Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Profil interakcji sugammadeksu opiera się na badaniach dotyczących powinowactwa wiązania między sugammadeksem a innymi produktami leczniczymi, doświadczeniach nieklinicznych, badaniach klinicznych oraz symulacjach modelowych uwzględniających farmakodynamikę leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i farmakokinetykę interakcji tych leków z sugammadeksem. Mechanizmy interakcji mogą być związane z wyparciem rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem lub z wychwytem innych leków przez sugammadeks.¹

Interakcje wpływające na skuteczność sugammadeksu (interakcje związane z wyparciem)

W przypadku podania niektórych produktów leczniczych po zastosowaniu sugammadeksu, może dojść do wyparcia rokuronium lub wekuronium z kompleksu z sugammadeksem. Konsekwencją takiego działania jest potencjalna możliwość nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, co wymaga wentylacji pacjenta. W przypadku infuzji leku wywołującego reakcję wyparcia, należy natychmiast przerwać jego podawanie. W sytuacjach, gdy istnieje ryzyko wystąpienia interakcji typu wyparcia, należy starannie monitorować pacjentów pod kątem nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego przez około 15 minut po parenteralnym podaniu innego leku w okresie 7,5 godziny od zastosowania sugammadeksu.²

Zidentyfikowano dwa leki, które mogą powodować interakcje typu wyparcia:

• Toremifen – cechuje się stosunkowo dużym powinowactwem do sugammadeksu i może osiągać wysokie stężenia w osoczu, co może prowadzić do wyparcia wekuronium lub rokuronium z kompleksu z sugammadeksem. Personel medyczny powinien być świadomy, że podanie toremifenu może wydłużyć czas powrotu stosunku T4/T1 do 0,9 u pacjentów, którzy otrzymali ten lek w dniu operacji.³
• Kwas fusydowy (podanie dożylne) – stosowanie tego leku w okresie przedoperacyjnym może nieznacznie wydłużyć czas do powrotu stosunku T4/T1 do 0,9. Nie przewiduje się jednak nawrotu blokady nerwowo-mięśniowej w fazie pooperacyjnej, ponieważ infuzja kwasu fusydowego trwa kilka godzin, a efekty w badaniach krwi są widoczne dopiero po 2-3 dniach.⁴

Interakcje wpływające na skuteczność innych leków (interakcje związane z wychwytem)

Podanie sugammadeksu może obniżyć skuteczność niektórych leków poprzez zmniejszenie ich wolnej frakcji w osoczu. W przypadku wystąpienia takiej sytuacji zaleca się rozważenie ponownego podania danego leku, zastosowanie produktu o równoważnym działaniu terapeutycznym (najlepiej z innej grupy związków chemicznych) i/lub wdrożenie odpowiednich interwencji niefarmakologicznych.⁵

Szczególnie istotna jest interakcja z hormonalnymi lekami antykoncepcyjnymi. Badania wykazały, że sugammadeks w dawce 4 mg/kg mc. może zmniejszyć ekspozycję na progestagen o 34% (AUC), co odpowiada sytuacji, gdy dobowa dawka antykoncepcyjna zostanie przyjęta z 12-godzinnym opóźnieniem. Efekt ten jest mniejszy dla estrogenów. Podanie sugammadeksu w bolusie należy traktować jako równoważne z pominięciem dobowej dawki doustnego leku antykoncepcyjnego. W przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych należy postępować zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w ulotce dotyczącymi postępowania w przypadku ominięcia dawki. Jeśli pacjentka stosuje nieodoustne metody antykoncepcji, powinna zastosować dodatkową niehormonalną metodę antykoncepcji przez 7 kolejnych dni oraz zapoznać się z zaleceniami w ulotce stosowanego preparatu.⁶

Interakcje wynikające z przedłużonego działania środków zwiotczających

Należy zwrócić szczególną uwagę na leki, które mogą nasilać blokadę nerwowo-mięśniową, gdy są stosowane w okresie pooperacyjnym, gdyż mogą one zwiększać ryzyko nawrotu blokady. Szczegółowa lista takich produktów leczniczych znajduje się w ulotkach informacyjnych dołączonych do opakowań rokuronium lub wekuronium. W przypadku zaobserwowania nawrotu blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego może być konieczne zastosowanie wentylacji mechanicznej i ponowne podanie sugammadeksu.⁷

Wpływ na badania laboratoryjne

Sugammadeks zazwyczaj nie wpływa na wyniki badań laboratoryjnych, z wyjątkiem oznaczania stężenia progesteronu w surowicy. Interferencję z tym testem obserwuje się przy stężeniu sugammadeksu w osoczu wynoszącym 100 mikrogramów/ml, co odpowiada najwyższemu stężeniu po podaniu 8 mg/kg mc. w bolusie.⁸

W badaniach klinicznych zaobserwowano również wpływ sugammadeksu na parametry krzepnięcia:

• Dawka 4 mg/kg mc. powodowała maksymalne średnie wydłużenie czasu cząstkowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) o 17% i czasu protrombinowego PT (INR) o 11%
• Dawka 16 mg/kg mc. wydłużała aPTT o 22% i PT (INR) o 22%

Te zmiany miały jednak charakter krótkotrwały (≤ 30 minut).⁹

W badaniach in vitro stwierdzono interakcje farmakodynamiczne (wydłużenie aPTT i PT) z antagonistami witaminy K, niefrakcjonowaną heparyną, heparynami drobnocząsteczkowymi, rywaroksabanem oraz dabigatranem.¹⁰

Interakcje sugammadeksu z alkoholem

Nie przeprowadzono specyficznych badań klinicznych oceniających bezpośrednie interakcje między sugammadeksem a alkoholem. Biorąc pod uwagę mechanizm działania sugammadeksu (selektywne wiązanie środków zwiotczających mięśnie szkieletowe) oraz jego właściwości farmakokinetyczne, nie przewiduje się istotnych bezpośrednich interakcji farmakodynamicznych lub farmakokinetycznych z alkoholem etylowym.

Należy jednak uwzględnić następujące aspekty dotyczące jednoczesnego stosowania sugammadeksu i alkoholu:

• Pacjenci, którzy przeszli zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym i otrzymali sugammadeks, nie powinni spożywać alkoholu w okresie pooperacyjnym zgodnie z ogólnymi zaleceniami dotyczącymi okresu rekonwalescencji po znieczuleniu
• Alkohol może nasilać działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy pozostałych leków anestetycznych lub opioidów podawanych podczas zabiegu
• Alkohol może teoretycznie wpływać na procesy regeneracji pooperacyjnej i gojenie się ran

Choć brak jest danych wskazujących na bezpośrednie interakcje, zaleca się, aby pacjenci powstrzymali się od spożywania alkoholu przez co najmniej 24 godziny po podaniu sugammadeksu i innych leków stosowanych podczas znieczulenia ogólnego.

Tabela interakcji sugammadeksu z innymi lekami

Podsumowując, sugammadeks może wchodzić w istotne klinicznie interakcje z innymi lekami poprzez dwa główne mechanizmy: wyparcie (toremifen, kwas fusydowy) oraz wychwyt (hormonalne leki antykoncepcyjne). Dodatkowo obserwuje się krótkotrwały wpływ na parametry krzepnięcia krwi. Szczególnie istotna klinicznie jest interakcja z hormonalnymi lekami antykoncepcyjnymi, która może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności i wymaga zastosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Nie stwierdzono bezpośrednich istotnych interakcji między sugammadeksem a alkoholem, jednak zaleca się unikanie spożywania alkoholu w okresie pooperacyjnym zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania po znieczuleniu ogólnym.¹¹