ból w stwardnieniu rozsianym

Ból stanowi częsty objaw u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (SM), dotykając od 29% do nawet 86% chorych. Występowanie bólu istotnie wpływa na jakość życia pacjentów z SM, potęgując zmęczenie, zaburzenia snu oraz przyczyniając się do rozwoju depresji i lęku.

W SM wyróżnia się różne rodzaje bólu: neuropatyczny (związany z uszkodzeniem układu nerwowego), nocyceptywny (wynikający z uszkodzenia tkanek) oraz mieszany. Ból neuropatyczny może manifestować się jako neuralgia nerwu trójdzielnego, objaw Lhermitte’a (uczucie przepływu prądu wzdłuż kręgosłupa przy zginaniu szyi) czy dyzestezje kończyn. Ból nocyceptywny często obejmuje dolegliwości mięśniowo-szkieletowe, bóle pleców i spastyczność.

Leczenie bólu w SM wymaga podejścia wielokierunkowego. W terapii bólu neuropatycznego stosuje się leki przeciwpadaczkowe (gabapentyna, pregabalina), przeciwdepresyjne (amitryptylina, duloksetyna) oraz kannabinoidy. W przypadku bólu nocyceptywnego skuteczne są NLPZ, paracetamol, a także fizjoterapia i terapia zajęciowa. W leczeniu spastyczności pomocne są baklofen, tyzanidyna oraz lokalne iniekcje toksyny botulinowej.

Istotną rolę w kompleksowym podejściu do bólu w SM odgrywają również metody niefarmakologiczne, takie jak rehabilitacja, aktywność fizyczna, psychoterapia, techniki relaksacyjne i akupunktura. Regularna ocena natężenia bólu oraz jego wpływu na funkcjonowanie pacjenta pozwala na optymalizację leczenia i poprawę jakości życia chorych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl