inhibitor fibrynolizy

Inhibitory fibrynolizy to związki hamujące proces rozpuszczania skrzepów krwi, czyli fibrynolizę. Do najważniejszych inhibitorów fibrynolizy należą kwas traneksamowy (TXA), kwas ε-aminokapronowy (EACA) oraz aprotynina. Działają one poprzez blokowanie przekształcania plazminogenu w plazminę lub bezpośrednie hamowanie aktywności plazminy.

Mechanizm działania inhibitorów fibrynolizy polega głównie na blokowaniu miejsc wiązania lizyny w plazminogenie/plazminie, co uniemożliwia ich przyłączanie do fibryny i hamuje proces rozpuszczania skrzepu. Kwas traneksamowy jest około 10 razy silniejszy od kwasu ε-aminokapronowego i wykazuje dłuższy okres półtrwania.

Zastosowanie kliniczne inhibitorów fibrynolizy obejmuje kontrolę krwawień w różnych sytuacjach klinicznych, takich jak: urazy (zwłaszcza w ramach protokołu CRASH-2), krwotoki poporodowe, zabiegi chirurgiczne (kardiochirurgia, ortopedia), krwawienia z przewodu pokarmowego oraz leczenie wrodzonych i nabytych zaburzeń krzepnięcia. Mogą być również stosowane miejscowo w stomatologii i laryngologii.

Przeciwwskazania do stosowania inhibitorów fibrynolizy obejmują stany zakrzepowo-zatorowe, niewydolność nerek (konieczna modyfikacja dawki) oraz krwawienie z górnych dróg moczowych (ryzyko tworzenia skrzepów blokujących drogi moczowe). Potencjalne działania niepożądane to powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcje alergiczne oraz objawy żołądkowo-jelitowe.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl