resekcja jajników
Resekcja jajników to zabieg chirurgiczny polegający na częściowym wycięciu tkanki jajnika z zachowaniem jego funkcji. W przeciwieństwie do owariektomii (całkowitego usunięcia jajnika), resekcja ma na celu usunięcie tylko patologicznie zmienionej części organu, przy jednoczesnym zachowaniu zdrowej tkanki i funkcji hormonalnej jajnika.
Wskazaniami do resekcji jajników są najczęściej torbiele jajnika (zarówno czynnościowe jak i endometrialne), łagodne guzy jajnika, ogniska endometriozy jajnikowej oraz zespół policystycznych jajników (PCOS). Zabieg może być wykonywany techniką laparoskopową (małoinwazyjną) lub klasyczną laparotomią, w zależności od wskazań klinicznych i możliwości technicznych.
Resekcja jajników ma szczególne znaczenie u kobiet w wieku reprodukcyjnym, które planują w przyszłości ciążę, ponieważ pozwala na zachowanie funkcji hormonalnej jajnika i rezerwy jajnikowej. Po zabiegu konieczna jest dalsza obserwacja i kontrola ginekologiczna w celu monitorowania funkcji jajników oraz oceny ewentualnego nawrotu zmian patologicznych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży u kobiet mogących zajść w ciążę. Kobiety te muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Przeciwwskazania dotyczą kobiet nieprzestrzegających tych zasad oraz mężczyzn, którzy powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i 7 dni po jego zakończeniu. Wydawanie leku kobietom zdolnym do zajścia w ciążę jest ściśle kontrolowane, z zaleceniem wydania leku w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego testu ciążowego, a maksymalny czas leczenia wynosi 4 tygodnie dla tej grupy pacjentek.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba zakrzepowo-zatorowa tętnic, czynnik stymulujący erytropoezę, deksametazon, działanie mielosupresyjne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperlipidemia, histerektomia, implant antykoncepcyjny, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niewydolność jajników, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, substancja teratogenna, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu stosowanie Lenalidomide Grindeks u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, niezależnie od wystąpienia braku miesiączki. Wymagane jest również regularne wykonywanie testów ciążowych co 4 tygodnie. Kobiety, które nie spełniają kryteriów wykluczających możliwość zajścia w ciążę (np. wiek ≥ 50 lat i brak miesiączki przez ≥1 rok, obustronna resekcja jajników), nie powinny być leczone lenalidomidem. Ponadto, mężczyźni stosujący lek muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub potencjalnie płodnymi przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, aby zminimalizować ryzyko teratogenności przez obecność leku w nasieniu.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, sterylizacja jajowodów, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid (Kleder) jest lekiem o budowie chemicznej zbliżonej do talidomidu, wykazującym silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu stosowanie lenalidomidu u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, a lek powinien być wydawany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid również muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub zdolnymi do zajścia w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność leku w nasieniu. Ponadto, pacjenci powinni być poinformowani o konieczności bezpiecznego postępowania z lekiem, w tym zwracania niewykorzystanych kapsułek do apteki oraz zakazie oddawania krwi i nasienia podczas terapii i przez 7 dni po jej zakończeniu.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, hiperlipidemia, histerektomia, incydent naczyniowo-mózgowy, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, resekcja jajników, system domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na modelach zwierzęcych, wskazujące na ryzyko ciężkich wad wrodzonych u płodu. W związku z tym stosowanie preparatu Lenalidomide Eugia wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, które muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki przez ≥ 1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników z jajowodami lub histerektomię. Konieczne jest wykonywanie testów ciążowych o czułości minimum 25 mIU/ml pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, w tym po zakończeniu terapii, a także edukacja pacjentek dotycząca ryzyka teratogenności i konieczności natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia ciąży.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi. Z tego względu kobiety w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne kryteria programu zapobiegania ciąży, w tym stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml powinny być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ), szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, zaleca się monitorowanie czynników ryzyka oraz rozważenie profilaktyki przeciwzakrzepowej. Występowanie nadciśnienia płucnego, w tym przypadków śmiertelnych, wymaga oceny układu krążenia i oddechowego przed i w trakcie terapii.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu, epizod naczyniowo-mózgowy, hematokryt, hemoglobina, histerektomia, krwinka biała, lenalidomid, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność jajników, płytka krwi, resekcja jajników, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wybroczyna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami przedklinicznymi na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad rozwojowych u płodu przy ekspozycji w czasie ciąży. W związku z tym stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym jest ściśle regulowane przez Program Zapobiegania Ciąży, który wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające zdolność do zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥50 lat z brakiem miesiączki przez ≥1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię oraz genotyp XY. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Ponadto, pacjentki muszą być poinformowane o ryzyku teratogenności i konieczności natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia ciąży.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, amenorrhea, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, hiperlipidemia, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid w skojarzeniu, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, szpiczak mnogi, talidomid, wada wrodzona, wazektomia, wewnątrzmaciczny system hormonalny, zawał mięśnia sercowego, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co potwierdzają badania na małpach. Stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w ciąży, a pacjentki oraz partnerzy pacjentów muszą przestrzegać rygorystycznego programu zapobiegania ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Wydawanie leku kobietom zdolnym do zajścia w ciążę jest ściśle kontrolowane, z maksymalnym okresem ważności recepty na 4 tygodnie, a u pozostałych pacjentów do 12 tygodni.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperlipidemia, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lek przeciwzakrzepowy, lenalidomid, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi przy ekspozycji w czasie ciąży. Z tego względu stosowanie lenalidomidu u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem menstruacji przez ≥ 1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników z jajowodami lub histerektomię. Pacjentki muszą być świadome ryzyka teratogenności, konieczności regularnych testów ciążowych co 4 tygodnie oraz natychmiastowego zgłaszania podejrzenia ciąży.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, działanie teratogenne, farmakokinetyka, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, medroksyprogesteron, neutropenia, niewydolność jajników, niewydolność nerek, owulacja, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowe środki antykoncepcyjne, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wazektomia, wewnątrzmaciczny system hormonalny, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne u ludzi. Z tego względu stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym wymaga bezwzględnego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Przeciwwskazaniem do terapii jest brak spełnienia tych warunków, a także ciąża lub podejrzenie ciąży. U mężczyzn stosujących lenalidomid zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub potencjalnie płodnymi, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność leku w nasieniu i ryzyko teratogenności.
agenezja macicy, deksametazon, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, małopłytkowość, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, test ciążowy, wada wrodzona, wazektomia, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący analogiem talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne. Z tego względu, przed rozpoczęciem terapii produktem Lenalidomide Medical Valley, konieczne jest wdrożenie rygorystycznego programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, które mogą zajść w ciążę. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączkowania przez co najmniej rok, przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników z jajowodami lub histerektomię, a także genotyp XY lub zespół Turnera. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie terapii oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jej zakończeniu, a także poddawać się testom ciążowym o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Wskazane metody antykoncepcji to m.in. implanty, systemy domaciczne uwalniające lewonorgestrel, depot medroksyprogesteronu, sterylizacja czy pigułki zawierające tylko progesteron. Ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, nie zaleca się stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek leczonych lenalidomidem.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, progesteron, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu stosowanie Lenalidomidu Fresenius Kabi u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/mL co 4 tygodnie. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają tych warunków. Ponadto, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu, mężczyźni przyjmujący lek muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Wydawanie leku kobietom w wieku rozrodczym jest ściśle kontrolowane, z maksymalnym okresem leczenia do 4 tygodni na receptę, a idealnie test ciążowy, wystawienie recepty i wydanie leku powinny odbywać się tego samego dnia.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, dwuskładnikowy doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, resekcja jajników, środek antykoncepcyjny, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogen, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wkładka wewnątrzmaciczna uwalniająca miedź, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid (Kleder) jest lekiem o strukturze chemicznej podobnej do talidomidu, wykazującym działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach, co implikuje wysokie ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu przy stosowaniu w ciąży. Z tego względu lek jest przeciwwskazany u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę, które nie spełniają ściśle określonych kryteriów programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Wskazane metody antykoncepcji to m.in. implanty podskórne, wkładki domaciczne uwalniające lewonorgestrel, iniekcje depot z octanu medroksyprogesteronu, sterylizacja przez podwiązanie jajowodów oraz doustne preparaty progestagenowe. Złożone doustne środki antykoncepcyjne nie są zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, które utrzymuje się do 6 tygodni po ich odstawieniu.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, profilaktyka antybiotykowa, resekcja jajników, system domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wkładka wewnątrzmaciczna, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid (Kleder) jest lekiem o wysokim ryzyku teratogenności, strukturalnie podobnym do talidomidu, co potwierdzają badania na małpach wykazujące wady rozwojowe. Z tego powodu stosowanie lenalidomidu u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę jest ściśle regulowane i wymaga przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają tych warunków. Mężczyźni przyjmujący lek muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub zdolnymi do zajścia w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu w niskim stężeniu.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, progestagen, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, sterylizacja jajowodów, substancja teratogenna, system domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon substancji czynnych
Lenalidomid z chlorkiem amonowym, stosowany w produktach takich jak Lenalidomide Grindeks, wykazuje silne działanie teratogenne podobne do talidomidu, co potwierdzają badania na małpach. Z tego powodu stosowanie leku u kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę jest przeciwwskazane, a pacjentki muszą spełniać rygorystyczne warunki Programu zapobiegania ciąży. Wymagane jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Kobiety niemogące zajść w ciążę to m.in. pacjentki po menopauzie (≥50 lat, brak miesiączki ≥1 rok), z przedwczesną niewydolnością jajników, po obustronnej resekcji jajników lub histerektomii, a także z genotypem XY lub zespołem Turnera.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, chlorek amonowy, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, substancja teratogenna, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne. W związku z tym stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Pacjentki muszą być świadome ryzyka, konieczności regularnych testów ciążowych o czułości minimum 25 mIU/ml wykonywanych co 4 tygodnie oraz natychmiastowej konsultacji lekarskiej w przypadku podejrzenia ciąży. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają wymogów programu, a także u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. U mężczyzn stosujących lek zaleca się używanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w wieku rozrodczym, nawet jeśli przeszli wazektomię, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu w niskim stężeniu.
agenezja macicy, antykoncepcja, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, małopłytkowość, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, szpiczak mnogi, talidomid, terapia skojarzona, wada wrodzona, wkładka wewnątrzmaciczna, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu o udowodnionym działaniu teratogennym, wykazuje ryzyko wywołania ciężkich wad wrodzonych i jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych kryteriów programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Wskazane metody antykoncepcji obejmują implanty, systemy domaciczne uwalniające lewonorgestrel, depot medroksyprogesteronu, sterylizację przez podwiązanie jajowodów, pożycie seksualne z mężczyzną po wazektomii potwierdzonej dwoma ujemnymi badaniami spermy oraz tabletki zawierające tylko progesteron (dezogestrel). Dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne nie są zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, które utrzymuje się do 6 tygodni po ich odstawieniu.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratologia, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, strukturalnie podobny do teratogennego talidomidu, wykazuje potencjał teratogenny u ludzi, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu Lenalidomide Glenmark jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają kryteriów niemogących zajść w ciążę (wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki ≥ 1 rok, przedwczesna niewydolność jajników, obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia, genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy). Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne nie są zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentek ze szpiczakiem mnogim stosujących lenalidomid w terapii skojarzonej.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, monoterapia lenalidomidem, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, progesteron, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko poważnych wad rozwojowych u płodu w przypadku ekspozycji w trakcie ciąży. W związku z tym stosowanie lenalidomidu u kobiet w wieku rozrodczym jest ściśle regulowane przez Program Zapobiegania Ciąży, który wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Pacjentki muszą być świadome ryzyka teratogenności, konieczności regularnych testów ciążowych o czułości co najmniej 25 mIU/ml wykonywanych co 4 tygodnie oraz natychmiastowej konsultacji lekarskiej w przypadku podejrzenia ciąży. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają tych wymogów, a także u kobiet, które nie stosują skutecznej antykoncepcji, z wyjątkiem potwierdzonej sterylizacji lub bezwzględnej abstynencji seksualnej. Zalecane metody antykoncepcji obejmują implanty, wewnątrzmaciczne systemy hormonalne, depot medroksyprogesteronu, sterylizację, wazektomię partnera potwierdzoną dwoma ujemnymi badaniami nasienia oraz tabletki zawierające tylko progesteron (dezogestrel). Ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentek ze szpiczakiem mnogim, nie rekomenduje się stosowania złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych.
agenezja macicy, deksametazon, doustne środki antykoncepcyjne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, małopłytkowość, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowe środki antykoncepcyjne, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, test ciążowy, wada wrodzona, wazektomia, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi podczas stosowania w ciąży. W związku z tym, u kobiet w wieku rozrodczym stosujących lenalidomid konieczne jest przestrzeganie rygorystycznego programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznych metod antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki przez ≥ 1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania negatywnego wyniku testu. Stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim, a jednoczesne stosowanie deksametazonu może obniżać ich skuteczność.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lenalidomid w spermie, lewonorgestrel, medroksyprogesteron, menstruacja, neutropenia, niewydolność jajników, prezerwatywa, progesteron, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratologia, test ciążowy, trombocytopenia, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad rozwojowych u płodu przy ekspozycji w okresie ciąży. Z tego względu stosowanie lenalidomidu u kobiet w wieku rozrodczym jest ściśle regulowane przez Program Zapobiegania Ciąży, który wymaga stosowania skutecznej antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające zdolność do zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥50 lat z brakiem miesiączki przez ≥1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię oraz genotyp XY. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Kobiety stosujące lenalidomid nie powinny używać złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, a preferowane metody to implanty, systemy wewnątrzmaciczne uwalniające lewonorgestrel, depot medroksyprogesteronu, sterylizacja lub tabletki zawierające tylko progesteron (dezogestrel).
agenezja macicy, antykoncepcja, deksametazon, działanie teratogenne, hiperlipidemia, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niewydolność jajników, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, szpiczak mnogi, talidomid, wada wrodzona, wazektomia, zawał mięśnia sercowego, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu stosowanie leku u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, a lek powinien być wydawany w ciągu 7 dni od uzyskania negatywnego wyniku testu. U mężczyzn stosujących lenalidomid zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność leku w spermie. Ponadto, pacjenci powinni być poinformowani o konieczności bezpiecznego postępowania z lekiem, w tym zwracania niewykorzystanych kapsułek i zakazie oddawania krwi lub nasienia podczas terapii oraz przez 7 dni po jej zakończeniu.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu, doustne środki antykoncepcyjne, dysfagia, epizod naczyniowo-mózgowy, genotyp XY, histerektomia, hormonalna terapia zastępcza, lenalidomid, morfologia krwi, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, resekcja jajników, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, teratogenność, wazektomia, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, substancja czynna leku Lenalidomide Ranbaxy, wykazuje silne działanie teratogenne, podobne do talidomidu, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml. Mężczyźni stosujący lenalidomid powinni używać prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Lek jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, które nie spełniają wszystkich wymogów programu zapobiegania ciąży. Ponadto, ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów ze szpiczakiem mnogim stosujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem, zaleca się unikanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych oraz stosowanie profilaktyki przeciwzakrzepowej u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak Hodgkina, chłoniak z komórek płaszcza, cholestatyczne zapalenie wątroby, cytolityczne zapalenie wątroby, drugi nowotwór pierwotny, dysfagia, działanie teratogenne, krwinki białe, nadciśnienie płucne, neutropenia, niewydolność wątroby, ostra białaczka szpikowa, płytki krwi, postępująca leukoencefalopatia wieloogniskowa, przedwczesna niewydolność jajników, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa z eozynofilią, reakcja tumour flare, reaktywacja zakażenia wirusowego, resekcja jajników, szpiczak mnogi, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne zapalenie wątroby, wada wrodzona, wirus zapalenia wątroby typu B, zakrzepica żył głębokich, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko poważnych wad wrodzonych u ludzi przy stosowaniu w okresie ciąży. W związku z tym, Lenalidomide Grindeks jest przeciwwskazany u kobiet mogących zajść w ciążę, chyba że spełnione są rygorystyczne warunki Programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, niezależnie od obecności miesiączki. Konieczne jest regularne wykonywanie testów ciążowych co 4 tygodnie, a także pełne zrozumienie przez pacjentkę ryzyka teratogenności oraz obowiązków wynikających z programu. Wskazane metody antykoncepcji obejmują implanty, wewnątrzmaciczne systemy hormonalne, depot medroksyprogesteronu, sterylizację, tabletki zawierające wyłącznie progesteron oraz potwierdzoną wazektomię partnera.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, działanie teratogenne, hamowanie owulacji, implant antykoncepcyjny, lenalidomid w skojarzeniu, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, strukturalnie podobny do talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę stosowanie leku wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające zdolność do zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z brakiem miesiączki przez ≥ 1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, w tym po zakończeniu terapii. Kobiety stosujące złożone doustne środki antykoncepcyjne powinny przejść na inne metody, ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) oraz możliwe obniżenie skuteczności antykoncepcji przez deksametazon.
agenezja macicy, antykoncepcja, antykoncepcja wewnątrzmaciczna, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, system domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa -
Leksykon leków
Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży u kobiet w wieku rozrodczym. Pacjentki muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Mężczyźni przyjmujący lenalidomid powinni stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Wydawanie leku kobietom zdolnym do zajścia w ciążę powinno nastąpić w ciągu 7 dni od uzyskania negatywnego wyniku testu ciążowego, a terapia powinna być ograniczona do maksymalnie 4 tygodni na raz. Ponadto, ze względu na ryzyko teratogenności, pacjentom zaleca się unikanie przekazywania leku osobom trzecim oraz zwrot niewykorzystanych kapsułek do apteki.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynniki erytropoetyczne, czynniki wzrostu, deksametazon, działanie teratogenne, epizod naczyniowo-mózgowy, hiperlipidemia, histerektomia, hormonalna terapia zastępcza, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, melfalan, nadciśnienie płucne, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niewydolność jajników, podwiązanie jajowodów, prednizon, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowe środki antykoncepcyjne, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wazektomia, wybroczyna, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zawał mięśnia sercowego, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
