rak przewodowy inwazyjny

Rak przewodowy inwazyjny (ang. invasive ductal carcinoma, IDC) to najczęściej występujący typ raka piersi, stanowiący około 70-80% wszystkich przypadków nowotworów złośliwych gruczołu sutkowego. Rozwija się on z komórek nabłonkowych przewodów mlecznych i charakteryzuje się zdolnością do naciekania otaczających tkanek oraz tworzenia przerzutów odległych.

Diagnostyka raka przewodowego inwazyjnego opiera się na badaniach obrazowych (mammografia, USG, MRI) oraz weryfikacji histopatologicznej materiału pobranego podczas biopsji. W ocenie histopatologicznej określa się stopień złośliwości (G1-G3), status receptorów estrogenowych (ER), progesteronowych (PR), obecność receptora HER2 oraz indeks proliferacyjny Ki-67, co ma kluczowe znaczenie dla wyboru optymalnej strategii terapeutycznej.

Leczenie raka przewodowego inwazyjnego jest multimodalne i może obejmować zabieg chirurgiczny (lumpektomia lub mastektomia z procedurą węzła wartowniczego lub limfadenektomią pachową), radioterapię, chemioterapię, hormonoterapię oraz leczenie celowane (np. trastuzumab w przypadkach HER2-dodatnich). Wybór metody leczenia zależy od stadium zaawansowania nowotworu, jego charakterystyki biologicznej oraz stanu ogólnego pacjentki.

Rokowanie w raku przewodowym inwazyjnym jest zróżnicowane i zależy od szeregu czynników, w tym wielkości guza, zajęcia węzłów chłonnych, stopnia złośliwości histologicznej, statusu receptorów oraz wieku pacjentki. Wczesne wykrycie i rozpoczęcie leczenia znacząco poprawia szanse na wyleczenie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl