niesteroidowy lek blokujący
Niesteroidowy lek blokujący to termin odnoszący się do grupy leków, które wywierają działanie blokujące określone mechanizmy w organizmie, nie będąc przy tym związkami steroidowymi. Najczęściej spotykane niesteroidowe leki blokujące to beta-adrenolityki (beta-blokery), alfa-adrenolityki, antagoniści kanałów wapniowych oraz leki blokujące receptory histaminowe.
Beta-adrenolityki, jak metoprolol, bisoprolol czy karwedilol, blokują receptory beta-adrenergiczne, co prowadzi do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, zwolnienia akcji serca i obniżenia ciśnienia tętniczego. Znajdują zastosowanie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu serca.
Alfa-adrenolityki (np. doksazosyna, terazosyna) blokują receptory alfa-adrenergiczne, powodując rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych i zmniejszenie oporu obwodowego. Stosowane są głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
Antagoniści kanałów wapniowych (np. amlodypina, werapamil, diltiazem) hamują napływ jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśnia sercowego, co prowadzi do ich rozkurczu. Wykorzystywane są w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej i niektórych zaburzeń rytmu serca.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Delfarma
Sugammadex Delfarma wymaga ścisłego monitorowania pacjentów po zastosowaniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ze szczególnym uwzględnieniem ryzyka nawrotu blokady, które w badaniach klinicznych występowało z częstością 0,20% przy dawkach dostosowanych do stopnia blokady. Zaleca się utrzymanie wentylacji mechanicznej do czasu pełnego przywrócenia prawidłowej czynności oddechowej, gdyż nawet po ustąpieniu blokady inne leki mogą upośledzać wydolność oddechową. Minimalne czasy odczekania przed ponownym podaniem leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe wynoszą 5 minut dla rokuronium 1,2 mg/kg mc. oraz 4 godziny dla rokuronium 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium 0,1 mg/kg mc. Sugammadex nie jest zalecany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym wymagających dializoterapii, oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza jeśli towarzyszy im koagulopatia.
antagonista witaminy K, atropina, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, czas protrombinowy, częściowa tromboplastyna po aktywacji, dabigatran, dializoterapia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek przeciwzakrzepowy, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, nawrót blokady przewodnictwa, niesteroidowy lek blokujący, niewydolność wątroby, pankuronium, pochodna kumaryny, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, rokuronium, rywaroksaban, stan obrzękowy, steroidowy lek blokujący, sukcynylocholina, wekuronium, wentylacja mechaniczna, wrodzony niedobór czynników krzepnięcia, wydolność oddechowa, zatrzymanie krążenia, związek benzyloizochinolinowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Zentiva
Sugammadex Zentiva, stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium, wymaga ścisłego monitorowania pacjentów pod kątem nawrotu blokady, który występuje z częstością około 0,20%. Wentylacja mechaniczna powinna być kontynuowana do pełnego powrotu funkcji oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady po ekstubacji konieczne jest natychmiastowe zapewnienie odpowiedniej wentylacji. Sugammadex wpływa na parametry krzepnięcia – dawka 4 mg/kg mc. wydłuża aPTT o 17% i PT (INR) o 11%, a dawka 16 mg/kg mc. odpowiednio o 22% dla obu parametrów, jednak efekty te są krótkotrwałe (do 30 minut) i nie przekładają się na istotne klinicznie powikłania krwotoczne u pacjentów stosujących rutynową profilaktykę przeciwzakrzepową. Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, INR >3,5 lub przyjmujących leki przeciwzakrzepowe, zwłaszcza przy dawce 16 mg/kg mc., ze względu na potencjalne ryzyko krwawień.
antagonista witaminy K, atropina, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, dializoterapia, ekstubacja, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, heparyna niefrakcjonowana, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek depolaryzujący, niedobór czynników krzepnięcia, niesteroidowy lek blokujący, pankuronium, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, powikłanie krwotoczne, reakcja anafilaktyczna, receptor nikotynowy, rokuronium, rywaroksaban, środek znieczulający, stan obrzękowy, steroidowy lek blokujący, sugammadeks, wekuronium, wentylacja mechaniczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Baxter
Sugammadex Baxter jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium, jednak wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności. Wentylacja mechaniczna powinna być utrzymana do powrotu spontanicznej czynności oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady po ekstubacji konieczne jest natychmiastowe zapewnienie wentylacji. Dawki niższe niż zalecane zwiększają ryzyko nawrotu blokady (0,20% przy dawkach dostosowanych). Sugammadex wpływa na parametry krzepnięcia – dawka 4 mg/kg mc. wydłuża aPTT o 17% i PT-INR o 11%, a dawka 16 mg/kg mc. odpowiednio o 22% i 22%, jednak efekt ten jest krótkotrwały (≤ 30 minut). U pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia, przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub z INR > 3,5, stosowanie sugammadeksu wymaga szczególnej ostrożności i monitorowania hemostazy. Nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, w tym dializowanych.
antagonista witaminy K, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, koagulopatia, natychmiastowe zniesienie blokady, nawrót blokady nerwowo-mięśniowej, niesteroidowy lek blokujący, niesteroidowy środek blokujący, oddział intensywnej opieki medycznej, płytkie znieczulenie, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja nadwrażliwości, rokuronium, ryzyko krwawienia, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, sugammadeks, układ krzepnięcia, wentylacja mechaniczna, zaburzenia czynności nerek, znaczna bradykardia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sugammadex Orion
Sugammadex Orion (100 mg/ml) jest stosowany do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej wywołanej rokuronium lub wekuronium, jednak wymaga ścisłego monitorowania pacjentów pod kątem nawrotu blokady, który występuje z częstością 0,20% przy dawkach dostosowanych do stopnia blokady. Wentylacja mechaniczna powinna być utrzymana do pełnego powrotu czynności oddechowej, a w przypadku nawrotu blokady konieczne jest natychmiastowe zapewnienie odpowiedniej wentylacji. Sugammadex może powodować krótkotrwałe wydłużenie czasu aPTT (do 22%) i PT/INR (do 22%) przy dawkach do 16 mg/kg mc., jednak nie wykazano klinicznie istotnego wpływu na powikłania krwotoczne przy dawce 4 mg/kg mc., nawet w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonymi niedoborami czynników krzepnięcia, koagulopatiami, INR > 3,5 lub stosujących leki przeciwzakrzepowe, zwłaszcza przy dawce 16 mg/kg mc., z koniecznością monitorowania hemostazy i parametrów krzepnięcia.
antagonista witaminy K, atropina, blokada przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, dabigatran, dializoterapia, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, koagulopatia, lek antycholinergiczny, lek depolaryzujący, lek przeciwzakrzepowy, monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, niefrakcjonowana heparyna, niesteroidowy lek blokujący, niewydolność wątroby, pankuronium, parametry krzepnięcia, płytkie znieczulenie, pochodna kumaryny, powikłanie krwotoczne, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, rokuronium, rywaroksaban, środek znieczulający, sugammadeks, sukcynylocholina, wekuronium, wrodzony niedobór czynników krzepnięcia, zatrzymanie krążenia, znaczna bradykardia, związek benzyloizochinolinowy