pokrzywka skórna

Pokrzywka skórna (urticaria) to powszechna dermatoza charakteryzująca się nagłym pojawianiem się bąbli pokrzywkowych – uniesionych, obrzękowych, różowo-czerwonych wykwitów o różnej wielkości, często otoczonych rumieniem. Zmianom skórnym zazwyczaj towarzyszy intensywny świąd. Pojedyncze bąble utrzymują się zwykle do 24 godzin, po czym ustępują bez pozostawienia śladu.

Patofizjologicznym podłożem pokrzywki jest aktywacja komórek tucznych (mastocytów) i bazofili, prowadząca do uwolnienia mediatorów zapalnych, głównie histaminy. Powoduje to rozszerzenie naczyń krwionośnych, zwiększenie ich przepuszczalności i w konsekwencji obrzęk skóry. Pokrzywkę można sklasyfikować jako ostrą (trwającą krócej niż 6 tygodni) lub przewlekłą (utrzymującą się powyżej 6 tygodni).

Przyczyny pokrzywki są bardzo zróżnicowane i obejmują: reakcje alergiczne na pokarmy, leki i jady owadów; zakażenia; czynniki fizykalne (zimno, ciepło, ucisk, wibracje, promieniowanie UV); choroby autoimmunologiczne; zaburzenia hormonalne czy stres psychiczny. W około 40-50% przypadków pokrzywki przewlekłej przyczyna pozostaje nieustalona (pokrzywka idiopatyczna).

Diagnostyka pokrzywki obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania dodatkowe ukierunkowane na identyfikację potencjalnych czynników wywołujących. Podstawą leczenia jest unikanie zidentyfikowanych czynników wyzwalających oraz farmakoterapia. Leczeniem pierwszego rzutu są przeciwhistaminowe leki drugiej generacji, w razie potrzeby można zwiększyć ich dawkę. W przypadkach opornych stosuje się omalizumab, cyklosporynę lub kortykosteroidy systemowe.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl