Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Sugammadex Zentiva

Sugammadex Zentiva (sugammadeks) wymaga zachowania szczególnych środków ostrożności podczas stosowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące potencjalnych zagrożeń oraz zaleceń dla personelu medycznego podającego ten produkt leczniczy pacjentom.¹

Monitorowanie czynności oddechowej w czasie znoszenia bloku

Zgodnie z praktyką anestezjologiczną, konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów po zabiegu operacyjnym pod kątem możliwych nieprzewidzianych zdarzeń, szczególnie nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej. Wentylacja mechaniczna powinna być bezwzględnie kontynuowana do momentu całkowitego powrotu własnej czynności oddechowej pacjenta po zniesieniu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.²

Należy pamiętać, że nawet po całkowitym ustąpieniu blokady nerwowo-mięśniowej, inne leki stosowane przed lub po operacji mogą nadal upośledzać wydolność oddechową, co może wymagać kontynuacji wentylacji mechanicznej. W przypadku ponownego wystąpienia blokady nerwowo-mięśniowej po ekstubacji, należy niezwłocznie zapewnić odpowiednią wentylację.³

Nawrót blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

W badaniach klinicznych z udziałem pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium, u których zastosowano sugammadeks w dawce zależnej od stopnia blokady nerwowo-mięśniowej, zaobserwowano nawrót blokady z częstością 0,20%. Zjawisko to wykrywano zarówno przez monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, jak i na podstawie objawów klinicznych.⁴

Stosowanie mniejszych dawek sugammadeksu niż zalecane wiąże się ze zwiększonym ryzykiem nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej po jej wstępnym zniesieniu i nie jest zalecane.⁵

Wpływ na hemostazę

Sugammadeks może wpływać na parametry krzepnięcia. W badaniach z udziałem ochotników zaobserwowano, że dawka 4 mg/kg mc. powodowała maksymalne średnie wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) o 17% oraz czasu protrombinowego (PT, INR) o 11%. Z kolei przy dawce 16 mg/kg mc. wydłużenie to wynosiło odpowiednio 22% dla aPTT i 22% dla PT (INR). Efekty te były jednak krótkotrwałe i utrzymywały się nie dłużej niż 30 minut.⁶

Analiza danych klinicznych obejmujących 3519 pacjentów oraz wyniki badania z udziałem 1184 pacjentów poddanych operacyjnemu leczeniu złamania biodra lub endoprotezoplastyce stawu biodrowego nie wykazały klinicznie istotnego wpływu sugammadeksu w dawce 4 mg/kg mc. (stosowanego samodzielnie lub w skojarzeniu z lekami przeciwzakrzepowymi) na częstość występowania okołooperacyjnych i pooperacyjnych powikłań krwotocznych.⁷

W badaniach in vitro zaobserwowano interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT i PT) z:

• antagonistami witaminy K
• heparyną niefrakcjonowaną
• heparynami drobnocząsteczkowymi
• rywaroksabanem
• dabigatranem

U pacjentów otrzymujących rutynową pooperacyjną profilaktykę przeciwzakrzepową te interakcje nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Jednakże należy zachować ostrożność przy stosowaniu sugammadeksu u pacjentów leczonych lekami przeciwzakrzepowymi z powodu wcześniej występujących lub współistniejących chorób.⁸

Pacjenci z podwyższonym ryzykiem krwawienia

Nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka krwawienia u następujących grup pacjentów:

• pacjenci z wrodzonym niedoborem czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K
• pacjenci z istniejącymi uprzednio koagulopatiami
• pacjenci przyjmujący pochodne kumaryny z INR powyżej 3,5
• pacjenci stosujący leki przeciwzakrzepowe, którzy otrzymują sugammadeks w dawce 16 mg/kg mc.

W przypadku konieczności medycznej podania sugammadeksu tym pacjentom, anestezjolog musi rozważyć, czy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko powikłań krwotocznych, biorąc pod uwagę wcześniejsze epizody krwawień w wywiadzie oraz rodzaj planowanego zabiegu. Jeśli sugammadeks zostanie podany takim pacjentom, zaleca się ścisłe monitorowanie hemostazy i parametrów krzepnięcia.⁹

Czasy odczekania do ponownego podania środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe

Po zniesieniu blokady przez sugammadeks konieczne jest zachowanie odpowiednich odstępów czasowych przed ponownym podaniem środków zwiotczających. Poniższa tabela przedstawia zalecane czasy odczekania:¹⁰

Należy zwrócić uwagę, że po ponownym podaniu rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc. w ciągu 30 minut po zastosowaniu sugammadeksu, początek działania blokady nerwowo-mięśniowej może być wydłużony do około 4 minut, a czas utrzymywania się blokady może ulec skróceniu do około 15 minut.¹¹

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zaleca się dłuższy, 24-godzinny odstęp przed ponownym podaniem rokuronium w dawce 0,6 mg/kg mc. lub wekuronium w dawce 0,1 mg/kg mc. po rutynowym zniesieniu blokady przez sugammadeks. Jeśli wymagany jest krótszy czas oczekiwania, do wywołania nowej blokady nerwowo-mięśniowej należy zastosować rokuronium w dawce 1,2 mg/kg mc.¹²

Po natychmiastowym zniesieniu blokady (po podaniu sugammadeksu w dawce 16 mg/kg mc.), w bardzo rzadkich przypadkach gdy takie postępowanie może być konieczne, zaleca się odczekanie 24 godzin przed ponownym podaniem rokuronium lub wekuronium.¹³

Jeżeli blokada nerwowo-mięśniowa jest konieczna przed upływem zalecanego czasu odczekania, należy zastosować niesteroidowy lek blokujący. Należy mieć na uwadze, że lek depolaryzujący może zacząć działać wolniej niż zazwyczaj, ponieważ znaczna część postsynaptycznych receptorów nikotynowych może być nadal wysycona przez środek blokujący.¹⁴

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się stosowania sugammadeksu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, w tym również u osób wymagających dializoterapii.¹⁵

Płytkie znieczulenie

W badaniach klinicznych, gdy blokada nerwowo-mięśniowa była znoszona w trakcie znieczulenia, czasami obserwowano oznaki płytkiego znieczulenia (poruszanie, kaszel, grymasy twarzy, ssanie rurki intubacyjnej). W przypadku konieczności zniesienia blokady nerwowo-mięśniowej w czasie trwania znieczulenia, należy rozważyć podanie dodatkowych dawek środka znieczulającego i/lub opioidu, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.¹⁶

Znaczna bradykardia

W rzadkich przypadkach obserwowano znaczną bradykardię w ciągu kilku minut po podaniu sugammadeksu w celu zniesienia blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Sporadycznie bradykardia może prowadzić do zatrzymania krążenia. Pacjenci powinni być ściśle monitorowani pod kątem zmian parametrów hemodynamicznych zarówno w trakcie blokady nerwowo-mięśniowej, jak i po jej zniesieniu. W przypadku stwierdzenia istotnej klinicznie bradykardii należy podać leki antycholinergiczne, takie jak atropina.¹⁷

Zaburzenia czynności wątroby

Sugammadeks nie jest metabolizowany ani wydalany przez wątrobę. Z tego względu nie przeprowadzono specjalnych badań u pacjentów z niewydolnością wątroby. Należy zachować dużą ostrożność przy stosowaniu produktu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Jeśli zaburzeniom czynności wątroby towarzyszy koagulopatia, należy uwzględnić informacje dotyczące wpływu sugammadeksu na hemostazę.¹⁸

Stosowanie na oddziałach intensywnej opieki medycznej

Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania sugammadeksu na oddziałach intensywnej opieki medycznej u pacjentów otrzymujących rokuronium lub wekuronium.¹⁹

Stosowanie do zniesienia bloku wywołanego przez inne środki zwiotczające

Sugammadeks nie powinien być stosowany do znoszenia blokady wywołanej przez:

• niesteroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, takie jak związki sukcynylocholiny lub benzyloizochinolinowe
• steroidowe leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe inne niż rokuronium lub wekuronium

Nie ma wystarczających danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa stosowania sugammadeksu w przypadku takich związków. Pomimo istnienia ograniczonych danych dotyczących znoszenia blokady wywołanej przez pankuronium, nie zaleca się stosowania sugammadeksu w takich sytuacjach.²⁰

Opóźnione znoszenie bloku

W niektórych stanach klinicznych można obserwować wydłużony czas powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Dotyczy to przede wszystkim schorzeń związanych ze spowolnionym przepływem krwi, takich jak:

• choroby sercowo-naczyniowe
• podeszły wiek
• stany obrzękowe (np. ciężkie zaburzenia czynności wątroby)

W takich przypadkach należy się liczyć z potrzebą dłuższego czasu do pełnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.²¹

Reakcje nadwrażliwości na produkt leczniczy

Klinicyści powinni być przygotowani na możliwość wystąpienia reakcji nadwrażliwości na sugammadeks, w tym reakcji anafilaktycznych, i powinni przedsięwziąć odpowiednie środki ostrożności.²²

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Sugammadex Zentiva zawiera 9,7 mg sodu na każdy mL roztworu, co odpowiada 0,5% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych wynoszącej 2 g.²³