nadmierna produkcja gazów
Nadmierna produkcja gazów, określana medycznie jako meteoryzm lub flatulencja, to częsty problem gastrologii objawiający się zwiększonym wytwarzaniem gazów w przewodzie pokarmowym. Przeciętnie człowiek wydala od 400 do 1500 ml gazów na dobę, natomiast w przypadku nadmiernej produkcji wartości te mogą być znacznie wyższe.
Etiologia tego zaburzenia jest wieloczynnikowa. Główne przyczyny obejmują: nieprawidłowe procesy fermentacyjne w jelitach, dysbiozę mikrobioty jelitowej, nietolerancje pokarmowe (szczególnie laktozy i fruktozy), zespół jelita drażliwego, choroby zapalne jelit oraz nadmierne połykanie powietrza (aerofagia). Istotnym czynnikiem jest również dieta bogata w produkty wzdymające, takie jak rośliny strączkowe, kapustne, cebulowe czy napoje gazowane.
Diagnostyka nadmiernej produkcji gazów obejmuje wywiad żywieniowy, testy oddechowe (np. test wodorowy), badania mikrobiologiczne kału oraz w niektórych przypadkach endoskopię przewodu pokarmowego. W leczeniu kluczowe znaczenie ma modyfikacja diety, suplementacja enzymów trawiennych, probiotyki oraz leki zmniejszające napięcie powierzchniowe pęcherzyków gazu (symetykon). W przypadkach wtórnych niezbędne jest leczenie choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Giardioza – Objawy
Giardioza to zakażenie jelitowe wywołane przez pierwotniaka Giardia lamblia, który kolonizuje jelito cienkie po spożyciu zanieczyszczonej wody lub żywności. Okres inkubacji wynosi zwykle 7-10 dni (zakres 3-25 dni). Klinicznie choroba może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się ostrą biegunką (wodnistą, tłuszczową, o nieprzyjemnym zapachu, występującą 2-5 razy dziennie u 90% pacjentów), kurczowymi bólami brzucha, wzdęciami, nudnościami, utratą apetytu i masy ciała (4,5-6,8 kg u 66% chorych). Objawy utrzymują się zwykle 2-6 tygodni, ale u osób z obniżoną odpornością mogą mieć charakter przewlekły, trwający miesiące lub lata, z ryzykiem rozwoju zespołu złego wchłaniania, niedoborów pokarmowych oraz nietolerancji laktozy (20-40% przypadków). U dzieci przewlekła giardioza może prowadzić do zahamowania wzrostu i rozwoju oraz niedożywienia.
alergia pokarmowa, biegunka, ból brzucha, choroba biegunkowa, cysta pasożyta, failure to thrive, Giardia duodenalis, Giardia intestinalis, Giardia lamblia, jelito cienkie, kurczowy ból brzucha, łańcuchowa reakcja polimerazy, leczenie przeciwpasożytnicze, metronidazol, nadmierna produkcja gazów, niedobór disacharydaz, niedobór składników odżywczych, niedożywienie, niestrawność, nietolerancja laktozy, nitazoksanid, nudność, odwodnienie, okres inkubacji, osłabiony układ immunologiczny, reaktywne zapalenie stawów, test PCR, tłuszczowy stolec, tynidazol, układ odpornościowy, utrata apetytu, utrata wagi, wodnista biegunka, wymioty, wzdęcie, zaburzenie wchłaniania, zakażenie przewodu pokarmowego, zanieczyszczona woda, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Espumisan 100 mg/ml 100 mg/ml
Lek Espumisan 100 mg/ml w postaci kropli doustnych zawiera 100 mg symetykonu w 1 ml emulsji o mlecznobiałym zabarwieniu i niskiej lepkości. Preparat jest wskazany do objawowego leczenia zaburzeń żołądkowo-jelitowych związanych z nadmiernym gromadzeniem się gazów, takich jak wzdęcia i nasilone powstawanie gazów. Stosowanie leku nie wymaga zwykle konsultacji lekarskiej, jednak w przypadku pacjentów po zabiegach chirurgicznych lub w trakcie przygotowania do badań diagnostycznych jamy brzusznej (radiologicznych, ultrasonograficznych, endoskopowych oraz z użyciem środków kontrastowych) zalecana jest wcześniejsza konsultacja medyczna.
badania diagnostyczne jamy brzusznej, badanie endoskopowe przewodu pokarmowego, badanie obrazowe, badanie radiologiczne jamy brzusznej, badanie ultrasonograficzne, emulsja leku, krople doustne, nadmierna produkcja gazów, nadmierne gromadzenie gazów, okres pooperacyjny, środek kontrastowy, symetykon, wzdęcie brzucha, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół jelita drażliwego – Objawy
Zespół jelita drażliwego (IBS) to przewlekłe zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego, dotykające 10-15% populacji, częściej kobiety w wieku 20-40 lat. Charakteryzuje się przewlekłym bólem brzucha, który często ustępuje po wypróżnieniu, oraz zaburzeniami rytmu wypróżnień, obejmującymi zaparcia (IBS-C), biegunkę (IBS-D) lub ich naprzemienne występowanie (IBS-M). Objawy dodatkowe to wzdęcia, nadmierna produkcja gazów, uczucie niepełnego opróżnienia jelit oraz obecność śluzu w stolcu. Diagnostyka opiera się na kryteriach Rome IV, wymagających obecności objawów przez minimum 3 miesiące, z początkiem co najmniej 6 miesięcy przed diagnozą. IBS nie powoduje trwałego uszkodzenia jelit ani nie zwiększa ryzyka chorób nowotworowych, jednak znacząco obniża jakość życia pacjentów, często współistniejąc z zaburzeniami psychicznymi, takimi jak lęk i depresja.
babka płesznik, ból brzucha, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba zapalna jelit, dieta FODMAP, fibromialgia, hipnoterapia, IBS-C, IBS-D, IBS-M, kryteria ROME IV, loperamid, nadmierna produkcja gazów, nietolerancja glutenu, nietolerancja laktozy, nietrzymanie stolca, poinfekcyjny IBS, SIBO, śluz w stolcu, szczelina odbytu, terapia poznawczo-behawioralna, wzdęcia brzucha, zaburzenia psychiczne, zaburzenia wypróżnień, zespół jelita drażliwego, zespół przewlekłego zmęczenia