floktafenina

Floktafenina to niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) należący do grupy pochodnych fenamowych. Jej działanie opiera się na hamowaniu aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za rozwój stanu zapalnego, bólu i gorączki.

Lek wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwgorączkowe. Stosowany jest głównie w leczeniu bólu o różnej etiologii, w tym bólu pourazowego, pooperacyjnego oraz w schorzeniach układu mięśniowo-szkieletowego. Floktafenina charakteryzuje się stosunkowo dobrą tolerancją w porównaniu do innych NLPZ, szczególnie w kontekście działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Do najczęstszych działań niepożądanych floktafeniny należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha), reakcje alergiczne oraz zaburzenia funkcji wątroby. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, chorobą wrzodową żołądka i dwunastnicy, ciężką niewydolnością wątroby lub nerek oraz u kobiet w ciąży i podczas karmienia piersią.

W praktyce klinicznej floktafenina jest obecnie rzadziej stosowana ze względu na dostępność nowszych, bezpieczniejszych leków przeciwbólowych. W niektórych krajach została wycofana z użycia ze względu na ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji nadwrażliwości, w tym wstrząsu anafilaktycznego.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol VP 5 mg

Lek Bisoprolol VP, zawierający 5 mg bisoprololu fumaranu, jest przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia bez stymulatora, zespołem chorego węzła zatokowego, bradykardią <60 uderzeń/min oraz niedociśnieniem tętniczym. Ponadto, nie powinien być stosowany u osób z ciężką astmą oskrzelową, ciężką POChP, późnym stadium miażdżycy obwodowej, zespołem Raynauda, kwasicą metaboliczną oraz nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy. Tabletki zawierają 135 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bisoprolol jest także przeciwwskazany w skojarzeniu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji kardiologicznych.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, działanie hipotensyjne, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy, miażdżyca zarostowa tętnic, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana cukrzyca, obturacyjna choroba płuc, ostra niewydolność serca, rzut serca, skurcz naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda, znieczulenie ogólne
Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Interakcje

Betaksolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko znacznego zahamowania reakcji kompensacyjnych i nasilonej bradykardii. Niezalecane są także połączenia z amiodaronem, glikozydami nasercowymi, werapamilem oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń automatyzmu, przewodzenia i kurczliwości mięśnia sercowego, a także do ciężkiej bradykardii. W przypadku fingolimodu konieczne jest monitorowanie pacjenta przez co najmniej noc. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), leków przeciwarytmicznych, baklofenu, insuliny i sulfonamidów hipoglikemizujących, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, bradykardia, czy zaburzenia rytmu serca. Alkohol może zwiększać stężenie betaksololu w surowicy i nasilać jego działanie hipotensyjne oraz maskować objawy hipoglikemii, co wymaga szczególnej ostrożności lub unikania spożycia alkoholu podczas terapii.
adrenalina, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd nasercowy, halogenowy lek znieczulający, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowy, zahamowanie zatokowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Celipres 100 100 mg

Celiprolol, beta-adrenolityk stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób sercowo-naczyniowych, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym znaczeniu klinicznym. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami kanału wapniowego typu werapamil i diltiazem, które mogą prowadzić do opóźnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania bez ścisłego monitorowania EKG. Do grupy leków o wysokim ryzyku należą również dożylne leki przeciwarytmiczne (dizopyramid, chinidyna, amiodaron), które mogą wywołać znaczne niedociśnienie i blok przedsionkowo-komorowy. Ponadto, stosowanie celiprololu z klonidyną wymaga specjalnego protokołu odstawienia, aby uniknąć nadciśnienia z odbicia. Warto podkreślić, że dostępność biologiczna celiprololu ulega zmniejszeniu w obecności pożywienia, co może wpływać na skuteczność terapii.
adrenalina, alfa-metylodopa, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, barbituranem, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chlortalidon, ciśnienie tętnicze, diltiazem, dizopyramid, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, fenotiazyna, floktafenina, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO, insulina, klonidyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek anestetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, meflokina, monitorowanie EKG, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, odruchowa tachykardia, pochodna dihydropirydyny, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, resperydyna, sotalol, tachykardia, teofilina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tyreotoksykoza, werapamil, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie rytmu serca
Leksykon substancji czynnych
Betaksolol – Przeciwwskazania stosowania

Betaksolol, kardioselektywny beta-adrenolityk o wybiórczym powinowactwie do receptorów β1-adrenergicznych, stosowany jest doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i choroby niedokrwiennej serca oraz miejscowo w postaci kropli do oczu (Betoptic 0,5%, Betoptic S, Optibetol 0,5%) w terapii jaskry i nadciśnienia ocznego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na betaksolol lub substancje pomocnicze, reakcje anafilaktyczne w wywiadzie, ciężkie choroby układu oddechowego (ciężka astma oskrzelowa, POChP, zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych), niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, bloki przedsionkowo-komorowe II i III stopnia bez stymulatora, dławicę Prinzmetala w monoterapii, zaburzenia czynności węzła zatokowo-przedsionkowego, ciężką bradykardię (<45-50 uderzeń/min), ciężkie postacie choroby Raynauda, niedociśnienie tętnicze, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy oraz kwasicę metaboliczną. Należy również unikać jednoczesnego stosowania z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji, w tym arytmii komorowych.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek betaksololu, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, cukrzyca, dławica Prinzmetala, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, działanie ogólnoustrojowe, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, jaskra, kwasica metaboliczna, lek przeciwpsychotyczny, metabolizm glukozy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność narządowa, niewyrównana niewydolność serca, POChP, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa, receptor beta1-adrenergiczny, sultopryd, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zawał serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół reaktywnej dysfunkcji dróg oddechowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol Vitabalans 10 mg

Bisoprolol Vitabalans, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z floktafeniną (ryzyko poważnych zaburzeń hemodynamicznych) oraz sultoprydem (zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca). Niezalecane są kombinacje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (np. klonidyna, metylodopa) oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, niedociśnienie, bradykardię oraz przełom nadciśnieniowy. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I i III, antagonistów wapnia typu dihydropirydyny, parasympatykomimetyków, miejscowych beta-adrenolityków, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów naparstnicy, środków znieczulających, NLPZ, pochodnych ergotaminy, beta-adrenomimetyków oraz adrenomimetyków alfa- i beta-adrenergicznych.
adrenomimetyk, amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, azotan organiczny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, ciśnienie tętnicze, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy, meflokina, nadciśnienie, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, omdlenie, parasympatykomimetyk, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, retencja wody, spowolnienie akcji serca, środek znieczulający, sultopryd, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, ujemne działanie inotropowe, werapamil, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie krążenia obwodowego, zawroty głowy
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corectin 5 5 mg

Przed rozpoczęciem terapii bisoprololem (Corectin) konieczna jest szczegółowa ocena przeciwwskazań, które wykluczają jego stosowanie. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują: nadwrażliwość na bisoprolol lub substancje pomocnicze, ostrą niewydolność serca lub epizody dekompensacji wymagające dożylnego leczenia inotropowego, wstrząs kardiogenny, zaawansowane zaburzenia przewodnictwa (blok AV II/III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy), bradykardię <50/min, niedociśnienie tętnicze z ciśnieniem skurczowym <90 mmHg. Ponadto bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową lub ciężką POChP ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli oraz u chorych z zaawansowaną chorobą naczyń obwodowych (późne stadium choroby zarostowej tętnic lub zespół Raynauda) z powodu ryzyka pogorszenia niedokrwienia kończyn.
astma oskrzelowa, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, dekompensacja niewydolności serca, floktafenina, fumaran bisoprololu, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptory beta-2-adrenergiczne, receptory beta-adrenergiczne, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Carteol LP 2%

Carteol LP 2% (karteolol chlorowodorek, 20 mg/ml) to krople do oczu o przedłużonym uwalnianiu, stosowane głównie w leczeniu jaskry. Preparat wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów stosujących inne beta-adrenolityki, gdyż może dojść do nasilenia efektów obniżających ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz działań ogólnoustrojowych. Nie zaleca się łączenia miejscowo podawanych beta-blokerów. U pacjentów z jaskrą z zamkniętym kątem konieczne jest jednoczesne stosowanie leków zwężających źrenice. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienia, suchość oczu oraz odbarwienia miękkich soczewek kontaktowych, dlatego soczewki należy zdjąć przed aplikacją i nie zakładać ich wcześniej niż po 15 minutach. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do tachyfilaksji, dlatego zaleca się coroczną ocenę skuteczności terapii. Pacjenci z chorobami rogówki powinni być leczeni ostrożnie ze względu na ryzyko suchości oczu.
acetazolamid, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorek benzalkoniowy, choroba niedokrwienna serca, choroba Raynauda, choroba rogówki, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, diltiazem, dławica piersiowa, dławica Prinzmetala, epinefryna, film łzowy, fingolimod, floktafenina, guz chromochłonny, hipoglikemia, jaskra z zamkniętym kątem przesączania, jodowy środek kontrastowy, karteolol chlorowodorek, łuszczyca, nadczynność tarczycy, niedociśnienie, nietolerancja soczewek kontaktowych, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wieńcowa, odwarstwienie naczyniówki, ozanimod, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, rogówka, skurcz oskrzeli, tachyfilaksja, tyreotoksykoza, werapamil, zabieg filtracyjny, zawał serca, zespół Raynauda, zespół suchego oka
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betaxomyl 20 mg

Betaxomyl, zawierający chlorowodorek betaksololu w dawce 20 mg (odpowiadającej 17,88 mg betaksololu), jest selektywnym beta-adrenolitykiem o wskazaniach kardiologicznych. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze (w tym laktozę jednowodną 100 mg/tabletkę), ciężkie postaci astmy oskrzelowej i POChP ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli. Lek jest również przeciwwskazany w niewyrównanej niewydolności serca, wstrząsie kardiogennym, blokach przedsionkowo-komorowych II i III stopnia (bez rozrusznika), dławicy Prinzmetala, zespole chorego węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardii poniżej 45-50/min, ciężkich postaciach choroby Raynauda, ciężkich zaburzeniach tętnic obwodowych oraz niedociśnieniu tętniczym. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, Betaxomyl, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chlorowodorek betaksololu, choroba Raynauda, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca niewyrównana, niewydolność sercowo-naczyniowa, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz naczyń wieńcowych, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenie tętnic obwodowych, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon substancji czynnych
Acebutolol – Przeciwwskazania stosowania

Acebutolol, selektywny beta-adrenolityk β1, jest przeciwwskazany w wielu stanach klinicznych, w tym w wstrząsie kardiogennym, ostrym i niewyrównanym niewydoleniu serca oraz w ciężkich zaburzeniach rytmu serca, takich jak blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia u pacjentów bez rozrusznika, zespół chorego węzła zatokowego oraz znaczna bradykardia poniżej 45-50 uderzeń na minutę. Nie zaleca się stosowania acebutololu u pacjentów z dławicą Prinzmetala, ciężkimi postaciami chorób naczyń obwodowych, objawem Raynauda, astmą oskrzelową i ciężką POChP ze względu na ryzyko nasilenia niedokrwienia obwodowego i skurczu oskrzeli. Ponadto, kwasica metaboliczna oraz nieleczony guz chromochłonny nadnerczy stanowią bezwzględne przeciwwskazania, gdyż blokada receptorów beta bez uprzedniej alfa-blokady może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu ciśnienia tętniczego. Acebutolol jest także przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na beta-adrenolityki oraz, w przypadku preparatu Acebutolol Gedeon Richter, u osób z alergią na pszenicę ze względu na zawartość skrobi pszenicznej i glutenu.
alergia na pszenicę, anafilaksja, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk selektywny, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, bradykardia, choroba tętnic obwodowych, dławica naczynioskurczowa, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na lek, niewyrównana niewydolność serca, objaw Raynauda, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebicard 5 mg

Nebiwolol, beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokady mechanizmów kompensacyjnych układu sercowo-naczyniowego przy niedociśnieniu lub wstrząsie, oraz z sultoprydem, który zwiększa ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) i antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu/diltiazemu, ze względu na nasilenie ujemnego działania inotropowego i ryzyko bloku przedsionkowo-komorowego. Leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, moksonidyna) mogą nasilać niewydolność serca i powodować ryzyko nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. W przypadku leków takich jak amiodaron, halogenowe środki wziewne, insulina, baklofen, amifostyna i meflochina, konieczna jest ostrożność ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, w tym wydłużenie odstępu QTc i nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista kanału wapniowego typu dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka nebiwololu, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, izoenzym CYP2D6, komorowe zaburzenia rytmu serca, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, lek zwiotczający, lewomepromazyna, meflochina, metabolizm nebiwololu, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia odruchowa, terapia przeciwnowotworowa, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 5 5 mg

Bisoprolol fumaranu, substancja czynna preparatu Corectin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną (ryzyko hamowania mechanizmów kompensacyjnych przy niedociśnieniu) oraz sultoprydem (zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca). Niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i bloku przedsionkowo-komorowego, a także z lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) z uwagi na możliwość wystąpienia nadciśnienia z odbicia przy nagłym odstawieniu. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie pacjentów przy jednoczesnym stosowaniu bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyn (np. felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, lekami parasympatykomimetycznymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych takich jak bradykardia, wydłużenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, czy osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.
antagoniści wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jaskra, jodowy środek kontrastujący, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, retencja sodu, ryfampicyna, rylmenidyna, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie przewodnictwa sercowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol VP 10 mg

Bisoprolol fumaran, jako selektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie bisoprololu z floktafeniną (ryzyko niedociśnienia tętniczego i wstrząsu) oraz sultoprydem (zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca). Niezalecane są także kombinacje z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, beprydyl), klonidyną oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, nadciśnienie z odbicia oraz nasilenie hipotensji. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III, pochodnymi dihydropirydyny (np. nifedipina), insuliną, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy, lekami do znieczulenia ogólnego, sympatykomimetykami, ryfampicyną oraz baklofenem, ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, nasilenia hipoglikemii, niedociśnienia tętniczego i innych powikłań elektrofizjologicznych i hemodynamicznych.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, baklofen, barbiturany, beprydyl, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, chinidyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, indukcja enzymów wątrobowych, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jodowany środek kontrastowy, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, lek cholinomimetyczny, lek hamujący syntetazę prostaglandynową, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, nifedipina, odruchowa tachykardia, ortostatyczny spadek ciśnienia, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sedacja, sultopryd, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, ujemne działanie inotropowe, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebinad 5 mg

Lek Nebinad zawierający nebiwolol (5 mg/tabletka) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 85,96 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Przeciwwskazania obejmują niewydolność wątroby, ostry stan niewydolności serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające inotropów dożylnych, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez wszczepionego rozrusznika, bradykardię (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego. Ze względu na działanie beta-adrenolityczne lek jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli w wywiadzie oraz ciężką POChP.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów alfa, blokada receptorów beta, bradykardia, działanie niepożądane, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy, metabolizm leku, nadwrażliwość na substancję czynną, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zespół chorej zatoki, zwężenie oskrzeli
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 10 10 mg

Bisoprolol, beta-adrenolityk stosowany w dawce 10 mg (Corectin 10), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak hamowanie mechanizmów kompensacyjnych przy niedociśnieniu i zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy werapamilu i diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nadciśnienia z odbicia. W przypadku antagonistów wapnia z grupy dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz leków przeciwarytmicznych klasy I i III, insuliny, glikozydów naparstnicy, NLPZ i innych wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego i maskowania objawów hipoglikemii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, felodypina, fenotiazyna, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, jodowy środek kontrastujący, klonidyna, kortykosteroid, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, orcyprenalina, pochodna ergotaminy, propafenon, przełom nadciśnieniowy, reakcja alergiczna, receptor alfa-adrenergiczny, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, tachykardia, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, zaburzenie krążenia obwodowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 5 mg

Bisoprolol fumaran, składnik leku Bisocard, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne ze względu na swoje silne działanie beta-adrenolityczne. Stosowanie bisoprololu jest przeciwwskazane z floktafeniną i sultoprydem z powodu ryzyka ciężkich działań niepożądanych, takich jak zagrażające życiu niedociśnienie tętnicze i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także łączenie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz pogorszenia funkcji serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, beta-adrenolityków miejscowych, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków, sympatykomimetyków alfa- i beta-adrenergicznych oraz insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń rytmu serca oraz maskowania objawów hipoglikemii.
adrenalina, amiodaron, amlodypina, antagoniści wapnia, barbiturany, beta-adrenolityki, beta-sympatykomimetyki, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, dihydropirydyny, dławica piersiowa, dobutamina, dyzopiramid, działanie beta-adrenolityczne, działanie chronotropowe ujemne, działanie hipoglikemizujące, ergotamina, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozydy naparstnicy, hipoglikemia, inhibitory MAO, izoprenalina, jaskra, klonidyna, leki parasympatykomimetyczne, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwarytmiczne klasy III, leki przeciwcukrzycowe, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwnadciśnieniowe, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowe leki przeciwzapalne, noradrenalina, pochodne fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, przewlekła niewydolność serca, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyki, takryna, zaburzenia krążenia obwodowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ivineb 5 mg

Lek Ivineb (nebiwolol) w dawce 5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na nebiwolol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (85,96 mg/tabletkę). Nie należy go stosować u osób z niewydolnością wątroby oraz w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardia (HR < 60/min) oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg). Ponadto, przeciwwskazaniem jest astma oskrzelowa i wywiad skurczu oskrzeli ze względu na ryzyko nasilenia skurczu oskrzeli przez blokadę receptorów beta-adrenergicznych.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przewodzenia, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, floktafenina, kwasica metaboliczna, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia rytmu serca, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebinad 5 mg

Nebiwolol, substancja czynna preparatu Nebinad 5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami kanału wapniowego typu werapamilu i diltiazemu, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, metylodopa), ze względu na nasilenie ujemnego wpływu na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, kurczliwość mięśnia sercowego oraz ryzyko niewydolności serca i nadciśnienia z odbicia. W przypadku amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu i amifostyny konieczne jest ostrożne monitorowanie pacjenta z uwagi na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie przewodzenia, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, częstość akcji serca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kinetyka digoksyny, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, lek trójpierścieniowy, lek zobojętniający, lewomepromazyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, nebiwolol, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, pochodna fenotiazyny, pojemność minutowa serca, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia odruchowa, terbinafina, tiorydazyna, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wstrząs, zaburzenie hemodynamiczne, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxolol PMCS 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność terapeutyczną oraz bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest łączenie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych w wstrząsie oraz nasilona bradykardia. Niezalecane jest także stosowanie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy, werapamilem i fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodnictwa mięśnia sercowego, a w przypadku fingolimodu wymagana jest ścisła kontrola pacjenta, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania betaksololu z halogenowymi wziewnymi lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia oraz baklofenem, insuliną i sulfonamidami hipoglikemizującymi, lidokainą oraz środkami kontrastowymi zawierającymi jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych i konieczność monitorowania parametrów klinicznych, takich jak ciśnienie tętnicze, EKG i stężenia leków w surowicy.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, dihydropirydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, hydrochinidyna, kardiomiopatia alkoholowa, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, mibefradyl, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nifedypina, propafenon, środek kontrastowy jodowy, sulfonamid hipoglikemizujący, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, węzeł zatokowo-przedsionkowy, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia przewodnictwa, zahamowanie zatokowe, zapaść krążeniowa
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lokren 20 20 mg

Lek LOKREN 20 zawiera 20 mg betaksololu chlorowodorku i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub laktozę (100 mg w tabletce), ciężką astmą oskrzelową, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, niewyrównaną niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), dławicą Prinzmetala w monoterapii, zaburzeniami czynności węzła zatokowo-przedsionkowego, bradykardią poniżej 45-50 uderzeń/min, ciężką postacią choroby Raynauda, ciężkimi zaburzeniami tętnic obwodowych, niedociśnieniem tętniczym oraz nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z reakcjami anafilaktycznymi w wywiadzie oraz kwasicą metaboliczną. Jednoczesne stosowanie LOKREN 20 z floktafeniną i sultoprydem jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko poważnych interakcji i powikłań kardiologicznych.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, betaksololu chlorowodorek, blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy I stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, bloker kanału wapniowego, bradykardia, choroba Raynauda, dławica naczynioskurczowa, dławica Prinzmetala, działanie chronotropowe ujemne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kardioselektywny beta-bloker, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek przeciwarytmiczny klasy I, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, obturacyjna choroba dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja anafilaktyczna, sultopryd, torsade de pointes, węzeł zatokowo-przedsionkowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenia tętnic obwodowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Betaxomyl 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z innymi lekami, które mogą znacząco wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie betaksololu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń hemodynamicznych i bradykardii. Niezalecane są także kombinacje z amiodaronem, werapamilem, glikozydami naparstnicy, fingolimodem oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii i hipotensji. W przypadku fingolimodu konieczne jest co najmniej całonocne monitorowanie pacjenta. Szczególną ostrożność należy zachować przy łączeniu betaksololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, baklofenem, insuliną i pochodnymi sulfonylomocznika, lekami znieczulającymi, antagonistami wapnia (beprydyl, diltiazem, mibefradyl), lidokainą oraz jodowymi środkami kontrastowymi, ze względu na ryzyko bradykardii, niedociśnienia, zaburzeń przewodzenia i zwiększonego stężenia leków w surowicy. Alkohol może nasilać działanie hipotensyjne betaksololu i zwiększać jego stężenie, co wymaga ograniczenia spożycia.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, betaksolol, bradykardia, chinidyna, cymetydyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie inotropowe, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, hydralazyna, inhibitor monoaminooksydazy, jodowy środek kontrastowy, klonidyna, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lidokaina, meflochina, mibefradyl, nadciśnienie z odbicia, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonylomocznika, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, sultopryd, tetrakozaktyd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenie automatyzmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Betaxolol Medreg 20 mg

Betaxolol Medreg w dawce 20 mg, zawierający chlorowodorek betaksololu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, a także u osób z ciężkimi postaciami astmy oskrzelowej i POChP ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują niewyrównaną niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów ze stymulatorem serca), dławicę Prinzmetala w monoterapii, zaburzenia czynności węzła zatokowo-przedsionkowego, ciężką bradykardię (<45-50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, ciężkie postaci choroby Raynauda, zaawansowane zaburzenia tętnic obwodowych, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy oraz kwasicę metaboliczną. Ponadto, stosowanie betaksololu jest przeciwwskazane w kojarzeniu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji kardiologicznych.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, chlorowodorek betaksololu, choroba Raynauda, ciężka astma oskrzelowa, ciężka bradykardia, cukrzyca, dławica Prinzmetala, dysfagia, działanie bradykardyzujące, działanie hipotensyjne, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, pheochromocytoma, POChP, reakcja anafilaktyczna, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz naczyń obwodowych, sultopryd, tachykardia, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenie tętnic obwodowych
Leksykon leków
Interakcje leku – Lokren 20 20 mg

Betaksolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak zmniejszenie reakcji kompensacyjnych i nasilona bradykardia. Niezalecane jest łączenie betaksololu z amiodaronem, glikozydami naparstnicy oraz fingolimodem, które mogą prowadzić do zaburzeń kurczliwości, automatyzmu i przewodzenia mięśnia sercowego, a także nasilenia bradykardii. Wymagana jest ostrożność przy stosowaniu halogenowych wziewnych leków znieczulających, antagonistów wapnia (beprydyl, diltiazem, werapamil), leków przeciwarytmicznych (propafenon, chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid), baklofenu, insuliny i sulfonamidów, lidokainy oraz środków kontrastujących zawierających jod, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak bradykardia, zaburzenia przewodzenia, czy maskowanie objawów hipoglikemii. Szczególnie istotne jest monitorowanie EKG i stężenia lidokainy w osoczu podczas terapii skojarzonej z betaksololem.
amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beprydyl, beta-adrenolityk, bradykardia, diltiazem, działanie depresyjne, działanie hipotensyjne, fingolimod, floktafenina, glikozyd naparstnicy, halogenowe leki znieczulające, hipoglikemia, klonidyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lek sympatykomimetyczny, lidokaina, meflochina, metabolizm leku, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, propafenon, stężenie glukozy, sulfonamid, sultopryd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, wstrząs, zaburzenia automatyzmu serca, zaburzenia kurczliwości, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie zatokowe
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisocard 2,5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko ciężkich powikłań, takich jak opóźnienie kompensacyjnych reakcji sercowo-naczyniowych i komorowe zaburzenia rytmu serca. Niezalecane jest także stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy I (chinidyna, dyzopiramid, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz nasilenie niewydolności serca. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu antagonistów wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), NLPZ, glikozydów naparstnicy, leków parasympatykomimetycznych, beta-adrenolityków stosowanych miejscowo, leków przeciwarytmicznych klasy III (amiodaron), beta-sympatykomimetyków oraz leków przeciwnadciśnieniowych i stosowanych do znieczulenia ogólnego, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, zaburzeń przewodzenia i osłabienia działania terapeutycznego.
adrenalina, alkohol etylowy, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia dihydropirydynowy, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, felodypina, fenytoina, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipotonia ortostatyczna, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, kardiomiopatia, klonidyna, lek hipoglikemizujący, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meflochina, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niedocukrzenie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, propafenon, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, rylmenidyna, sultopryd, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, takryna, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol Vitabalans 5 mg

Bisoprolol Vitabalans w dawkach 5 mg i 10 mg wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną ze względu na ryzyko ciężkich powikłań hemodynamicznych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka groźnych komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane, ale możliwe pod ścisłym nadzorem są połączenia z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami ośrodkowo działającymi przeciwnadciśnieniowo (np. klonidyna, metylodopa), oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B), ze względu na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, bradykardię, nasilenie niewydolności serca oraz przełom nadciśnieniowy. Wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie EKG oraz parametrów hemodynamicznych przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy I i III, antagonistów wapnia typu dihydropirydyny, glikozydów naparstnicy, środków znieczulających, beta-adrenomimetyków oraz innych leków wpływających na układ sercowo-naczyniowy.
adrenalina, adrenomimetyk, amifostyna, amiodaron, antagonista wapnia, azotan organiczny, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chinidyna, chromanie przestankowe, cukrzyca, dihydropirydyna, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie naczyniorozszerzające, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor acetylocholinoesterazy, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, klonidyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwnadciśnieniowy, meflokina, metylodopa, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, parasympatykomimetyk, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, powikłanie hemodynamiczne, prostaglandyna, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, reakcja sercowo-naczyniowa, retencja wody i sodu, selektywny beta-adrenolityk, środek znieczulający, sultopryd, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ sercowo-naczyniowy, werapamil i diltiazem, zaburzenie krążenia obwodowego, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sotalol Aurovitas

Stosowanie chlorowodorku sotalolu wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsades de pointes, związanej z wydłużeniem odstępu QT. Ryzyko to wzrasta przy QTc >450 ms, bradykardii <60/min, hipokaliemii, hipomagnezemii, wysokim stężeniu sotalolu w surowicy, współistniejącym stosowaniu leków wydłużających QT oraz u kobiet. Proarytmie najczęściej pojawiają się w pierwszym tygodniu terapii lub przy zwiększaniu dawki, a dawki powyżej 320 mg/dobę podwajają ryzyko ciężkich zdarzeń. U pacjentów z utrzymującą się tachykardią komorową i niewydolnością serca ryzyko torsades de pointes sięga 7%. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 80 mg z powolnym zwiększaniem oraz regularne monitorowanie EKG, zwracając uwagę na poszerzenie zespołu QRS o ≥25%, wydłużenie QT o ≥25%, PQ o ≥50% oraz QTc >480 ms. Nagłe odstawienie sotalolu u pacjentów z dusznicą bolesną jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń rytmu, zawału mięśnia sercowego i nagłego zgonu.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cukrzyca, dusznica bolesna, działanie dromotropowe, floktafenina, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, jodowy środek kontrastujący, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, łuszczyca, metadon, migotanie komór, nadczynność tarczycy, nerw błędny, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, pentamidyna, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, sparfloksacyna, tachykardia komorowa, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, znieczulenie ogólne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sotalol Aurovitas

Sotalol Aurovitas, dostępny w dawkach 40 mg, 80 mg i 160 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko proarytmii, zwłaszcza torsades de pointes, związanej z wydłużeniem odstępu QT. Ryzyko to wzrasta przy QT >450 ms, bradykardii <60/min, hipokaliemii, hipomagnezemii, podwyższonym stężeniu sotalolu (np. w niewydolności nerek), leczeniu skojarzonym z innymi lekami wydłużającymi QT oraz u kobiet. Proarytmie mogą wystąpić najczęściej w pierwszym tygodniu terapii, podczas zwiększania dawki lub po dłuższym stosowaniu. W badaniach klinicznych częstość ciężkich proarytmii przy dawkach do 320 mg była <2%, natomiast przy wyższych dawkach ryzyko wzrasta ponad dwukrotnie, szczególnie u pacjentów z tachykardią komorową i niewydolnością serca (ryzyko 7%). Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 80 mg z powolnym zwiększaniem. Monitorowanie EKG jest obligatoryjne, zwłaszcza przy poszerzeniu zespołu QRS ≥25%, wydłużeniu QT ≥25%, PQ ≥50% lub QTc >480 ms oraz nasileniu zaburzeń rytmu.
beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, dusznica bolesna, działanie dromotropowe, floktafenina, frakcja wyrzutowa lewej komory, glikozyd naparstnicy, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor MAO, jodowy środek kontrastujący, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, łuszczyca, metadon, migotanie komór, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, odstęp QTc, pentamidyna, sparfloksacyna, tachykardia komorowa, torsades de pointes, zaburzenie rytmu serca, zawał mięśnia sercowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebispes 5 mg

Nebispes, zawierający 5 mg nebiwololu (odpowiadającego 5,45 mg nebiwololu chlorowodorku), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym 85,96 mg laktozy jednowodnej na tabletkę, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Leku nie należy stosować u chorych z niewydolnością wątroby, ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardią (HR < 60/min), niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg) oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego. Nebiwolol jest również przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli, ciężką POChP, nieleczonym guzem chromochłonnym oraz kwasicą metaboliczną ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów i powikłań. Ponadto, stosowanie leku jest przeciwwskazane w połączeniu z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
alfa-adrenolityk, antagonista wapnia, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, chinidyna, diltiazem, dyzopiramid, działanie chronotropowe, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, floktafenina, guanfacyna, guz chromochłonny, hipoglikemia, klonidyna, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na nebiwolol, nebiwolol chlorowodorek, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, torsade de pointes, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Corectin 2,5 mg

Bisoprolol fumaran w dawce 2,5 mg, substancja czynna leku Corectin, jest selektywnym antagonistą receptorów beta-adrenergicznych, którego stosowanie wymaga szczegółowej oceny przeciwwskazań. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z ostrą niewydolnością serca, wstrząsem kardiogennym, blokiem przedsionkowo-komorowym II/III stopnia, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń hemodynamicznych i przewodzenia. Ponadto, Corectin nie powinien być stosowany u chorych z ciężką astmą oskrzelową i ciężką postacią POChP z uwagi na możliwość zaostrzenia skurczu oskrzeli. Przeciwwskazania obejmują także ciężką chorobę zarostową tętnic obwodowych i zespół Raynauda, gdzie bisoprolol może nasilać niedokrwienie tkanek obwodowych. W endokrynologii lek jest przeciwwskazany przy nieleczonym guzie chromochłonnym rdzenia nadnerczy oraz w kwasicy metabolicznej, gdyż może utrudniać kompensację zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic obwodowych, dławica Prinzmetala, floktafenina, guz chromochłonny, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, łuszczyca, nadwrażliwość na bisoprolol, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana cukrzyca, ostra niewydolność serca, POChP, sultopryd, terapia odczulająca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol Vitabalans 10 mg

Bisoprolol Vitabalans, dostępny w dawkach 5 mg i 10 mg, jest beta-adrenolitykiem o działaniu chronotropowym i inotropowym ujemnym, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z ostrą lub niewyrównaną niewydolnością serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, wstrząsem kardiogennym, blokami przedsionkowo-komorowymi II i III stopnia bez rozrusznika, zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem zatokowo-przedsionkowym, objawową bradykardią (<45-50 uderzeń/min) oraz objawowym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <100 mm Hg). Ponadto, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP. Należy również unikać stosowania u chorych z ciężką postacią choroby zarostowej tętnic obwodowych oraz zespołu Raynauda, a także u pacjentów z kwasicą metaboliczną i nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol hemifumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba zarostowa tętnic, działanie chronotropowe, działanie inotropowe ujemne, efekt z odbicia, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, kwasica metaboliczna, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, wstrząs kardiogenny, zaburzenia przewodnictwa, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebivor 5 mg

Nebivor, zawierający 5 mg nebiwololu (5,45 mg nebiwololu chlorowodorku), jest beta-adrenolitykiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w ostrych stanach kardiologicznych, takich jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg) oraz ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego. Ponadto, nebiwolol jest przeciwwskazany u pacjentów z chorobami układu oddechowego, takimi jak astma oskrzelowa, skurcz oskrzeli w wywiadzie oraz ciężka POChP, ze względu na ryzyko nasilenia obturacji dróg oddechowych. Niewydolność i zaburzenia czynności wątroby również stanowią przeciwwskazanie ze względu na ryzyko nieprzewidywalnych stężeń leku w osoczu. Dodatkowo, nieleczony guz chromochłonny nadnerczy i kwasica metaboliczna wykluczają stosowanie nebiwololu.
Interakcje lekowe stanowią istotny element przeciwwskazań – jednoczesne podawanie nebiwololu z floktafeniną (niesteroidowy lek przeciwzapalny) oraz sultoprydem (neuroleptyk) jest przeciwwskazane z powodu ryzyka poważnych interakcji, w tym arytmii komorowych. Lekarz powinien szczególnie zwrócić uwagę na pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, niewydolnością serca w fazie ostrej lub zdekompensowanej, chorobami wątroby, niedociśnieniem tętniczym oraz nietolerancją laktozy (tabletka zawiera 81,66 mg laktozy jednowodnej). Wskazane jest unikanie stosowania Nebivoru u pacjentów z wymienionymi przeciwwskazaniami, aby zapobiec powikłaniom hemodynamicznym, oddechowym oraz farmakokinetycznym.
arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, dysfagia, floktafenina, guz chromochłonny, hipotensja, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, lek inotropowy dodatni, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nebiwolol, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, NLPZ, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przełom nadciśnieniowy, równowaga kwasowo-zasadowa, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorej zatoki
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nedal 10 mg

Nedal, zawierający nebiwolol w dawce 10 mg, jest beta-adrenolitykiem o szerokim spektrum przeciwwskazań, których znajomość jest kluczowa dla bezpieczeństwa terapii. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nebiwolol lub składniki pomocnicze (w tym 244,3 mg laktozy na tabletkę), niewydolność wątroby, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, niewyrównaną niewydolność serca wymagającą dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez stymulatora, bradykardię <60 uderzeń/min oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli w wywiadzie, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego. Nebiwolol nie powinien być łączony z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i arytmii komorowych, w tym torsade de pointes.
antagonista wapnia, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, diltiazem, floktafenina, guz chromochłonny, kwasica metaboliczna, lek antyarytmiczny, lek inotropowy dodatni, nadwrażliwość, nebiwolol, niedobór laktazy, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, przewodnictwo przedsionkowo-komorowe, skurcz oskrzeli, sultopryd, torsade de pointes, werapamil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia krążenia obwodowego, zespół chorej zatoki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon leków
Interakcje leku – Celipres 200 200 mg

Celipres 200 (celiprolol) jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który wykazuje liczne interakcje farmakologiczne wpływające na jego skuteczność i bezpieczeństwo. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie celiprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, teofiliną, dożylnymi lekami przeciwarytmicznymi klasy I i III (dyzopiramid, chinidyna, amiodaron), inhibitorami MAO oraz floktafeniną ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, znaczne niedociśnienie czy nadciśnienie z odbicia. Szczególną ostrożność wymaga łączenie celiprololu z klonidyną, gdzie beta-adrenolityk powinien być odstawiony kilka dni przed przerwaniem klonidyny, aby uniknąć nasilenia nadciśnienia tętniczego. Ponadto, beta-adrenolityki mogą nasilać działanie hipoglikemizujące insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania terapii.
adrenalina, alfa-metylodopa, amiodaron, antagoniści wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, barbituran, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, celiprolol, celiprololu chlorowodorek, chinidyna, chlorotalidon, ciśnienie tętnicze, dostępność biologiczna, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, fenotiazyna, floktafenina, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, ibuprofen, indometacyna, inhibitor MAO, insulina, klonidyna, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, noradrenalina, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, resperydyna, sotalol, teofilina, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenia przewodzenia
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotahexal 160 160 mg

Sotalol chlorowodorek, substancja czynna preparatu SotaHEXAL, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania sotalolu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), flekainidem, amiodaronem oraz beprydylem ze względu na wysokie ryzyko wydłużenia odstępu QT i proarytmii typu torsade de pointes. Również inne leki wydłużające QT, takie jak fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, terfenadyna, astemizol, erytromycyna i.v., halofantryna, pentamidyna oraz chinolony, wymagają ostrożności i monitorowania EKG. Współistniejące stosowanie antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem) może prowadzić do addytywnego działania na przewodzenie przedsionkowo-komorowe, bradykardii i niewydolności serca, co stanowi przeciwwskazanie do ich łącznego podawania. Ponadto, leki moczopędne usuwające potas oraz inne preparaty powodujące hipokaliemię (amfoterycyna B i.v., doustne kortykosteroidy, niektóre środki przeczyszczające) zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i magnezu w surowicy.
amfoterycyna B, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, chinolon przeciwbakteryjny, doustny kortykosteroid, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipotensyjne, erytromycyna dożylna, fenotiazyna, floktafenina, glikozyd naparstnicy, guz chromochłonny, hipoglikemia, hipokaliemia, lek moczopędny usuwający potas, lek przeciwarytmiczny, lek zwiotczający, niewydolność serca, pheochromocytoma, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor beta-2 adrenergiczny, sotalol chlorowodorek, terfenadyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, wydłużenie odstępu QT, wysokosprawna chromatografia cieczowa, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoratio 5 5 mg

Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, floktafeniną, sultoprydem, antagonistami kanałów wapniowych (werapamil, diltiazem), lekami ośrodkowo działającymi obniżającymi ciśnienie, oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak nasilenie bloku przedsionkowo-komorowego, ujemne działanie inotropowe, ryzyko niedociśnienia, czy przełomu nadciśnieniowego. Warto podkreślić, że bisoprolol może nasilać działanie innych leków hipotensyjnych, co wymaga ścisłego monitorowania ciśnienia tętniczego i czynności serca.
amifostyna, amiodaron, antagonista kanałów wapniowych, baklofen, barbituran, beta-adrenolityk, beta-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, diltiazem, dobutamina, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie chronotropowe, działanie hipoglikemizujące, działanie inotropowe, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, izoprenalina, jaskra, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, lek antyarytmiczny klasy III, lek hamujący syntetazę prostaglandynową, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwnadciśnieniowy, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, pochodna pirazolonu, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor adrenergiczny, ryfampicyna, sultopryd, trójpierścieniowy lek antydepresyjny, werapamil
Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Interakcje

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Przeciwwskazane jest łączenie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania wyrównawczych reakcji sercowo-naczyniowych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka komorowych zaburzeń rytmu. Niezalecane są także połączenia z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, antagonistami wapnia typu werapamilu/diltiazemu oraz lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo, które mogą nasilać ujemne działanie inotropowe, prowadzić do ciężkiego niedociśnienia lub bloku przedsionkowo-komorowego. Ostrożność wymaga stosowanie amiodaronu, halogenowych środków wziewnych, insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, baklofenu, amifostyny oraz meflochiny, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QTc czy maskowanie objawów hipoglikemii.
aktywność alfa-adrenergiczna, amiodaron, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cymetydyna, czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie addytywne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, floktafenina, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, sultopryd, tachykardia, warfaryna
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol Vitabalans 5 mg

Bisoprolol Vitabalans, zawierający bisoprololu hemifumaran, jest selektywnym beta-adrenolitykiem, którego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w wielu stanach klinicznych ze względu na ryzyko poważnych powikłań. Do głównych przeciwwskazań należą: ostra niewydolność serca, stany niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez rozrusznika, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, objawowa bradykardia poniżej 45-50 uderzeń na minutę, objawowe niedociśnienie tętnicze z ciśnieniem skurczowym poniżej 100 mm Hg, ciężka astma oskrzelowa, ciężka POChP, ciężka choroba zarostowa tętnic obwodowych, ciężka postać zespołu Raynauda, kwasica metaboliczna oraz nieleczony guz chromochłonny nadnerczy. Wymienione stany kliniczne wiążą się z ryzykiem pogorszenia funkcji serca, nasilenia zaburzeń przewodzenia, skurczu oskrzeli, niedokrwienia tkanek oraz maskowania objawów metabolicznych, co może prowadzić do zagrożenia życia pacjenta.
Ponadto, bisoprolol nie powinien być stosowany jednocześnie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych interakcji farmakodynamicznych, w tym zaburzeń rytmu serca. W sytuacjach klinicznych takich jak cukrzyca z dużymi wahaniami glikemii, łagodne do umiarkowanych choroby obturacyjne płuc, łagodna do umiarkowanej choroba naczyń obwodowych, planowane zabiegi chirurgiczne oraz bradykardia i zaburzenia przewodzenia I stopnia, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i ścisłe monitorowanie pacjenta. Decyzja o zastosowaniu bisoprololu powinna być oparta na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważeniu alternatywnych metod leczenia. Warto podkreślić, że dawki dostępne na rynku to 5 mg i 10 mg, co należy uwzględnić przy planowaniu terapii.
astma oskrzelowa, asystolia, beta-adrenolityk selektywny, bisoprololu hemifumaran, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia objawowa, choroba zarostowa tętnic obwodowych, działanie inotropowe dodatnie, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, hipotonia, interakcja farmakodynamiczna, kwasica metaboliczna, niedociśnienie tętnicze, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, receptor alfa-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bisoprolol VP 10 mg

Bisoprolol VP w dawce 10 mg, będący beta-adrenolitykiem, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na bisoprolol lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (130 mg). Wskazania do unikania stosowania obejmują ostre stany kardiologiczne takie jak ostra niewydolność serca, dekompensacja niewydolności serca wymagająca inotropów dożylnych, wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia bez stymulatora, zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardię <60/min oraz hipotonię. Ponadto, bisoprolol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką astmą oskrzelową i ciężką POChP ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i nasilenia obturacji. Wśród innych przeciwwskazań wymienia się zaawansowaną miażdżycę zarostową tętnic obwodowych, zespół Raynauda, kwasicę metaboliczną oraz nieleczony guz chromochłonny nadnerczy, gdzie stosowanie beta-adrenolityku bez blokady receptorów alfa może prowadzić do przełomu nadciśnieniowego.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, blokada receptorów beta, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dekompensacja niewydolności serca, efekt z odbicia, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipotonia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, miażdżyca zarostowa tętnic, nadwrażliwość na lek, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor alfa, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zespół chorego węzła zatokowego, zespół Raynauda
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebispes 5 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania kompensacyjnych mechanizmów sercowo-naczyniowych oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka arytmii komorowej. Niezalecane jest łączenie z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamil i diltiazem, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi o działaniu ośrodkowym (klonidyna, moksonidyna), ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia oraz niewydolności serca. Ostrożność wymaga także kojarzenie z amiodaronem, halogenowymi środkami wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem, amifostyną oraz meflochiną, ze względu na potencjalne wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii oraz nasilenie działania hipotensyjnego.
aktywność alfa-adrenergiczna, amifostyna, amiodaron, antagonista receptora beta-adrenergicznego, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, azotan organiczny, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowe, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, insulina, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek sympatykomimetyczny, lek zobojętniający, lewomepromazyna, meflochina, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, odstęp QT, paroksetyna, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ranitydyna, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna, wstrząs
Leksykon leków
Interakcje leku – Ivineb 5 mg

Nebiwolol, substancja czynna leku Ivineb, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne z innymi lekami, które mogą wpływać na jego działanie kardiologiczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania kompensacyjnych mechanizmów sercowo-naczyniowych przy niedociśnieniu lub wstrząsie oraz z sultoprydem, co znacząco zwiększa ryzyko arytmii komorowych. Niezalecane jest także łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, a także lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna, moksonidyna, metylodopa, rylmenidyna), ze względu na potencjalne nasilenie ujemnego działania inotropowego, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ryzyko ciężkiego niedociśnienia i bloku serca. Szczególną ostrożność wymaga dożylne podanie werapamilu u pacjentów przyjmujących nebiwolol, które może prowadzić do ciężkiego niedociśnienia i bloku przedsionkowo-komorowego. Nagłe odstawienie leków ośrodkowo działających przed zakończeniem terapii nebiwololem może wywołać zjawisko „nadciśnienia z odbicia”.
amiodaron, antagonista wapnia, arytmia komorowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, chinidyna, cytochrom P450, diltiazem, dyzopiramid, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, flekainid, floktafenina, guanfacyna, hydrochinidyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja leku, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwnadciśnieniowy ośrodkowy, lidokaina, meksyletyna, metylodopa, moksonidyna, nadciśnienie z odbicia, napięcie współczulne, nebiwolol, niedociśnienie, niewydolność serca, propafenon, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, rylmenidyna, sultopryd, werapamil
Leksykon substancji czynnych
Nebiwolol – Przeciwwskazania stosowania

Nebiwolol, selektywny beta-adrenolityk, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przewlekłej niewydolności serca, jednak jego stosowanie wymaga ścisłego przestrzegania przeciwwskazań. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na nebiwolol lub substancje pomocnicze (np. laktozę w dawkach od 85,96 mg do 192,4 mg w różnych preparatach), niewydolność i zaburzenia czynności wątroby, ostrą niewydolność serca, wstrząs kardiogenny oraz epizody dekompensacji niewydolności serca wymagające dożylnego podawania leków inotropowych. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, blokiem przedsionkowo-komorowym II i III stopnia bez stymulatora, bradykardią (HR < 60/min), niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe < 90 mmHg), ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego, astmą oskrzelową, stanami skurczowymi oskrzeli oraz ciężką POChP. Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy i kwasica metaboliczna również stanowią przeciwwskazania do terapii nebiwololem.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, choroba Raynauda, cukrzyca, floktafenina, guz chromochłonny nadnerczy, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, laktoza jednowodna, łuszczyca, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, obturacja oskrzeli, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sultopryd, tyreotoksykoza, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia krążenia obwodowego, zaburzenia przewodzenia, zespół chorego węzła zatokowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Nedal 10 mg

Nebiwolol, jako beta-adrenolityk metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2D6, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Interakcje farmakodynamiczne obejmują przeciwwskazane jednoczesne stosowanie z floktafeniną (NLPZ) i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i arytmii komorowych. Niezalecane jest łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid) oraz antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, ze względu na ryzyko nasilenia ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego oraz ciężkiego niedociśnienia. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych działających ośrodkowo (klonidyna, guanfacyna), które mogą nasilać niewydolność serca i prowadzić do ryzyka nadciśnienia z odbicia po nagłym odstawieniu. Współistniejące stosowanie amiodaronu, środków do znieczulenia ogólnego, insuliny, leków przeciwcukrzycowych, baklofenu, amifostyny oraz meflochiny wymaga monitorowania ze względu na potencjalne nasilenie działań niepożądanych, takich jak wydłużenie odstępu QT, maskowanie objawów hipoglikemii czy nasilone działanie hipotensyjne.
amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antagonista wapnia typu dihydropirydyny, arytmia komorowa, baklofen, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, chlorochina, cymetydyna, digoksyna, flekainid, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, guanfacyna, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, meflochina, metylodopa, nadciśnienie z odbicia, nebiwolol, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nikardypina, paroksetyna, ranitydyna, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, środek do znieczulenia ogólnego, sultopryd, terbinafina, tiorydazyna, warfaryna
Leksykon leków
Interakcje leku – Corectin 2,5 mg

Bisoprolol fumarany, substancja czynna preparatu Corectin 2,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne z różnymi grupami leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Bezwzględnie przeciwwskazane jest łączenie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia i zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest stosowanie leków przeciwarytmicznych klasy I, antagonistów wapnia (werapamil, diltiazem) oraz leków przeciwnadciśnieniowych o działaniu ośrodkowym (klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) bez ścisłej kontroli klinicznej i monitorowania EKG, ze względu na ryzyko wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ujemnego działania inotropowego, ciężkiego niedociśnienia i nasilenia niewydolności serca. Szczególną ostrożność wymaga także jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia z grupy dihydropirydyny (felodypina, amlodypina), lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, glikozydami naparstnicy oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii, hipoglikemii oraz osłabienia działania przeciwnadciśnieniowego.
antagonista wapnia, antagonista wapnia z grupy dihydropirydyny, baklofen, beta-adrenolityk miejscowy, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, jodowy środek kontrastujący, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroid, lek adrenomimetyczny, lek beta-adrenolityczny, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, ryfampicyna, sultopryd, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny
Leksykon substancji czynnych
Acebutolol – Interakcje

Acebutolol, beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo terapii. Przeciwwskazane jest łączenie acebutololu z werapamilem oraz floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń automatyzmu serca, bradykardii i niewydolności serca. Wysokie ryzyko interakcji występuje także przy jednoczesnym stosowaniu z diltiazem, amiodaronem, flekainidem, lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. dizopiramid), fingolimodem oraz klonidyną, gdzie konieczne jest ścisłe monitorowanie EKG i stanu klinicznego pacjenta. Szczególną ostrożność wymaga także kojarzenie acebutololu z insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, ze względu na możliwość maskowania objawów hipoglikemii i konieczność dostosowania dawek leków hipoglikemizujących. Warto podkreślić, że acebutolol może nasilać działanie hipotensyjne w połączeniu z alfa-adrenolitykami, dihydropirydynami (np. nifedypiną), baklofenem oraz podczas stosowania inhalacyjnych anestetyków halogenowanych, co zwiększa ryzyko niedociśnienia i niewydolności krążenia.
agonista dopaminergiczny, alfa-adrenolityk, alkohol, amiodaron, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bradykardia, ciężka bradykardia, cyklopropan, dapoksetyna, diacetolol, digoksyna, diltiazem, dipirydamol, dizopiramid, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie inotropowo ujemne, fingolimod, flekainid, floktafenina, glibenklamid, hipoglikemia, IMAO, imipramina, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, klonidyna, kortykosteroid ogólnoustrojowy, lek hipoglikemizujący, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lek przeciwnadciśnieniowy, lewodopa, lidokaina dożylna, metabolizm wątrobowy, metyloksantyna, neuroleptyk fenotiazynowy, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność krążenia, nifedypina, NLPZ, pilokarpina, pochodna dihydropirydyny, pochodna ksantynowa, prostaglandyna rozszerzająca naczynia, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, środek kontrastujący zawierający jod, sultopryd, takryna, trichloroetylen, układ bodźcoprzewodzący serca, werapamil, zaburzenie automatyzmu
Leksykon leków
Interakcje leku – Nebivor 5 mg

Nebiwolol, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie nebiwololu z floktafeniną (NLPZ) ze względu na ryzyko blokowania wyrównawczych reakcji sercowo-naczyniowych przy niedociśnieniu lub wstrząsie oraz z sultoprydem z powodu zwiększonego ryzyka komorowych zaburzeń rytmu serca. Niezalecane jest także łączenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy I (np. chinidyna, flekainid), antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz ośrodkowymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (klonidyna, metylodopa), ze względu na ryzyko nasilonego ujemnego działania inotropowego, zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ciężkiego niedociśnienia oraz nasilenia niewydolności serca. Ostrożność wymaga także kojarzenie nebiwololu z lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron), halogenowymi środkami wziewnymi, insuliną i doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, baklofenem, amifostyną oraz meflochiną, ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych, takich jak blok przedsionkowo-komorowy, niedociśnienie, maskowanie objawów hipoglikemii czy wydłużenie odstępu QTc.
amifostyna, amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, baklofen, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupropion, chinidyna, cymetydyna, digoksyna, diltiazem, działanie hipotensyjne, flekainid, floktafenina, fluoksetyna, furosemid, glikozyd naparstnicy, halogenowy środek wziewny, hipoglikemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor CYP2D6, insulina, interakcja farmakodynamiczna, izoenzym CYP2D6, klonidyna, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpsychotyczny, lek sympatykomimetyczny, meflochina, metylodopa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, nikardypina, odstęp QTc, paroksetyna, propafenon, ranitydyna, receptor beta-adrenergiczny, sultopryd, warfaryna, werapamil, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Nebicard 5 mg

Nebicard (nebiwolol) w dawce 5 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (85,96 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ostre stany kardiologiczne, takie jak ostra niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, epizody niewyrównanej niewydolności serca wymagające dożylnego leczenia inotropowego, zespół chorej zatoki, blok serca II i III stopnia bez rozrusznika, bradykardię (<60 uderzeń/min) oraz niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe <90 mmHg). Ponadto, ze względu na działanie beta-adrenolityczne, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową, skurczem oskrzeli, ciężką POChP, nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy, kwasicą metaboliczną oraz ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego. Nebicard nie powinien być stosowany jednocześnie z floktafeniną i sultoprydem ze względu na ryzyko interakcji.
Wskazane jest ostrożne rozważenie stosowania Nebicardu u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną, niestabilną niewydolnością serca, świeżo przebytym zawałem serca, łagodnymi zaburzeniami oddechowymi, cukrzycą z tendencją do hipoglikemii, tendencją do bradykardii (bliską 60 uderzeń/min), a także łagodnymi zaburzeniami krążenia obwodowego. Dodatkowo, u osób w podeszłym wieku z wielochorobowością, z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby, objawami depresji, skłonnością do reakcji alergicznych, planujących zabieg operacyjny oraz z łuszczycą w wywiadzie, stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności lub rozważenia alternatywnych terapii. Znajomość tych przeciwwskazań i sytuacji klinicznych jest kluczowa dla bezpiecznego i skutecznego stosowania Nebicardu.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok serca, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, cukrzyca, floktafenina, hipoglikemia, kwasica metaboliczna, lek inotropowy, łuszczyca, nadwrażliwość na nebiwolol, nebiwolol, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność wątroby, niewyrównana niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pheochromocytoma, POChP, skurcz oskrzeli, sultopryd, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie krążenia obwodowego, zawał serca, zespół chorej zatoki
Leksykon substancji czynnych
Landiolol – Interakcje

Landiolol, kardioselektywny beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia (np. nifedypina, werapamil, diltiazem), które mogą zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego i niewydolności serca u pacjentów z zaburzeniami czynności serca. W przypadku jednoczesnego stosowania z lekami przeciwarytmicznymi klasy I, amiodaronem czy glikozydami naparstnicy istnieje ryzyko nadmiernego zahamowania czynności serca oraz zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co wymaga ostrożnego zwiększania dawki landiololu i ścisłego monitorowania EKG oraz parametrów hemodynamicznych. Ponadto, współpodawanie z insuliną lub doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi może maskować objawy hipoglikemii, dlatego konieczne jest monitorowanie stężenia glukozy we krwi. W trakcie znieczulenia ogólnego, zwłaszcza przy stosowaniu wziewnych środków znieczulających, suksametonium lub neostygminy, landiolol może nasilać działanie hipotensyjne i zwalniać czynność serca, co wymaga modyfikacji dawkowania i uważnej obserwacji pacjenta.
amiodaron, amisulpryd, antagonista wapnia, barbiturany, beta-adrenolityk, blokada beta-adrenergiczna, blokada nerwowo-mięśniowa, chlorek suksametonium, deksmedetomidyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, floktafenina, glikozyd naparstnicy, heparyna, hipoglikemia, inhibitor cholinesterazy, insulina, klonidyna, landiolol, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek sympatykomimetyczny, lek wypłukujący aminy katecholowe, metabolizm wątrobowy, nadciśnienie z odbicia, neostygmina, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, nifedypina, pochodna dihydropirydyny, pochodna fenotiazyny, reakcja anafilaktyczna, receptor beta-adrenergiczny, rezerpina, stężenie glukozy we krwi, suksametonium, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, wziewny środek znieczulający, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego
Leksykon leków
Interakcje leku – Sotahexal 40 40 mg

Terapia sotalolem wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia. Niezalecane jest jednoczesne stosowanie sotalolu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (chinidyna, dyzopiramid, prokainamid), flekainidem, amiodaronem i beprydylem ze względu na wysokie ryzyko wydłużenia okresu refrakcji i zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Podobnie, stosowanie sotalolu z innymi beta-adrenolitykami, antagonistami wapnia (werapamil, diltiazem) oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (fenotiazyny, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, terfenadyna, astemizol, erytromycyna dożylna, halofantryna, pentamidyna, chinolony) wymaga ostrożności lub jest przeciwwskazane ze względu na addytywne działanie proarytmiczne i ryzyko ciężkich zaburzeń przewodzenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza potasu i magnezu, podczas stosowania leków moczopędnych usuwających potas, amfoterycyny B dożylnej, kortykosteroidów i leków przeczyszczających, aby zapobiec hipokaliemii i hipomagnezemii, które zwiększają ryzyko torsade de pointes.
agonista receptora beta-2, alfa-metylodopa, amfoterycyna B, amiodaron, antagonista wapnia, astemizol, beprydyl, beta-adrenolityk, blokada nerwowo-mięśniowa, bradykardia, chinidyna, chinolon przeciwbakteryjny, chromatografia cieczowa, dyzopiramid, działanie hipoglikemizujące, erytromycyna, flekainid, floktafenina, glikozyd naparstnicy, guanetydyna, guz chromochłonny, halofantryna, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, insulina, katecholamina, klonidyna, kortykosteroid, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek zwiotczający, metanefryna, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, pentamidyna, pochodna fenotiazyny, proarytmia, prokainamid, receptor beta-2 adrenergiczny, rezerpina, sotalol, terfenadyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tubokuraryna, werapamil i diltiazem, wydłużenie odstępu QT
Leksykon leków
Interakcje leku – Bisoprolol VP 5 mg

Bisoprolol VP, jako selektywny β-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które mają kluczowe znaczenie w terapii pacjentów poddawanych politerapii. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z floktafeniną oraz sultoprydem ze względu na ryzyko poważnych powikłań hemodynamicznych i komorowych zaburzeń rytmu serca. Nie zaleca się także łączenia bisoprololu z antagonistami kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, beprydyl), klonidyną oraz inhibitorami MAO (z wyjątkiem MAO-B) z uwagi na ryzyko ujemnego wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, nadciśnienie z odbicia oraz przełom nadciśnieniowy. Warto podkreślić konieczność monitorowania EKG i ciśnienia tętniczego podczas stosowania leków przeciwarytmicznych klasy I i III, antagonistów kanału wapniowego dihydropirydynowych (np. nifedipina), leków cholinomimetycznych, insuliny, doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz glikozydów naparstnicy.
adrenalina, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, baklofen, barbiturat, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, chinidyna, diltiazem, doustny lek przeciwcukrzycowy, dyzopiramid, działanie inotropowe, floktafenina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, insulina, jodowany środek kontrastowy, klonidyna, komorowe zaburzenia rytmu, kortykosteroid, lek cholinomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek sympatykomimetyczny, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, nifedipina, pochodna dihydropirydyny, pochodna ergotaminy, pochodna fenotiazyny, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, ryfampicyna, sultopryd, syntetaza prostaglandynowa, takryna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, werapamil, znieczulenie ogólne