rekombinowany ludzki PTH
Rekombinowany ludzki PTH (parathormon) to syntetyczna wersja naturalnego ludzkiego parathormonu wytwarzana metodami inżynierii genetycznej. Dostępny jest w dwóch głównych formach terapeutycznych: jako pełna cząsteczka (PTH 1-84, np. preparat Natpara) oraz jako fragment N-końcowy (teriparatyd, PTH 1-34, np. preparat Forteo/Forsteo).
Rekombinowany ludzki PTH jest stosowany przede wszystkim w leczeniu osteoporozy o ciężkim przebiegu, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem złamań. W przeciwieństwie do innych leków przeciwosteoporotycznych (bisfosfonianów, denosumabu), które hamują resorpcję kości, PTH działa anabolicznie, stymulując tworzenie nowej tkanki kostnej poprzez aktywację osteoblastów.
Terapia rekombinowanym ludzkim PTH jest zazwyczaj ograniczona do 24 miesięcy ze względu na teoretyczne ryzyko osteosarcoma obserwowane w badaniach na gryzoniach przy długotrwałej ekspozycji. PTH 1-84 jest również stosowany w leczeniu hipoparatyroidyzmu u pacjentów, u których standardowa terapia suplementacyjna wapniem i witaminą D jest niewystarczająca.
Leczenie rekombinowanym ludzkim PTH wymaga codziennych iniekcji podskórnych. Najczęstsze działania niepożądane obejmują nudności, bóle głowy, zawroty głowy oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia. Przeciwwskazania obejmują m.in. hiperkalcemię, choroby metaboliczne kości inne niż osteoporoza, przebytą radioterapię układu kostnego oraz podwyższone ryzyko osteosarcoma.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przytarczyc – Zapobieganie i profilaktyka
Niedoczynność przytarczyc jest najczęstszym powikłaniem po całkowitej tyroidektomii, występującym w 30-60% przypadków, z podziałem na postać przejściową i trwałą (utrzymującą się powyżej 6 miesięcy). Czynniki ryzyka obejmują obustronne operacje tarczycy, autoimmunologiczne choroby tarczycy, centralną dyssekcję szyi, wole zamostkowe, niedoświadczenie chirurga oraz zaburzenia wchłaniania. Trwała niedoczynność wiąże się z zakresem dyssekcji węzłów chłonnych grupy VI, obniżeniem poziomu PTH po operacji, koniecznością dożylnej suplementacji wapnia, wyższym wiekiem i płcią żeńską. Kluczowe jest zachowanie przytarczyc in situ i ich unaczynienia, a w przypadku przypadkowego usunięcia – autotransplantacja. Przedoperacyjne przygotowanie obejmuje ocenę i suplementację wapnia, PTH oraz witaminy D, w tym podawanie alfakalcydolu, co zmniejsza ryzyko wczesnej hipokalcemii i skraca hospitalizację.
alfakalcydol, autoimmunologiczna choroba tarczycy, autotransplantacja, autotransplantacja przytarczyc, całkowita tyroidektomia, diuretyk tiazydowy, dyssekcja węzłów chłonnych, hiperkalciuria, hipokalcemia, kalcytriol, komórka macierzysta, model predykcyjny, niedoczynność przytarczyc, objawowa hipokalcemia, operacja tarczycy, pooperacyjna niedoczynność przytarczyc, poziom wapnia, rak tarczycy, rekombinowany ludzki PTH, suplementacja wapnia, witamina D, wole zamostkowe