węzły chłonne pachowe
Węzły chłonne pachowe stanowią istotną część układu limfatycznego, znajdując się w dole pachowym. Anatomicznie dzielą się na pięć głównych grup: szczytowe (apikalne), centralne, przednie (pektoralne), tylne (subskapsularne) oraz boczne (humeralne). Są one odpowiedzialne za drenaż limfatyczny kończyny górnej, bocznej części klatki piersiowej oraz piersi.
W diagnostyce medycznej węzły chłonne pachowe mają szczególne znaczenie w kontekście oceny stopnia zaawansowania nowotworów, zwłaszcza raka piersi. Biopsja węzła wartowniczego oraz limfadenektomia pachowa są procedurami stosowanymi w celu określenia rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych drogą limfatyczną. Powiększone węzły pachowe mogą wskazywać na procesy zapalne, infekcyjne lub nowotworowe.
Badanie węzłów chłonnych pachowych obejmuje palpację podczas badania fizykalnego oraz obrazowanie za pomocą ultrasonografii, mammografii, tomografii komputerowej czy rezonansu magnetycznego. Cechy sugerujące proces patologiczny to powiększenie powyżej 10 mm, zatarcie struktury wnęki, zaokrąglenie kształtu oraz niejednorodna echogeniczność w badaniu USG.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi u mężczyzn – Diagnostyka i diagnoza
Rak piersi u mężczyzn (MBC) stanowi mniej niż 1% wszystkich przypadków raka piersi, z około 2800 diagnozami rocznie w USA. Diagnostyka rozpoczyna się od szczegółowego wywiadu i badania fizykalnego, ze zwróceniem uwagi na czynniki ryzyka, takie jak historia rodzinna raka piersi/jajnika oraz mutacje BRCA1/2. Badanie kliniczne obejmuje ocenę guzków, zmian skórnych, brodawki sutkowej oraz węzłów chłonnych pachowych. Podstawowymi badaniami obrazowymi są mammografia (czułość ~92%, swoistość ~90%), USG piersi (szczególnie u mężczyzn <25 r.ż.) oraz MRI jako badanie uzupełniające. Biopsja gruboigłowa (CNB) jest preferowaną metodą potwierdzenia rozpoznania, umożliwiającą ocenę architektury tkanki i ewentualnego nacieku. Biopsja węzłów chłonnych, zwłaszcza węzła wartowniczego, pozwala na ocenę rozsiewu nowotworu.
badanie fizykalne, badanie genetyczne, badanie kliniczne piersi, badanie obrazowe, badanie ultrasonograficzne, biopsja aspiracyjna cienkoigłowa, biopsja chirurgiczna, biopsja gruboigłowa, biopsja piersi, biopsja węzła wartowniczego, biopsja węzłów chłonnych, brodawka sutkowa, ginekomastia, guzek piersi, mammografia diagnostyczna, mutacja genu BRCA, potrójnie ujemny rak piersi, pozytonowa tomografia emisyjna, przerzut odległy, rak in situ, rak piersi u mężczyzn, receptor estrogenowy, receptor HER2, receptor hormonalny, receptor progesteronowy, rezonans magnetyczny piersi, samobadanie piersi, scyntygrafia kości, status HER2, system TNM, tomografia komputerowa, węzły chłonne pachowe, wskaźnik Ki-67 - Leksykon chorób i schorzeń
Podejrzane guzy piersi – Objawy
Podejrzane guzy piersi, choć w około 80% przypadków są łagodne, wymagają dokładnej diagnostyki ze względu na ryzyko raka piersi, szczególnie u kobiet w wieku reprodukcyjnym. Charakterystyczne cechy łagodnych guzów to miękka, elastyczna konsystencja, dobrze odgraniczone i ruchome pod palcami, często bolesne i zmienne w cyklu miesiączkowym (np. torbiele, włókniakogruczolaki). Z kolei guzy podejrzane o złośliwość są twarde, nieregularne, słabo odgraniczone, mało ruchome, zwykle niebolesne i niezmienne w cyklu, z tendencją do powiększania się. Lokalizacja raka piersi najczęściej obejmuje górno-zewnętrzną ćwiartkę piersi (około 50% przypadków). Dodatkowe objawy alarmowe to zmiany skórne (np. „skórka pomarańczowa”, wciągnięcie skóry), zmiany brodawki sutkowej (np. krwista wydzielina, inwersja), powiększenie węzłów chłonnych pachowych lub obojczykowych oraz obrzęk ramienia. Pięcioletnia przeżywalność raka piersi wykrytego we wczesnym stadium wynosi około 96%, natomiast w przypadku zajęcia węzłów chłonnych spada do 73% lub mniej.
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi zapalny – Objawy
Zapalny rak piersi (IBC) to rzadki, ale wysoce agresywny nowotwór stanowiący 1-5% wszystkich przypadków raka piersi, charakteryzujący się szybkim zajęciem naczyń limfatycznych skóry piersi przez komórki nowotworowe. Klinicznie manifestuje się nagłym zaczerwienieniem obejmującym co najmniej jedną trzecią piersi, obrzękiem, skórką pomarańczową (peau d’orange), ociepleniem oraz zmianami w obrębie brodawki sutkowej (inwersja, spłaszczenie, zmiana zabarwienia). Typowe jest również powiększenie węzłów chłonnych pachowych i nadobojczykowych. Objawy rozwijają się gwałtownie, zwykle w ciągu 3-6 miesięcy, co odróżnia IBC od innych postaci raka piersi. Diagnostyka wymaga różnicowania z mastitis, zwłaszcza w kontekście braku odpowiedzi na antybiotykoterapię. Rozpoznanie opiera się na kryteriach klinicznych, obrazowych (mammografia, USG, MRI) oraz histopatologicznych, potwierdzających obecność inwazyjnego raka piersi.
biopsja gruboigłowa, biopsja skóry, ból piersi, chemioterapia neoadjuwantowa, hipertermia miejscowa, inwersja brodawki sutkowej, komórki nowotworowe, mammografia, mutacja genu p53, naczynia limfatyczne, obrzęk piersi, przerzuty, przerzuty do węzłów chłonnych, przerzuty odległe, rak potrójnie ujemny, receptor HER2, receptory estrogenowe, receptory progesteronowe, rezonans magnetyczny, rumień skóry, skórka pomarańczowa, stadium zaawansowania raka, ultrasonografia, węzły chłonne nadobojczykowe, węzły chłonne pachowe, wskaźnik przeżycia, zajęcie naczyń limfatycznych, zapalenie piersi, zapalny rak piersi - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi – Diagnostyka i diagnoza
Rak piersi jest jednym z najczęściej diagnozowanych nowotworów złośliwych u kobiet, a wczesne wykrycie znacząco poprawia rokowanie – 99% pacjentek z wczesnym stadium przeżywa 5 lat po diagnozie. Diagnostyka obejmuje badania przesiewowe, takie jak samobadanie piersi, badanie kliniczne oraz mammografię wykonywaną co 2 lata u kobiet w wieku 40-74 lat, zgodnie z zaleceniami USPSTF z 2023 roku. W diagnostyce obrazowej stosuje się mammografię (przesiewową i diagnostyczną), ultrasonografię (USG), rezonans magnetyczny (MRI) z kontrastem oraz zaawansowane techniki jak tomosynteza 3D, PET-CT, scyntygrafię piersi i elastografię MRI. Biopsja (cienkoigłowa, gruboigłowa, chirurgiczna) pozostaje złotym standardem potwierdzenia rozpoznania. System TNM AJCC służy do oceny zaawansowania choroby, a badania receptorów hormonalnych (ER, PR) i HER2 oraz testy molekularne (np. Oncotype DX) umożliwiają personalizację terapii.
antygen karcinoembrionalny, badanie immunohistochemiczne, badanie kliniczne piersi, badanie obrazowe, badanie PET-CT, badanie przesiewowe, badanie skriningowe, białko HER2, biopsja chirurgiczna, biopsja cienkoigłowa, biopsja gruboigłowa, biopsja piersi, biopsja węzła wartowniczego, chemioterapia, gęsta tkanka piersiowa, hybrydyzacja in situ, immunoterapia, inwazyjny rak zrazikowy, lumpektomia, mammografia, mammografia 3D, mammografia diagnostyczna, mammografia przesiewowa, marker nowotworowy, mastektomia, mikrozwapnienie, morfologia krwi, mutacja genu BRCA, nowotwór złośliwy, obrazowanie dyfuzyjne, pozytonowa tomografia emisyjna, przerzut nowotworowy, radioterapia, rak in situ, rak piersi, receptor estrogenowy, receptor hormonalny, receptor progesteronowy, rezonans magnetyczny piersi, samobadanie piersi, system TNM, sztuczna inteligencja w diagnostyce, terapia celowana, terapia hormonalna, test Oncotype DX, tomosynteza cyfrowa, ultrasonografia piersi, węzły chłonne pachowe - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi u mężczyzn – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak piersi u mężczyzn stanowi mniej niż 1% wszystkich przypadków raka piersi, z około 2800 nowymi rozpoznaniami rocznie w USA, najczęściej diagnozowany jest w wieku 60-70 lat (średnia 67 lat). Ponad 90% guzów wykazuje ekspresję receptorów estrogenowych i/lub progesteronowych (HR+), co determinuje kluczową rolę hormonoterapii, głównie tamoksyfenu przez 5-10 lat. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, mammografię lub USG (w zależności od wieku), biopsję gruboigłową oraz ocenę receptorów hormonalnych i HER2. Leczenie chirurgiczne najczęściej polega na mastektomii radykalnej z limfadenektomią pachową, rzadziej lumpektomii z radioterapią. Chemioterapia i terapie celowane (w tym anty-HER2) stosowane są analogicznie jak u kobiet. Radioterapia pooperacyjna zmniejsza ryzyko nawrotów i poprawia przeżycie, szczególnie po lumpektomii lub w przypadku zajęcia węzłów chłonnych.
agonista GnRH, biopsja gruboigłowa, biopsja węzła wartowniczego, chemioterapia, cyklofosfamid, docetaksel, działanie niepożądane, ekspresja PD-L1, guzek piersi, hormonoterapia, immunoterapia, inhibitor aromatazy, inwersja brodawki sutkowej, leczenie adjuwantowe, leczenie neoadjuwantowe, limfadenektomia pachowa, lumpektomia, mammografia, mastektomia, mastektomia radykalna, mutacja PIK3CA, nawrót choroby, nowotwór hormonozależny, objaw skórki pomarańczowej, pertuzumab, radioterapia, rak piersi u mężczyzn, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, samobadanie piersi, status HER2, tamoksyfen, terapia anty-HER2, tkanka gruczołowa piersi, trastuzumab, ultrasonografia piersi, węzły chłonne pachowe, wskaźnik śmiertelności, wyciek z brodawki, zespół multidyscyplinarny - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi u mężczyzn – Objawy
Rak piersi u mężczyzn stanowi mniej niż 1% wszystkich przypadków raka piersi i najczęściej diagnozowany jest u pacjentów w wieku 60-70 lat. Wczesne objawy obejmują bezbolesny, twardy guzek za brodawką sutkową, zmiany w brodawce (inwersja, wydzielina, zaczerwienienie, łuszczenie) oraz zmiany skórne takie jak „skórka pomarańczowa” czy owrzodzenia. Zaawansowanie choroby ocenia się według systemu TNM, gdzie stadium 0 to rak in situ (około 10% przypadków), a stadium IV oznacza obecność przerzutów do odległych narządów. W porównaniu do kobiet, u mężczyzn rak szybciej przylega do skóry i ściany klatki piersiowej ze względu na mniejszą ilość tkanki piersiowej, a objawy dotyczące brodawki pojawiają się wcześniej. Typ histologiczny najczęściej to inwazyjny rak przewodowy (IDC, ~80%), z wysokim odsetkiem receptorów estrogenowych (ER+ w ~90%) i progesteronowych (PR+), natomiast nadekspresja HER2 jest rzadsza.
asymetria piersi, badanie histopatologiczne, brodawka sutkowa, chemioterapia, DCIS, guzek tkanki piersiowej, inwazyjny rak przewodowy, inwazyjny rak zrazikowy, inwersja brodawki sutkowej, klasyfikacja TNM, krwista wydzielina, marskość wątroby, mastektomia, mutacja BRCA, mutacja genetyczna, owrzodzenie skóry, potrójnie ujemny rak piersi, radioterapia, rak in situ, receptor estrogenowy, receptor HER2, receptor progesteronowy, skórka pomarańczowa, tamoksyfen, terapia hormonalna, tkliwość piersi, węzły chłonne nadobojczykowe, węzły chłonne pachowe, wydzielina z brodawki, zapalny rak piersi - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pageta brodawki sutkowej – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Choroba Pageta brodawki sutkowej to rzadki nowotwór piersi, stanowiący 1-4% przypadków raka piersi, charakteryzujący się zmianami skórnymi brodawki i otoczki, często mylonymi z egzemą. W 80-90% przypadków współistnieje z podskórnym rakiem przewodowym in situ (DCIS) lub inwazyjnym rakiem piersi. Diagnostyka opiera się na badaniu fizykalnym i biopsji skóry brodawki (punch lub kliniczna), gdyż mammografia jest prawidłowa u około 50% pacjentek. Po potwierdzeniu diagnozy konieczne jest wykonanie badań obrazowych (mammografia, USG, MRI) w celu oceny zaawansowania nowotworu. Leczenie polega głównie na chirurgii – mastektomii lub chirurgii oszczędzającej pierś z usunięciem brodawki i otoczki, często uzupełnianej radioterapią. W przypadku inwazyjnego raka piersi zalecana jest biopsja węzła wartowniczego pachowego (SLNB) z ewentualną limfadenektomią. Chemioterapia, hormonoterapia i terapia celowana (np. trastuzumab przy HER2+) stosowane są w zależności od charakterystyki guza i stopnia zaawansowania.
badanie fizykalne, biopsja klinowa, biopsja skóry, biopsja węzła wartowniczego, brodawka sutkowa, chemioterapia, chirurgia oszczędzająca pierś, choroba Pageta, egzema, hormonoterapia, inwazyjny rak piersi, komórki Pageta, leczenie neoadjuwantowe, limfadenektomia pachowa, limfedem, lumpektomia, łuszczyca, mammografia, mastektomia, nadekspresja receptora HER2, obrzęk limfatyczny, radioterapia, rak piersi, rak przewodowy in situ, rekonstrukcja piersi, rezonans magnetyczny piersi, terapia celowana, trastuzumab, węzły chłonne pachowe - Leksykon chorób i schorzeń
Inwazyjny rak zrazikowy – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Inwazyjny rak zrazikowy (ILC) stanowi 10-15% wszystkich inwazyjnych raków piersi i charakteryzuje się powolnym wzrostem oraz trudnościami diagnostycznymi ze względu na liniowy wzorzec rozrostu. Pięcioletni względny wskaźnik przeżycia dla ILC wynosi 88,6%, a dziesięcioletni 73,6%, z wyraźnym zróżnicowaniem w zależności od stadium choroby: zlokalizowane (ponad 99%), regionalne (87%) i odległe (32%). Rokowanie jest gorsze u pacjentek w wieku ≤35 lat oraz ≥70 lat, a także zależy od podtypów receptorów hormonalnych ER/PR. Raki HR+ wykazują niższe ryzyko nawrotów w pierwszych 5 latach, ale wyższe po 10 latach. Mutacje w genach ERBB2, ERBB3, TP53, AKT1 i ROS1 korelują z gorszym rokowaniem i opornością na terapię hormonalną. Nawrót ILC może wystąpić nawet po wielu latach, z predylekcją do przerzutów do wątroby, płuc, kości oraz narządów przewodu pokarmowego i ginekologicznych.
algorytm Random Forest, chemioterapia adiuwantowa, cykl komórkowy, HER2/neu, inwazyjny rak zrazikowy, MammaPrint, nawrót choroby, przerzut do kości, przerzut do węzłów chłonnych, przewód pokarmowy, rak piersi, rak przewodowy, receptor estrogenowy, receptor progesteronowy, ścieżka molekularna, stopień złośliwości nowotworu, sygnatura genowa, sygnatura molekularna, terapia hormonalna, węzły chłonne pachowe, wrodzony układ odpornościowy, wskaźnik przeżycia - Leksykon chorób i schorzeń
Obrzęk limfatyczny – Zapobieganie i profilaktyka
Obrzęk limfatyczny, będący wynikiem przekroczenia zdolności transportowej układu limfatycznego, najczęściej występuje jako powikłanie leczenia raka piersi oraz innych nowotworów litych. Leczenie ma charakter paliatywny, a profilaktyka i wczesne wykrywanie są kluczowe dla minimalizacji ryzyka progresji. Zalecenia profilaktyczne obejmują kompleksową pielęgnację skóry (utrzymanie nawilżenia, dezynfekcja ran, unikanie urazów), zapobieganie zastojom limfy (unikanie ciasnej odzieży, uniesienie kończyny powyżej poziomu serca, unikanie pomiarów ciśnienia i iniekcji w dotkniętej kończynie) oraz utrzymanie prawidłowej masy ciała i regularną aktywność fizyczną, preferując ćwiczenia o niskim wpływie na stawy, takie jak chodzenie, pływanie czy jazda na rowerze. Ekspozycja na temperatury powyżej 38,9°C oraz ekstremalne zimno powinna być ograniczona, a podczas podróży lotniczych zaleca się noszenie odzieży uciskowej i aktywność ruchową, choć nowsze badania sugerują, że odzież uciskowa nie jest konieczna u pacjentów bez objawów obrzęku.
antybiotykoterapia profilaktyczna, bandażowanie uciskowe, bioimpedancja spektroskopowa, cellulitis, edukacja pacjenta, fenoksymetylopenicylina, filtr przeciwsłoneczny, infekcja skóry, kompleksowa terapia przeciwzastoinowa, mikrochirurgia limfatyczna, nowotwór lity, obrzęk limfatyczny, odzież uciskowa, otyłość, płyn śródmiąższowy, podologia, ręczny drenaż limfatyczny, układ limfatyczny, węzły chłonne pachowe, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon chorób i schorzeń
Choroba pageta sutka – Epidemiologia
Choroba Pageta sutka to rzadki nowotwór piersi, stanowiący 1-4% wszystkich przypadków raka piersi, najczęściej diagnozowany u kobiet w średnim wieku (około 57 lat). W 85-100% przypadków współistnieje z rakiem przewodowym in situ (DCIS) lub inwazyjnym rakiem przewodowym, co wpływa na rokowanie. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, mammografii (niezbyt czułej, wykazującej zmiany u ponad 50% pacjentów), ultrasonografii oraz rezonansie magnetycznym (MRI), który jest szczególnie przydatny w wykrywaniu zmian niewidocznych w innych badaniach. Biopsja skóry brodawki sutkowej potwierdza rozpoznanie. Epidemiologicznie choroba występuje głównie u kobiet, rzadko u mężczyzn (2,1% przypadków), u których rokowanie jest gorsze (5-letnie przeżycie 20-30%). Częstość występowania zmniejszyła się o około 45% po 2002 roku, co może być związane z lepszym wykrywaniem wczesnych zmian DCIS w badaniach przesiewowych.
badanie kliniczne piersi, biomarker molekularny, biopsja skóry, brodawka sutkowa, choroba Pageta brodawki sutkowej, choroba Pageta sutka, DCIS, hormonalna terapia zastępcza, inwazyjny rak przewodowy, kompleks brodawkowo-otoczkowy, kontaktowe zapalenie skóry, mammografia, mastektomia oszczędzająca brodawkę, mutacja genetyczna, okres przedmenopauzalny, otoczka brodawki, popromienne zapalenie skóry, przerzuty do węzłów chłonnych, rak inwazyjny, rak piersi, rak przewodowy, rak przewodowy in situ, rak przewodowy inwazyjny, receptor estrogenowy, receptor HER2, receptor progesteronowy, rezonans magnetyczny, tomosynteza cyfrowa piersi, ultrasonografia, węzły chłonne pachowe, wyprysk, zapalenie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi zapalny – Etiologia i przyczyny
Zapalny rak piersi (IBC) to rzadki, ale wysoce agresywny nowotwór stanowiący 1-5% przypadków raka piersi w USA, odpowiedzialny za około 10% zgonów z powodu raka piersi. Patogeneza IBC wiąże się z blokadą naczyń limfatycznych skóry piersi przez komórki nowotworowe, co prowadzi do charakterystycznych objawów zapalnych, takich jak zaczerwienienie, obrzęk i skórka pomarańczowa. IBC cechuje się wczesnym i agresywnym rozsiewem hematogennym, z częstszymi przerzutami do narządów miąższowych oraz dodatnimi węzłami chłonnymi w chwili diagnozy. Molekularnie IBC wykazuje nadekspresję miRNA (miR-421, miR-486, miR-503, miR-720, miR-1303) oraz aktywację szlaków zapalnych NF-κB, COX-2 i JAK/STAT, co sprzyja progresji, oporności i migracji komórek nowotworowych. Występuje częściej u kobiet młodszych (średni wiek 52 lata) i u Afroamerykanek, a także u osób z wysokim BMI, co wskazuje na rolę czynników hormonalnych i metabolicznych w etiologii IBC.
chemioterapia neoadjuwantowa, chemioterapia przedoperacyjna, ekspresja genów, ekspresja mikroRNA, HER2-dodatni, hormonalna terapia zastępcza, klasyfikacja TNM, modyfikowalny czynnik ryzyka, naczynia limfatyczne, objaw skórki pomarańczowej, podłoże molekularne, podtyp molekularny, potrójnie ujemny rak piersi, przejście nabłonkowo-mezenchymalne, przewlekły stan zapalny, radioterapia, rak przewodowy inwazyjny, receptor hormonalny, szlak sygnałowy NF-κB, TGF-beta, TNF-alfa, węzły chłonne pachowe, zapalenie gruczołu sutkowego, zapalny rak piersi - Leksykon chorób i schorzeń
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu (CUP) stanowi 2-5% wszystkich nowotworów, charakteryzuje się obecnością przerzutów bez zidentyfikowanego ogniska pierwotnego pomimo kompleksowej diagnostyki (badanie fizykalne, obrazowe, biopsje, badania immunohistochemiczne i molekularne). Rokowanie jest niekorzystne, z medianą przeżycia 3-4 miesiące, a przeżywalnością odpowiednio <25% po roku i <10% po 5 latach. Opieka nad pacjentem z CUP wymaga multidyscyplinarnego podejścia, w którym pielęgniarki onkologiczne pełnią kluczową rolę w koordynacji diagnostyki, edukacji pacjenta, wsparciu psychologicznym oraz monitorowaniu i zarządzaniu działaniami niepożądanymi terapii, w tym chemioterapii opartej na platynie i taksanach, radioterapii, hormonoterapii oraz terapii celowanych i immunoterapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na kontrolę bólu, stosując regularną ocenę i podawanie opioidów o przedłużonym działaniu, oraz na opiekę paliatywną, która poprawia jakość życia i może wydłużyć przeżycie.
badanie fizykalne, badanie ginekologiczne, badanie immunohistochemiczne, badanie obrazowe, biopsja, chemioterapia, depresja i lęk, docetaksel, działanie niepożądane, gemcytabina, hormonoterapia, immunoterapia, konsultacja lekarska, leczenie chirurgiczne, lek opioidowy, mammografia, mediana przeżycia, neutropenia, opieka hospicyjna, opieka paliatywna, przerzut do węzłów chłonnych, radioterapia, rak o nieznanym pierwotnym umiejscowieniu, somatyzacja, taksan, terapia celowana, węzły chłonne pachowe, zakrzepica żył głębokich, zespół multidyscyplinarny, związek platyny - Leksykon chorób i schorzeń
Mastitis – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Mastitis to zapalenie tkanki piersiowej, najczęściej występujące u kobiet karmiących w pierwszych 6 miesiącach laktacji, objawiające się zaczerwienieniem, obrzękiem, bólem, twardością piersi oraz gorączką powyżej 38°C. Etiologia obejmuje zastój pokarmu, infekcje bakteryjne (najczęściej Staphylococcus aureus), uszkodzenia brodawek oraz zablokowane przewody mleczne. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, a w razie podejrzenia ropnia lub braku poprawy po 7 dniach antybiotykoterapii, wskazane jest USG piersi i posiew mleka. Leczenie obejmuje kontynuację karmienia piersią lub odciąganie pokarmu, stosowanie leków przeciwbólowych (ibuprofen, paracetamol) oraz antybiotyków (dikloksacylina, cefaleksyna, klindamycyna) przez 10-14 dni. Wskazane są także ciepłe kompresy przed karmieniem i zimne po karmieniu, masaż piersi oraz odpowiednia technika karmienia.
antybiotykoterapia, aspiracja igłowa, cefaleksyna, dikloksacylina, doradca laktacyjny, drenaż chirurgiczny, erytromycyna, infekcja bakteryjna, infekcja grzybicza, klindamycyna, konsultant laktacyjny, lek przeciwbólowy, lek przeciwzapalny, masaż piersi, mastitis, niedokrwistość, objawy grypopodobne, obrzęk, obrzęk piersi, posiew mleka, probiotyki, ropień piersi, technika karmienia, terapia pulsacyjna, układ odpornościowy, USG piersi, węzły chłonne pachowe, zablokowany przewód mleczny, zapalenie piersi, zapalny rak piersi, zastój pokarmu - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Rak piersi, będący jednym z najczęściej diagnozowanych nowotworów złośliwych u kobiet, wymaga kompleksowej opieki pielęgniarskiej na wszystkich etapach choroby – od badań przesiewowych, przez diagnostykę i leczenie (chirurgia, radioterapia, chemioterapia, terapia hormonalna), aż po opiekę po zakończeniu terapii. Kluczowe jest rozpoznanie typu raka (np. rak przewodowy, zrazikowy, inwazyjny lub nieinwazyjny) oraz monitorowanie objawów, takich jak ból oceniany w skali 0-10, ryzyko infekcji związane z immunosupresją, czy zaburzenia integralności skóry. Pielęgniarki realizują interwencje obejmujące ocenę bólu, wsparcie psychospołeczne, edukację pacjentek w zakresie samoopieki, monitorowanie skutków ubocznych terapii (np. supresja szpiku, nudności, utrata włosów) oraz zapobieganie powikłaniom, takim jak obrzęk limfatyczny. Współpraca multidyscyplinarna i koordynacja opieki są niezbędne dla optymalizacji wyników leczenia i jakości życia pacjentek.
ból ostry, chemioterapia, deficyt wiedzy, diagnoza pielęgniarska, inwazyjny rak przewodowy, inwazyjny rak zrazikowy, lęk i strach, lek przeciwbólowy, nowotwór złośliwy, obrzęk limfatyczny, pielęgniarka nawigator, plan opieki pielęgniarskiej, podejście holistyczne, radioterapia, rak piersi, rak przewodowy, rak przewodowy in situ, rak zrazikowy, ryzyko infekcji, samobadanie piersi, supresja szpiku kostnego, terapia hormonalna, węzły chłonne pachowe, zaburzony obraz ciała