szczepionka Bexsero
Szczepionka Bexsero to rekombinowana szczepionka przeciwko inwazyjnej chorobie meningokokowej wywoływanej przez bakterie Neisseria meningitidis grupy B. Jest to pierwsza szczepionka opracowana z wykorzystaniem technologii odwrotnej wakcynologii (reverse vaccinology), która pozwoliła na identyfikację i produkcję antygenów powierzchniowych meningokoków.
W skład szczepionki wchodzą cztery główne komponenty: białko adhezyjne Neisseria (NHBA), białko wiążące czynnik H (fHbp), białko NadA oraz zewnątrzbłonowe pęcherzyki zawierające PorA P1.4. Dzięki takiemu składowi szczepionka zapewnia szeroką ochronę przed różnymi szczepami meningokoków grupy B, które charakteryzują się znaczną zmiennością antygenową.
Szczepionka Bexsero jest zalecana w immunoprofilaktyce niemowląt od 2. miesiąca życia, małych dzieci, młodzieży oraz osób z grup ryzyka zakażenia meningokokami grupy B. Schemat szczepienia różni się w zależności od wieku pacjenta. U niemowląt obejmuje zwykle 2-3 dawki podstawowe oraz dawkę uzupełniającą, natomiast u starszych dzieci i dorosłych wystarcza podanie 2 dawek w odstępie co najmniej miesiąca.
Skuteczność szczepionki Bexsero została potwierdzona w badaniach klinicznych, które wykazały wysoki poziom odpowiedzi immunologicznej. Najczęstsze działania niepożądane po szczepieniu obejmują reakcje miejscowe (ból, zaczerwienienie, obrzęk), gorączkę oraz drażliwość u niemowląt. W celu zmniejszenia ryzyka gorączki u małych dzieci zaleca się profilaktyczne podanie paracetamolu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Priorix –
Szczepionka Priorix, zawierająca żywe, atenuowane wirusy odry, świnki i różyczki, może być podawana jednocześnie z wieloma innymi szczepionkami inaktywowanymi i skoniugowanymi, takimi jak DTPa, dTpa, Hib, IPV, OPV, HBV, HAV, MenB, MenC, MenACWY, VZV oraz szczepionka przeciw pneumokokom, pod warunkiem podania w różne miejsca ciała. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym podaniu Priorix i szczepionki Bexsero (przeciw meningokokom grupy B), ze względu na zwiększone ryzyko gorączki, tkliwości w miejscu wstrzyknięcia, zmiany nawyków żywieniowych oraz drażliwości. W przypadku szczepionek zawierających żywe wirusy, które nie mogą być podane jednocześnie, zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 1 miesiąca. U pacjentów po podaniu ludzkiej immunoglobuliny lub transfuzji krwi szczepienie Priorix powinno być odroczone o 3 do 11 miesięcy, aby uniknąć obniżenia skuteczności szczepienia z powodu biernie nabytych przeciwciał.
anergia, anergia tuberkulinowa, doustna szczepionka przeciw polio, DTPA, fałszywie ujemny wynik, Haemophilus influenzae typu B, HAV, HBV, inaktywowana szczepionka przeciw polio, IPV, lek immunosupresyjny, ludzka immunoglobulina, neomycyna, odpowiedź immunologiczna, reakcja alergiczna, reakcja poszczepienna, szczepionka Bexsero, szczepionka Priorix, szczepionka przeciw meningokokom grupy B, szczepionka przeciw odrze śwince i różyczce, szczepionka przeciw ospie wietrznej, szczepionka przeciw pneumokokom, test tuberkulinowy, transfuzja krwi, układ immunologiczny, VZV, wirusowe zapalenie wątroby typu A, wirusowe zapalenie wątroby typu B - Leksykon chorób i schorzeń
Szczepionka menb – Etiologia i przyczyny
Szczepionka MenB (Meningococcal B) jest dedykowana profilaktyce inwazyjnej choroby meningokokowej wywoływanej przez Neisseria meningitidis serogrupy B, która jest główną przyczyną zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i posocznicy u niemowląt i małych dzieci. Szczepionka zawiera wyselekcjonowane białka powierzchniowe bakterii, co umożliwia indukcję odpowiedzi immunologicznej przeciwko większości szczepów MenB (skuteczność szacowana na 70-88% w zależności od kraju). Wprowadzenie szczepionki w Wielkiej Brytanii spowodowało 62% spadek zachorowań u dzieci, które otrzymały co najmniej 2 dawki. Szczepionka jest szczególnie zalecana u niemowląt, osób z niedoborami odporności, asplenią, a także u młodzieży i młodych dorosłych w grupach ryzyka, np. studentów akademików. Działania niepożądane obejmują ból w miejscu podania oraz częstsze występowanie gorączki, zwłaszcza u małych dzieci, co może wymagać hospitalizacji. Szczepionka nie jest żywa, nie wywołuje choroby meningokokowej i jest bezpieczna, choć dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone.
anemia sierpowata, asplenia anatomiczna, asplenia funkcjonalna, choroba autoimmunologiczna, choroba meningokokowa, ekulizumab, inwazyjna choroba meningokokowa, meningokoki grupy B, mimikra molekularna, Neisseria meningitidis, niedobór dopełniacza, niedokrwistość sierpowata, oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe, posocznica, przeciwciała, rawulizumab, rzeżączka, sepsa, serogrupy meningokoków, szczepionka Bexsero, szczepionka MenB, układ odpornościowy, wrodzony niedobór odporności, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon substancji czynnych
Kwas para-aminobenzoesowy – Interakcje
Kwas para-aminobenzoesowy (PABA) występuje w szczepionkach takich jak Priorix (6,5 ng/dawka), Boostrix Polio (<0,07 ng/dawka) oraz Infanrix-IPV w ilościach śladowych i nie wykazuje klinicznie istotnych interakcji przy jednoczesnym podawaniu z innymi szczepionkami, w tym przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, polio, WZW A i B, Haemophilus influenzae typu b oraz meningokokom. Zaleca się jednak zachowanie odstępu 3-11 miesięcy po podaniu immunoglobulin lub transfuzji krwi przed podaniem szczepionki Priorix, natomiast Boostrix Polio można podawać jednocześnie z immunoglobulinami, wykonując iniekcje w różne miejsca ciała. U pacjentów na lekach immunosupresyjnych możliwe jest osłabienie odpowiedzi immunologicznej, co wynika z działania leków, a nie PABA. Szczepionki zawierające PABA mogą powodować przejściową anergię w testach tuberkulinowych do 6 tygodni po szczepieniu, co wymaga odpowiedniego planowania diagnostyki.
antagonista kwasu foliowego, Haemophilus influenzae typu B, immunoglobulina, interakcja farmakokinetyczna, kwas foliowy, kwas para-aminobenzoesowy, lek immunosupresyjny, lek przeciwzakrzepowy, meningokoki, metotreksat, odpowiedź immunologiczna, sulfonamid, szczepionka Bexsero, szczepionka DTaP, szczepionka IPV, szczepionka przeciw odrze, szczepionka żywa atenuowana, test tuberkulinowy, wirus brodawczaka ludzkiego, wirusowe zapalenie wątroby, wytwarzanie przeciwciał - Leksykon leków
Interakcje leku – Priorix-Tetra –
Szczepionka Priorix-Tetra, zawierająca żywe, atenuowane wirusy odry, świnki, różyczki i ospy wietrznej, może być jednocześnie podawana z wieloma innymi szczepionkami, takimi jak sześciowalentne DTPa-HBV-IPV/Hib, DTPa, Hib, IPV, HBV, MenB, MenC, MenACWY oraz 10-walentna szczepionka przeciw pneumokokom, pod warunkiem aplikacji w różne miejsca ciała. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne podawanie z Bexsero (przeciw meningokokom grupy B), które wiąże się ze zwiększonym ryzykiem gorączki, tkliwości w miejscu podania, zaburzeń nawyków żywieniowych oraz drażliwości, co wymaga rozważenia podania tych szczepionek osobno. Ponadto, szczepionka może powodować przejściową anergię w testach tuberkulinowych, utrzymującą się do 6 tygodni po szczepieniu, co może skutkować fałszywie ujemnymi wynikami; testy tuberkulinowe powinny być wykonane przed lub równocześnie ze szczepieniem.
anergia, błonica, Haemophilus influenzae typu B, immunogenność, kwas acetylosalicylowy, ludzka immunoglobulina, meningokoki grupy B, meningokoki grupy C, odra, ospa wietrzna, pneumokoki, polio, przeciwciało, salicylany, świnka i różyczka, szczepionka Bexsero, szczepionka Priorix-Tetra, test tuberkulinowy, tężec i krztusiec, transfuzja krwi, wirus atenuowany, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zespół Reye’a