obwodowa konwersja T4 do T3

Obwodowa konwersja T4 do T3 to kluczowy proces metaboliczny zachodzący poza tarczycą, podczas którego tyroksyna (T4) przekształcana jest w trójjodotyroninę (T3) – najbardziej aktywną biologicznie formę hormonów tarczycy. Proces ten zachodzi głównie w wątrobie, nerkach i tkankach obwodowych za pośrednictwem enzymów dejodynaz (głównie dejodynazy typu 1 i 2).

Około 80% krążącego w organizmie T3 powstaje właśnie w wyniku obwodowej konwersji z T4, podczas gdy tylko 20% jest bezpośrednio wydzielane przez tarczycę. Dejodynaza typu 1 dominuje w wątrobie, nerkach i tarczycy, natomiast dejodynaza typu 2 występuje głównie w mózgu, przysadce, brunatnej tkance tłuszczowej i mięśniach szkieletowych. Istnieje również dejodynaza typu 3, która inaktywuje hormony tarczycy.

Na efektywność obwodowej konwersji T4 do T3 wpływają różne czynniki, w tym stan odżywienia, choroby przewlekłe, stres, niektóre leki (m.in. glikokortykosteroidy, propranolol, amiodaron, propylotiouracyl) oraz głodzenie. W stanach katabolicznych organizmu (np. ciężkie choroby, głodzenie) następuje zmniejszenie aktywności dejodynazy typu 1, co prowadzi do spadku produkcji T3 i wzrostu stężenia nieaktywnej odwrotnej T3 (rT3), co jest mechanizmem oszczędzania energii.

Zaburzenia obwodowej konwersji T4 do T3 mogą objawiać się jako zespół niskiego T3 (euthyroid sick syndrome), często spotykany u pacjentów w stanach krytycznych, oraz mogą wpływać na skuteczność leczenia niedoczynności tarczycy preparatami zawierającymi wyłącznie lewotyroksynę (LT4). U niektórych pacjentów z prawidłowymi wartościami TSH i T4, ale obniżonym T3, może występować oporna na leczenie samą lewotyroksyną niedoczynność tarczycy, wymagająca terapii skojarzonej LT4 z LT3.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl