaniu uwalniania mediatorów zapalenia w drogach oddechowych. Po podaniu wziewnym lek działa miejscowo na błonę śluzową dróg oddechowych, co pozwala na uzyskanie efektu terapeutycznego przy zminimalizowaniu działań ogólnoustrojowych.
W praktyce klinicznej beklometazon 17-monopropionian jest dostępny przede wszystkim w postaci preparatów do inhalacji (aerozole, proszki do inhalacji), a także w preparatach donosowych stosowanych w alergicznym nieżycie nosa. Dawkowanie zależy od wskazania, nasilenia objawów oraz wieku pacjenta, przy czym zaleca się stosowanie najniższej skutecznej dawki umożliwiającej kontrolę objawów choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Formodual (200 mcg + 6 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Formodual to złożony aerozol inhalacyjny zawierający beklometazonu dipropionian (BDP) oraz formoterol, stosowany w terapii chorób układu oddechowego. Farmakokinetyka BDP charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z płuc i intensywną przemianą do aktywnego metabolitu beklometazonu 17-monopropionianu, którego biodostępność po podaniu wziewnym wynosi około 62% dawki nominalnej, a okres półtrwania eliminacji to 2,7 h. Beklometazonu dipropionian wykazuje biodostępność około 2% dawki nominalnej i krótki okres półtrwania 0,5 h. Formoterol jest wchłaniany zarówno z płuc, jak i przewodu pokarmowego, z biodostępnością liniową w zakresie dawek 12-96 μg, wiąże się z białkami osocza w 61-64%, a jego okres półtrwania po podaniu wziewnym wynosi około 10 h. Metabolizm formoterolu zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP450 (CYP2D6, CYP2C19, CYP2C9), a eliminacja odbywa się głównie z moczem (67% dawki, głównie metabolity) i kałem.
beklometazon 17-monopropionian, beklometazonu dipropionian, biodostępność płucna, cytochrom P450, działanie przeciwzapalne, enancjomer, esteraza, formoterol, inhalator DPI, inhalator MDI, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, klirens osoczowy, komora inhalacyjna, marskość wątroby, metabolit polarny, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pole pod krzywą, prolek, receptor glikokortykosteroidowy, wiązanie z albuminami, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Fostex NEXThaler (200 mcg+ 12 mcg)/dawkę inh.
Fostex NEXThaler zawiera beklometazonu dipropionian (BDP) jako prolek, który po podaniu wziewnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego metabolitu beklometazonu 17-monopropionianu (B17MP), wykazującego silne działanie przeciwzapalne. Biodostępność bezwzględna po podaniu wziewnym wynosi około 2% dla BDP i 62% dla B17MP. BDP charakteryzuje się dużym klirensem osoczowym (150 l/h) i umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (87%). Okres półtrwania eliminacyjnego wynosi 0,5 h dla BDP i 2,7 h dla B17MP. Metabolizm zachodzi głównie z udziałem esteraz w różnych tkankach, a eliminacja odbywa się głównie z kałem. Zaburzenia czynności wątroby i nerek nie powinny istotnie wpływać na farmakokinetykę BDP ze względu na szybki metabolizm i minimalne wydalanie z moczem.
beklometazon 17-monopropionian, beklometazon dipropionian, beklometazon-21-monopropionian, biodostępność, biorównoważność, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, enancjomer, esteraza, farmakodynamika, formoterol fumaran dwuwodny, inhalator ciśnieniowy, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzymy cytochromu P450, klirens osoczowy, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, profil bezpieczeństwa leku, prolek, proszek do inhalacji, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Befoair (200 mcg + 6 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Befoair, aerozol inhalacyjny zawierający beklometazonu dipropionian i formoterolu fumaranu dwuwodny, wykazuje korzystny profil farmakokinetyczny bez istotnych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych między składnikami. Po podaniu pojedynczej dawki (4 inhalacje po 100 μg beklometazonu i 6 μg formoterolu) AUC aktywnego metabolitu beklometazonu 17-monopropionianu oraz jego Cmax były odpowiednio o 35% i 19% niższe niż po podaniu samego beklometazonu dipropionianu CFC, przy jednoczesnym szybszym wchłanianiu (0,5 h vs 2 h). Formoterol wykazywał podobne Cmax po podaniu złożonym i oddzielnym, z nieznacznie większą całkowitą ekspozycją ogólnoustrojową po preparacie złożonym. Biodostępność płucna i ogólnoustrojowa obu substancji była proporcjonalna do dawki w zakresie 100 + 6 μg i 200 + 6 μg/dawkę, a stosowanie z komorą oddechową AeroChamber Plus zwiększało dostarczanie do płuc aktywnego metabolitu beklometazonu o 25% i formoterolu o 32%, przy nieznacznym zmniejszeniu ekspozycji ogólnoustrojowej.
aktywność przeciwzapalna, AUC, beklometazon 17-monopropionian, beklometazon dipropionian, biodostępność bezwzględna, biodostępność doustna, biodostępność płucna, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, enancjomer, esteraza, formoterol fumaran dwuwodny, inhalator proszkowy, inhalator z dozownikiem, interakcja farmakokinetyczna, klirens nerkowy, klirens osoczowy, marskość wątroby, metabolit polarny, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania, receptor glikokortykosteroidowy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Befoair (100 mcg + 6 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Befoair zawiera beklometazon dipropionian (100 μg) i formoterol fumaranu dwuwodnego (6 μg) w stałej dawce, wykazując specyficzne właściwości farmakokinetyczne. Po podaniu wziewnym u zdrowych ochotników, AUC aktywnego metabolitu beklometazonu 17-monopropionianu była o 35% mniejsza, a Cmax o 19% mniejsze w porównaniu do podania samego beklometazonu dipropionianu. Szybkość wchłaniania była wyższa (0,5 h vs 2 h). Maksymalne stężenie formoterolu było podobne, a całkowita ekspozycja nieznacznie większa po podaniu produktu złożonego. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych między składnikami. Stosowanie komory inhalacyjnej AeroChamber Plus zwiększało dostarczanie do płuc aktywnego metabolitu beklometazonu o 41% i formoterolu o 45%, przy jednoczesnym zmniejszeniu całkowitej ekspozycji ogólnoustrojowej na beklometazon 17-monopropionian o 10%. Depozycja płucna dawki nominalnej wynosiła średnio 31-34% u pacjentów z astmą, POChP oraz u osób zdrowych, a stężenia w osoczu były porównywalne między tymi grupami.
astma, AUC, beklometazon 17-monopropionian, beklometazon dipropionian, biodostępność, cytochrom P450, depozycja płucna, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, esteraza, farmakokinetyka, formoterol fumaran dwuwodny, inhalator MDI, klirens osoczowy, komora inhalacyjna, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, POChP, prolek, receptor glikokortykosteroidowy, wziewny kortykosteroid - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Beclocomb (100 mcg + 6 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Beclocomb zawiera beklometazonu dipropionian (kortykosteroid) oraz formoterol (długo działający β2-agonista). Farmakokinetyka obu składników została szczegółowo zbadana w różnych populacjach, w tym u zdrowych ochotników, pacjentów z astmą i POChP oraz u dzieci i młodzieży. Po podaniu wziewnym produktu złożonego, AUC i Cmax aktywnego metabolitu beklometazonu 17-monopropionianu były odpowiednio o 35% i 19% niższe niż po podaniu samego beklometazonu dipropionianu CFC, z szybszym wchłanianiem (0,5 h vs 2 h). Formoterol wykazywał podobne Cmax po podaniu złożonym i osobnym. Stosowanie spejsera AeroChamber Plus zwiększało depozycję płucną i dostarczanie obu substancji czynnych (o 41% i 45%), bez istotnego wzrostu ogólnoustrojowego narażenia. Depozycja płucna wynosiła około 31-34% dawki nominalnej w różnych grupach pacjentów. U młodzieży i dzieci stwierdzono brak biorównoważności w stosunku do podawanych osobno składników, z niższymi wartościami AUC i Cmax dla beklometazonu 17-monopropionianu, co może mieć nieznane znaczenie kliniczne przy przewlekłym stosowaniu.
badanie farmakokinetyczne, beklometazon 17-monopropionian, beklometazon dipropionian, biodostępność, ciężka marskość wątroby, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, depozycja płucna, długo działający β2-agonista, DPI, enancjomer, esteraza, formoterol, fumaran formoterolu, inhalator proszkowy, inhalator z dozownikiem, izoenzym cytochromu P450, klirens osoczowy, komora inhalacyjna, MDI, narażenie ogólnoustrojowe, O-demetylacja, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, polarny metabolit, pole pod krzywą, prolek, receptor glikokortykosteroidowy, spejser AeroChamber Plus, stabilne POChP, wziewny kortykosteroid, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Soprobec 250 mcg/dawkę odmierzoną
Beklometazonu dipropionian, będący prolekiem i głównym składnikiem aktywnym aerozolu inhalacyjnego Soprobec (250 µg/dawkę), wykazuje słabe powinowactwo do receptorów glikokortykosteroidowych, a jego działanie terapeutyczne wynika z enzymatycznej konwersji do aktywnego metabolitu beklometazonu-17-monopropionianu, który posiada silne miejscowe działanie przeciwzapalne. Po podaniu wziewnym, biodostępność bezwzględna beklometazonu dipropionianu wynosi około 2%, natomiast jego aktywnego metabolitu aż 62%. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest odpowiednio po 0,3 h dla proleku i 1 h dla metabolitu, a ekspozycja ogólnoustrojowa rośnie liniowo wraz ze wzrostem dawki. Objętość dystrybucji wynosi 20 l dla proleku i 424 l dla metabolitu, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (87%).
aktywny metabolit, beklometazon 17-monopropionian, beklometazon dipropionian, biodostępność bezwzględna, czynny metabolit, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, esteraza, inhalator z odmierzoną dawką, klirens nerkowy, klirens osoczowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, polarny metabolit, prolek, stężenie osoczowe, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Soprobec 100 mcg/dawkę odmierzoną
Beklometazon dipropionian, stosowany wziewnie w postaci aerozolu inhalacyjnego (Soprobec 100 µg/dawkę), jest prolekiem wymagającym aktywacji przez esterazy do aktywnego metabolitu beklometazonu 17-monopropionianu, który wykazuje silne miejscowe działanie przeciwzapalne. Po podaniu wziewnym, biodostępność bezwzględna wynosi około 2% dla niezmienionego proleku oraz 62% dla aktywnego metabolitu. Maksymalne stężenie w osoczu (tmax) osiągane jest odpowiednio po 0,3 godziny dla proleku i 1 godzinie dla metabolitu. Wchłanianie ogólnoustrojowe aktywnego metabolitu zachodzi zarówno w płucach (36% dawki), jak i z połkniętej części dawki (26%). Objętość dystrybucji jest umiarkowana dla proleku (20 l) i znacznie większa dla metabolitu (424 l), a wiązanie z białkami osocza wynosi około 87%.
aerozol inhalacyjny, beklometazon 17-monopropionian, beklometazon dipropionian, biodostępność bezwzględna, biodostępność wziewna, działanie przeciwzapalne, esteraza, farmakokinetyka, faza eliminacji, inhalator z odmierzoną dawką, klirens nerkowy, klirens osoczowy, metabolizm leku, narażenie ogólnoustrojowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, prolek, receptor glikokortykosteroidowy, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Soprobec 200 mcg/dawkę odmierzoną
Beklometazon dipropionian, będący prolekiem o słabym powinowactwie do receptorów glikokortykosteroidowych, po podaniu wziewnym ulega szybkiej hydrolizie do aktywnego metabolitu beklometazonu-17-monopropionianu, który wykazuje silniejsze miejscowe działanie przeciwzapalne. Biodostępność bezwzględna po inhalacji wynosi około 2% dla proleku i 62% dla metabolitu. Maksymalne stężenie w osoczu (tmax) osiągane jest odpowiednio po 0,3 godziny dla beklometazonu dipropionianu i po 1 godzinie dla metabolitu. Objętość dystrybucji wynosi 20 l dla proleku i 424 l dla metabolitu, a wiązanie z białkami osocza jest na poziomie 87%. Klirens osoczowy jest wysoki: 150 l/godzinę dla proleku i 120 l/godzinę dla metabolitu, z okresem półtrwania odpowiednio 0,5 oraz 2,7 godziny.
beklometazon 17-monopropionian, beklometazon dipropionian, beklometazon-21-monopropionian, biodostępność bezwzględna, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, esteraza, hydroliza esterazowa, klirens osoczowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, parametr farmakokinetyczny, płyn jelitowy, profil bezpieczeństwa, prolek, receptor glikokortykosteroidowy, stężenie maksymalne w osoczu, Tmax, wchłanianie ogólnoustrojowe, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby